iris
- Verdwaalde Strandjutter
- Lid sinds 30 apr 2007
-
Ik wil iris volgen
(Wat is dit? Wil je volgen wat een Vooruitlid doet? Welke voorstellingen deze persoon wil gaan zien of zag? Zijn reacties? De leden die hij zelf volgt? Wijzigingen aan zijn profiel?
Meld je aan en klik op “Ik wil X volgen”. Op je persoonlijk dashboard krijg je bericht zodra hij iets verandert.)
Komt ze gewoon een beetje in mijn aura zitten.
Wanneer ik thuis, hangend in mijn zetel, al zappend langs VTM flits en er iets Big Brother-achtigs op het scherm verschijnt dan heb ik altijd zoiets van “laat ik maar vlug naar de volgende post gaan”. Ik denk dan bij mezelf “ik heb het gewoon echt helemaal gehad met die reality-tv”.
Toch heb ik gisteren een dik uur naar een gelijkaardige format zitten kijken (in een satirisch jasje weliswaar) en daar ook nog eens heel erg van genoten. Dit stelt mij voor een oncomfortabele vraag: Waarom vind ik Kassys wel grappig en kan ik Temptation Island en Big Brother niet verdragen? Dat riekt naar intellectueel snobisme. Denk: DeStandaard-lezer, de Canvas-kijker, de meerwaardezoeker die spuugt op inhoudsloos vermaak, maar het plots wel blijkt te slikken als het in het respectabel theater wordt opgevoerd.
Inderdaad, die Hollandse krolse katten in C&A kleren maakten meer bij mij los dan alleen de lachspieren. Onder het humoristische laagje vernis zat een confronterende spiegel die ze hun publiek voorhielden. Deze (schijnbaar lichtverteerbare) reality-tv parodie was misschien eerder een commentaar op ons eigen gedrag dan een kritiek op het format zelf. Oh jee…. en dat allemaal op een doordeweekse donderdagavond.
Bleef ik nog wel achter met de vraag: “Waar de ‘ef’ slaat die titel op?”
Bewaar dit item (0)
Wel, de titel is in feite zeer goed gekozen. Er is een bepaalde verhoormethode die ondervragers soms hanteren: de Good Cop/Bad Cop-methode. Dat is een methode waarbij twee agenten de verdachte ondervragen en de ene zich agressief en spijkerhard opstelt en de andere zeer begripvol en attent is. In de dialogen/monologen op het scherm die volgden op de situaties die zich voordeden in het stuk zelf zag je dit begrip ook naar boven komen. Bijvoorbeeld toen één van de vrouwen (of moet ik kat zeggen) van de kast naar beneden wou springen maar eerst een innerlijke strijd voerde om haar angst te onderdrukken. De reactie van Esther (de andere kat) is eerder meelevend, en niet veel later springt zij ook van een kast, weliswaar van een veel lagere. Daarentegen vindt Tom (de hond) het maar niks en dat Liesbeth zich aanstelt. De Good Cop/Bad Cop-rollen veranderen echter continu naargelang de situatie en wie ze heeft veroorzaakt.
Dag Maarten. Merci voor je uitleg. Ik had daar echt nog nooit van gehoord. Ik ben (gelukkig) niet zo vertrouwd met de gerechtelijke verhoortechnieken, vandaar. Maar het is me nu echt zonneklaar geworden. Wat vond jij van de voorstelling?
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.