Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

The Game is Up 2009 / dagboek: deel 3

Liefste dagboek,

Het is een hectische week geworden met enkele dalen en enkele pieken. Dat we om ecologische redenen besloten hadden om dit jaar geen festivalbrochure te maken, heeft wel als gevolg dat we heel andere manieren moeten verzinnen om met een publiek te communiceren. Zeker omdat het festival toch een veelheid aan voorstellingen en projecten toont. Je voelt dat die keuze om het zonder brochure te doen nu wel veel energie vraagt om op andere communicatiekanalen in te zetten. Het blijft spannend tot aan de eindstreep (of is het begin van het festival de startstreep?). Volgende week maandag komt er wel een heuse festivalcatalogus toe in Vooruit, waarin al de projecten en voorstellingen geduid worden, met achtergrondinformatie en toelichtingen…

Terwijl de communicatieploeg de motor in het rood duwt, kwam in alle stilte het Amerikaanse gezelschap Sponsored by Nobody toe in Vooruit. Zij werkten de hele week in de domzaal aan de laatste finesses voor ze in première gaan op de eerste festivaldag, 4 maart. We deden op diinsdag een kort interview met de makers en meermaals raakten we met z’n allen verzeild in een Babelse spraakverwarring tussen Engels, Arabische en Nederlands…
Wat wel leuk is: de mensen van Sponsored by Nobody stelden me voor om morgen een kleine publieke interventie te doen in het café, een klein dansant fragmentje uit hun voorstelling zullen ze ten berde brengen voor alle niets vermoedende cafébezoekers… Enkel wie mijn blog wat volgt, is dus gewaarschuwd!

Er zijn al heel wat ploegen in actie geschoten om de voorbereidingen rond het festival op te starten. Zo is er een valse muur in de dansstudio gebouwd voor een deel van de tentoonstelling en onze huisscenograaf Reinout is in de weer… met rolluiken ofte blaffeturen. Gerecycleerde exemplaren zal je zowat overal op het festivalparcours tegenkomen!

Gisteren zag ik op het Something Raw festival in Amsterdam de herwerkte versie van LACHEN, de onweerstaanbare lachstuipvoorstelling van Antonia Baehr die in de tweede week van het festival bij ons te gast is. Wie denkt aan een therapeutische lachsessie, moet ik teleurstellen. Antonia is een rasperformer en daar gaat ze vlotjes aan voorbij. Ze voert in ijltempo ‘lachopdrachten’ uit die ze van haar vrienden en kennissen ontving. Bijzonder en aanstekelijk, ook al trok haar moeder dat laatste opzet in twijfel…

Zo dagboek. Een druk weekend staat voor de deur. Het ga je goed!
Je Tom

Tags

Antonia Baehr

dagboek

lachen

Sponsored by Nobody

W.M.D. (just the low points)

Bewaar dit item (0)