defranseslag
- man zonder plan
- Lid sinds 26 mrt 2007
-
Ik wil defranseslag volgen
(Wat is dit? Wil je volgen wat een Vooruitlid doet? Welke voorstellingen deze persoon wil gaan zien of zag? Zijn reacties? De leden die hij zelf volgt? Wijzigingen aan zijn profiel?
Meld je aan en klik op “Ik wil X volgen”. Op je persoonlijk dashboard krijg je bericht zodra hij iets verandert.)
swingtime op zondag
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
interview met Joris Luyendijk
http://www.rondjevanpavlov.nl/2010/04/27/joris-luyendijk-ziet-toekomst-in-wolken/
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Can Decap make you Dance ?
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Synopsis van de lezing van Luca Scarlini
The mystical machine: views of the Other in performing arts
Theatre is always a mystical machine, also outside from any religious imprinting, because its first aim is to give reality of different figures of imagination. In the tradition of last two centuries, this aim was many times discussed by theoreticians and realizers in theatre, giving space mostly to the ethical aspect of this feature of culture, according to the model of thinking brought and from the works of Konstantin Stanislavski, always rethinking The Paradox of Actor by Denis Diderot. More interesting now is simply to see how this system had worked in different scenes, reacting a similar mechanism. Charcot in Paris did real psychiatric shows for all the intellectuals in Paris, often using as a subject of experiment the beautiful Blanche, portrayed in a painting of the beginning of XXth Century, who gave life to images of disease and glory under hypnosis. Sigmund Freud, at the time pupil of the french psychiatrist tells some of these wild happenings, telling every details to his girlfriend in Vienna. In the 50’s Konstatin Raudive, a Latvian obsessed by mystical visions invented a machine to capture the sounds and the voices of dead people, making fascinating as absurd records of those voices (some fragments were used by Raffaello Sanzio). Saint Thérese de Lisieux was playwright and metteur en scene in the space of the Convent of Carmelitan, she was a very harsh director of her sisters (sometimes she not only shouted to them), because, apparently, for her was difficulty to listen to voices from Heaven and those one of her actresses. Twenty years ago at the beginning of researches about virtual reality many philosophers spoke of immersion in a different dimension (ad did the Italian Elemire Zolla in the interesting book Ways out from the World), in which creatures of imagination could creep outside any programmer’s will, those theories are now fading, because Internet it’s a reality of everyday, not anymore a dream, but the fact of trusting in pictures appearing on television screens and monitors, a condition almost everybody shares today, brings back a different perception, in which ghosts may appear, with no rules. One of the roles of theatre is to create a space for those revenants, welcoming them in all their disturbing power. Using technology allows us to scan darkly (quoting a famous novel by Philip K. Dick) in reality, finding paths for a representation of reality that should be complex in layers, but also self-evident as every respectable icon, in any mystical system, religious or not.
Luca Scarlini – all rights reserved
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Zo was het de vorige keer !
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Lindy Hop Leren !
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
In Defense of the Poor Image ( Hito Steyerl)
The poor image is a copy in motion. Its quality is bad, its resolution substandard. As it accelerates, it deteriorates. It is a ghost of an image, a preview, a thumbnail, an errant idea, an itinerant image distributed for free, squeezed through slow digital connections, compressed, reproduced, ripped, remixed, as well as copied and pasted into other channels of distribution.
The poor image is a rag or a rip; an AVI or a JPEG, a lumpen proletarian in the class society of appearances, ranked and valued according to its resolution. The poor image has been uploaded, downloaded, shared, reformatted, and reedited. It transforms quality into accessibility, exhibition value into cult value, films into clips, contemplation into distraction. The image is liberated from the vaults of cinemas and archives and thrust into digital uncertainty, at the expense of its own substance. The poor image tends towards abstraction: it is a visual idea in its very becoming.
The poor image is an illicit fifth-generation bastard of an original image. Its genealogy is dubious. Its filenames are deliberately misspelled. It often defies patrimony, national culture, or indeed copyright. It is passed on as a lure, a decoy, an index, or as a reminder of its former visual self. It mocks the promises of digital technology. Not only is it often degraded to the point of being just a hurried blur, one even doubts whether it could be called an image at all. Only digital technology could produce such a dilapidated image in the first place.
Poor images are the contemporary Wretched of the Screen, the debris of audiovisual production, the trash that washes up on the digital economies’ shores. They testify to the violent dislocation, transferrals, and displacement of images—their acceleration and circulation within the vicious cycles of audiovisual capitalism. Poor images are dragged around the globe as commodities or their effigies, as gifts or as bounty. They spread pleasure or death threats, conspiracy theories or bootlegs, resistance or stultification. Poor images show the rare, the obvious, and the unbelievable—that is, if we can still manage to decipher it.
Reageer als eerstehttp://www.e-flux.com/journal/view/94
Bewaar dit item (0)
Bewaar dit item (0)
American Swing!
