Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Op het einde van deze week gaat de nieuwe voorstelling van beeldend kunstenaar / theatermaker Kris Verdonck in première. Met een knipoog erbij belooft Kris alvast dat het een ‘wereldhit’ zal worden. Het is in elk geval zo dat Kris Verdonck en zijn kompanen vorige week en deze week nog intensief verderwerken om ‘I/II/III/IIII’ te voltooien. De voorstelling is (zoals steeds bij Verdonck) erg beeldend. Aan een mechanisch systeem hangen 4 danseressen op, niet van de minsten trouwens. Voorlopig repeteert Kris met 5 danseressen omdat er telkens eentje gewisseld zou kunnen worden tijdens de tournee. Het praktische voordeel, zo vertelde hij me, is dat de danseressen tijdens de repetities ook eens van het podium kunnen stappen om naar het totaalbeeld te kijken, en om de bewegingen van hun collega’s te evalueren. De voorstelling zal uiteindelijk toch heel wat meer dans zijn dan aanvankelijk gedacht. Verdonck haalt zijn inspiratie onder andere uit ‘Über das Marionettentheater’ van Von Kleist en de klassieke balletten als Het Zwanenmeer. Zijn fascinatie gaat niet in de eerste plaats naar de perfecte synchronie van dit soort ballet, maar eerder naar de mechanische aanpak en de robotische kant ervan. Waarom zou je vrouwen zo willen laten bewegen? Kris Verdonck probeert de fouten in het systeem, daar waar het misgaat, bloot te leggen. Daar zit de schoonheid ervan. Daar duikt tussen al de perfectie door plots de fragile mens op.
De aanpak van Verdonck is atypisch te noemen, omdat hij de danseressen een grote vrijheid laat in de ontwikkeling van het dansmateriaal. Het gaat hem veel meer over het totaalbeeld, de installatie op zich als het ware (Verdonck maakte in het verleden al heel wat bijzondere installaties waarin performers centraal stonden). Hij vertelde me dan ook dat hij en zijn dramaturge Marianne Van Kerkhoven de grootste moeite hebben om het door de danseressen gegenereerde materiaal vast te houden, reproduceerbaar te maken. Daardoor lijkt elke voorstelling weer een heruitvinding van de vorige, een herinterpretatie ervan. Het materiaal ligt vast maar verschuift. I/II/III/IIII is in die visie niet alleen een voorstelling maar ook een niet reproduceerbare situatie/gebeurtenis en een installatie. Ik kijk alvast uit naar het eindresultaat…

Bewaar dit item (1)