www.vooruit.be

De BLAUWDRUK-statement van Hind Fraihi

 

Omschrijving

Hind Fraihi is bekend als auteur van het visionaire 'Undercover in Klein-Marokko', over het toenemende islamfundamentalisme. Hind zal in 2017 op geregelde tijdstippen inbreken in het programma van Vooruit. Dat kan via een eenvoudige nieuwjaarswens maar even goed met een statement tijdens BLAUWDRUK.

Deze tekst werd op dinsdag 14 maart voorgelezen tijdens de officiële opening van BLAUWDRUK.

 

Visioen Vooruit

Hier zijn we, op deze avond. Maar hou het vooral tussen ons. Een plek die alleen wij kennen, die opdoemt als een visioen. Ergens tussen hier en daar, tussen ooit, toen, vroeger, nu en later. Het was niet koud, niet warm. Deze plaats kent geen seizoen, geen getijden. In het licht van een gloeiend morgenrood ging een deur open en vensters op een kier. Zo begint het hier. Een plaats die nimmer volgroeid is. Vooruit is het eeuwige kind, hier om te blijven wat het altijd is geweest: een open huis van mensen die ervan overtuigd zijn dat een betere wereld mogelijk is.

Een betere wereld om samen aan te bouwen, haast als een gedeeld visioen. Vooruitopia, is dat de naam? Maar ondertussen kwam een nieuwe wereld, of werelden. Allen in één stad. Werelden van veel en weinig tegelijkertijd, beroofd en verrijkt door tijden. Ze veranderen. Alles gaat sneller. De wereld draait door – kapot - maar we leven langer en gezonder. Hoe hoger de levensstandaard, hoe groter de verwarring. We zoeken dan maar houvast in vergaderingen, vormingen en volgschema’s. TO DO. De ratio rationaliseren. We willen niet vertellen maar tellen. We willen het leven niet beleven maar belezen. Denken is een post it. Een klever om mensen op af te vinken: vluchtelingen, moslims, migranten,.. we moeten de zaken maar eens benoemen. Hard en met veel woorden als diarree. Het populisme als laxeermiddel tegen een verduistering van denken dat ons intellectueel constipeert. Het wij-zij denken als toverdrank tegen verandering. Want, it’s a new world, een wereld waarin we onwennig wakker worden in een superdiverse werkelijkheid die allang bezig is. Transitie. Zo heet dat dan.

Ik geloof graag dat transitie een vrouw is; de koningin van anarchie, in het land van iedereen. Ze steelt en schenkt. Ze geeft nostalgie en heimwee in ruil voor onzekerheden, avontuur en zoektochten. Ze inspireert en experimenteert met veel vrijheid en weinig regels. Haar land is een plek waar normaal allang niet meer bestaat. Vooruit, zegt ze vastberaden. In dit land moet en zou ze verbinden in verwarring. Het Wij-zij voelen. De rationele keuze maken voor het irrationele. Kortweg, om te dromen, dansen, zingen, schilderen, schrijven. Om vast te houden: te vinden. Om los te laten. Af te scheuren. Een Post-itje in de wind.
De koningin van anarchie houdt mooi huis in dit open huis. Ze behoort niemand toe. Vrij en vrouw. En ze weet wat ze weet: de kunstsector pretendeert wel progressief te zijn, maar voor vrouwen is er vrijwel geen plaats. Haar pen zou kunnen schrijven: j’accuse. Een klacht tegen discriminatie. Geef kansen, ontplooi talenten. Schud seksisme van je af. Een vrouw is een vrouw. Schud exotisme van je af. Een mens is een mens. En anders zijn we allemaal.

Ze zou veel kunnen schrijven. Maar haar blad blijft leeg, goed om een vlieger van te vouwen. Een vlieger die pendelt tussen verschillende werelden. Daar waar een groeiend deel van de bewoners in zijn eigen schulp kruipt. Identiteit, zo heet dat. Timmerend aan eigen wegen, op het snijpunt van een aandoenlijke buurtwerking en bedreigend parallellisme. De vlieger is een airbus die kunst brengt tot bij de mensen, tot in de volkswijken en vergeten buurten. De muze van anarchie droomt van kinderen. Kleine Vooruitjes die kunst bij de mensen brengt. Zo kunnen we allemaal schrijven aan een blauwdruk van hoe te vliegen. Hoe te voelen, dat wij en zij ons is.

Dus, neem me mee naar deze plek en wie weet – vele plekken op vele andere avonden als deze. Ergens, zonder tijd en zonder plaats, in vele vergeten hoeken van de stad rijzen Vooruit en haar kleintjes op. Een kunstinstelling die uitpakt met duurzame initiatieven van kunst, cultuur en onderwijs. Een In-stelling met een Out-stelling, een instelling die een aanpak heeft om uit te pakken. Ver van haar nest. Een visioen dus, het begin van Vooruitopia. Maar weet je, hou het vooral niet tussen ons. Ach jij, voor altijd een kind.

Dit artikel werd geschreven op 22.03.17

Reageer