Pol van Assche will teach you (and your partner) the real thing. 90 minutes of fun, sweat and sweet music.
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Press we can in de pers
Lees de verslagen van Indymedia en Ons Erfdeel
En lees hier het voorstel van deBuren en Vooruit ivm het persagentschap Kritiek en Recensie:
Suggestie van deBuren en Vooruit
KRITIEK en RECENSIE
(een platform voor kwaliteit in cultuurjournalistiek)
Wij zijn hier samen in de Vooruit omdat we geloven dat de media – de geschreven en de audiovisuele – een belangrijke rol spelen in het informeren over kunst en cultuur. Recensies en kritieken over boeken, muziek, podiumkunsten of tentoonstellingen leveren een belangrijke bijdrage, zijn een vitamine tegen de KEUZEVERLAMMING die optreedt als de liefhebber, de lezer, de kijker, de luisteraar of de bezoeker nog maar enkel geïnformeerd worden door de producent van kunst, door de kunstenaar, of zijn zogenoemde ‘cultuurindustrieel’.
Het Vlaams-Nederlands Huis deBuren volgt met aandacht de bewegingen in medialand. Wij proberen iets verder te kijken dan Vlaanderen. Onze naam, onze statuten en onze twee subsidiërende overheden verplichten ons om via Nederland ook met Europa rekening te houden, Europa als territorium of als landschap. deBuren is een huis waarin wij proberen oude methoden en nieuwe technieken te combineren om wijsheid en schoonheid te tonen en te spreiden. Wij zijn dus een dienstverlenend cultuurbedrijf dat alleen maar bestaat in functie en bij gratie van anderen. Wij helpen waar we kunnen en werken graag samen als er een meerwaarde uit de samenwerking kan ontstaan. Dit geldt ook voor onze relatie met de media. If we can’t beat them, we try to join them.
Dat dag- en weekbladen te weinig ruimte, mensen, middelen willen vrijmaken voor kunstkritiek en recensie is niet het enige probleem. Het andere probleem ligt bij het publiek, wij lezen (zeker in Vlaanderen) te weinig.
Het medialandschap is in beweging. Onder impuls van nieuwe technologie, van digitale cultuur en van economische en financiële dogma’s wordt de taak van de journalist gereduceerd tot die van een publiekslokker en steeds minder die van een kritische beschouwer. De economische crisis (wat dit ook moge betekenen) is voor de mediabazen de aanleiding en de reden om efficiëntie oefeningen te realiseren die consequent inhakken op de kwaliteit van het aanbod. Voor duiding, diepgang en context is er steeds minder geld en ruimte. Kranten, magazines en audiovisuele media sturen ons naar hun webstek als we toch absoluut meer willen weten.
VOORSTEL
1. In antwoord op het groeiende gebrek aan ruimte, aandacht en zichtbaarheid voor kunstkritiek en recensie in de klassieke media willen deBuren en Vooruit en zoveel mogelijk partners uit het culturele veld een virtueel persagentschap voor kunst- en cultuurjournalistiek oprichten : KRITIEK en RECENSIE, K&R.
2. Een webplatform met kunstkritieken en artikels die het brede veld van kunst en cultuur bestrijken. De artikels worden vrij gedistribueerd onder de partners van K&R en kunnen tegen een correcte vergoeding ook afgenomen worden door andere media.
3. In een eerste fase (een jaar proefdraaien) worden 1.000 artikels en recensies op het K&R platform geplaatst. Onder elk artikel wordt de auteur vermeld en de prijs van het stuk (€ 200 à € 300). Dit platform is een vitrine die door iedereen kan bezocht worden. Voor zijn bijdrage ontvangt de journalist een basishonorarium van € 50 van het K&R platform. Als een ander medium een artikel overneemt, wordt door de uitgever van dit medium aan de auteur rechtstreeks de vermelde prijs betaald.
4. De redactie van K&R selecteert artikels en communiceert met journalisten en media. De rechten blijven exclusief bij de auteur. K&R heeft enkel een ‘toonrecht’.
5. De samenwerking met de media kan bestaan uit een structurele overname of aggregatie van artikelen, uitwisseling of gezamenlijke opdrachten. (Exclusiviteit wordt niet verleend, … die kan gerealiseerd worden door de journalist in vaste dienst te nemen.)
6. K&R streeft naar een hechte en complementaire samenwerking met bestaande initiatieven en opleidingen, open lijnen naar micromedia en permanent overleg met de klassieke media.
7. De actieradius van K&R is voornamelijk België en Nederland en beperkt zich voorlopig tot tekst en beeld.
8. De lengte van het artikel is uiteraard ‘vrij’ maar wij denken dat 700 à 1.000 woorden een goede maat zijn voor een inhoudelijk sterk en informatief rijk artikel. Wij mikken op compacte artikels, klaar, duidelijk en bondig. K&R is in deze fase niet op zoek naar essays.
