Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Recensie Goddeau

Hierzo: http://www.goddeau.com/content/view/8693

Bewaar dit item (0)

Pavlov-review ‘K, A Society’:

http://pavlovpavlovpavlov.blogspot.com/2010/11/kris-verdonck-two-dogs-company-k.html

Bewaar dit item (0)

Recensie alhier: http://www.goddeau.com/content/view/8344

Bewaar dit item (0)

Bril-jant

Bewaar dit item (0)

Consensus lijkt een feit, de ervaring die door alle deelnemers onder de straatlampen van de koren- en graslei werd beleefd is er een om nimmer te vergeten. Zowel speler als toeschouwer tegelijk zie je de mensen stil staan, ergens staat iemand te glimlachen terwijl rechts van je twee mensen elkaar in de armen vliegen. De private afstand tussen de mensen wordt slanker en slanker als we worden opgenomen in het grote geheel en met elkaar een warme ervaring als deze delen. De sferische muziek vormt een perfecte soundtrack voor wat zich om je heen afspeelt en onder de deelnemers heerst een stiekem gevoel van gelukzaligheid; geluk dat we hier deel van uitmaken en ook wat snoodheid dat we dat toch maar lekker in het geheim weten te doen.

Bewaar dit item (0)

Recensie alhier:

http://www.goddeau.com/content/view/8256

Bewaar dit item (0)

Met ‘De Man Zonder Eigenschappen’ brengt Het Toneelhuis het eerste deel van een nieuw drieluik rond de roman van de Oostenrijkse schrijver Robert Musil, een van de belangrijkste namen in de Westerse literatuur van de eerste helft van de twintigste eeuw. Een roman van dergelijke omvang omzetten naar het podium is niet vanzelfsprekend: er dient geschrapt en aangepast te worden maar bovenal is het zaak de taal levendig te houden.

Guy Cassiers komt met ‘De man zonder Eigenschappen I’ met een heel propere en strak afgeleverde voorstelling op de proppen. Op het spel van het Antwerpse collectief viel weinig aan te merken: alles was tot in de puntjes uitgewerkt; de cast nagenoeg perfect. Het decor viel bijzonder in de smaak en ook Johan Bossers’ pianobewerking van Wagner wist te bekoren.

Naast dit vlekkeloos parcours moeten we opmerken dat het stuk, door zijn hoog intellectueel gehalte, erg moeilijk op gang komt en vaak nalaat het publiek te boeien. De ouderwets aandoende dialogen van Musil zullen daar een groot aandeel in hebben, maar ook de duur en het tempo van het stuk kunnen hier met de vinger gewezen worden. Het publiek moet anderhalf uur warmlopen vooraleer het na de pauze met de onderlinge spanning tussen de verschillende personages, die door het gebruik van live-projecties en intieme monologen tussen de verschillende personages wordt benadrukt, een eerste hoogtepunt te zien krijgt.
Hierna ziet Cassiers zijn kans schoon om de gescherpte aandacht bij zijn toeschouwers alsnog vast te grijpen en op vakkundige manier constant te houden. Met enkele verwijzingen naar het huidige Belgische politieke klimaat – ‘Er is nood aan dialoog en positieve energie’, ‘De media vergroot alles uit’ en letterlijk ‘De communautaire strubbelingen’ – maakt Cassiers met zijn Toneelhuis de roman van Musil verrassend actueel. Het spel gaat verder op een zwart vlak te midden van een oranje gloed wat de indruk van een vulkaan die op uitbarsten staat schept. Een nakende ondergang lijkt niet veraf.

Eens op kruissnelheid houdt ‘De man zonder eigenschappen I’ zijn toeschouwers gespannen en aandachtig vast. Dat Cassiers hiervoor wederom ten rade gaat bij de huidige visuele technologie en deze combineert met twee invloedrijke werken uit de geschiedenis van de beeldende kunst kan hierbij enkel worden toegejuicht. Want waar de spanning van het stuk enkele steken laat vallen, raapt de intelligente vormgeving van de scène deze, weliswaar niet overtuigend, weer op.

Bewaar dit item (0)