9. Aan Knack en de dagbladen deMorgen, deStandaard, de Tijd, de Gazet van Antwerpen, Het Belang van Limburg en Het Laatste Nieuws, stellen wij voor om ons wekelijks, op WOENSDAG, ruimte ter beschikking te stellen. Vier pagina’s in KNACK en twee pagina’s in de kranten. De media leveren de ruimte en K&R levert de inhoud.
10. Wij stellen voor om, vooruitlopend op de Europese regelgeving, een koppelverkoop te organiseren. Vermits voor dezelfde week een artikel slechts één keer zal verkocht worden, aan één krant of magazine, willen wij van WOENSDAG een K&R dag maken. Voor €5 kan op woensdag een pakket gekocht worden dat bestaat uit Knack en 2 kranten die participeren aan het project.
11. Voor meer info:
www.deburen.eu , contacteer Ann Venneman
www.vooruit.be, contacteer Caroline Van Peteghem
- Tags
- kwaliteit
- pers
- toestanden
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Karkwa heeft iets met tekenfilms
- Tags
- Karkwa
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Red Het Geld! debat levert opmerkelijke uitspraken op. (Netwerk Vlaanderen)
CD&Ver Hendrik Bogaert pleit voor een ophef van het fiscaal bankgeheim en wil bankactiviteiten in belastingsparadijzen reguleren. Dat maakte hij duidelijk op het debat ‘Red het geld! dat Netwerk Vlaanderen op 12 maart organiseerde in de Vooruit in Gent. Hij ging samen met Jef Tavernier (Groen!), Dirk Vandermaelen (sp.a) en Rob Vandevelde (LDD) een discussie aan over noodzakelijke veranderingen voor bankwereld.
How to save the world in 10 days? Dat was de vraag die de Vooruit van 4 tot 14 maart probeerde te beantwoorden in muziek, woord en beeld. Ook de bankencrisis stond centraal. Netwerk Vlaanderen daagde politici, middenveld en experten uit een gedurfde visie op de bankwereld te formuleren. Het resultaat was een debat met grote opkomst en krasse uitspraken. We houden u eraan, heren politici!
Einde bankgeheim
De meest opmerkelijke uitspraak van de avond kwam wellicht van Hendrik Bogaert: hij verklaarde zich bereid om het fiscaal bankgeheim op te heffen en om de belastingsontduiking aan te pakken door bancaire activiteiten in belastingsparadijzen te reguleren. Opmerkelijk, dat vond ook Dirk Van der Maelen (sp.a). Hij sprak over een historisch moment: vanaf nu is er een meerderheid te vinden voor een wetsvoorstel dat een einde wil maken aan belastingsparadijzen.
Ook stelde Bogaert duidelijk stelde dat de banken werkelijk alles gedaan hebben tot op de grens van wat legaal is in hun zoektocht naar geld en megawinsten. Er is onder andere een probleem van rendement. De gangbare doelstelling is om een rendement van meer dan veertien procent te halen. Dit leidt tot risicovol en speculatief gedrag. Aangezien de banken er de kantjes aflopen, is wetgeving enorm belangrijk. Net zoals bij de voedselcrisis is er nu nood aan goede regulering, aldus Bogaert.
Olivier Marquet, directeur van Triodos Bank diende Rob Vandevelde en Michel Vermaerke (Febelfin) van antwoord. Beiden hadden immers de aandacht gevestigd op het belang van Europese regelgeving om België voldoende aantrekkelijk te houden voor buitenlandse banken. Op dit moment is de hoofdzetel van bijna elke Belgische grootbank in het buitenland te vinden, het is dus daar dat de regulering moet gebeuren. Marquet bracht Triodos Bank, dat een Nederlands moederbedrijf kent, als tegenvoorbeeld. Belgen zijn spaarders, banken komen graag naar hier. Extra nationale regulering zal hen daar niet in tegenhouden, was zijn antwoord.
Meer op de site van Netwerk Vlaanderen
- Tags
- actualiteit
- geld
- netwerk vlaanderen
- The Game is Up!
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Laatste Café Dansant van het seizoen!
The Triplettes en hun Boys zetten de toon, Polariteit scherpte de dansschoenen en de swingliefhebbers waren in grote getale afgezakt naar Vooruit. Méér van dat vanaf oktober weer in Vooruit. En wie niet kan wachten: Polariteit organiseert La Noche de Amor op 11 april. En Radio Modern blijft de zomer doorjagen. Check hun site voor de zomers swingdates die u niet mag missen.
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
JAVI was erbij!
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
LINDY HOP LEREN ?
Doe zelf de Lindy-Hop. Zondag kan je je, tegen schappelijke prijs van 5 euro per persoon, laten inwijden in de meest sexy swing ter wereld. Apollo Swing, die ook al de onweerstaanbare DansKontTest tot grote hoogtes stuwden, leren je de beginselen en tonen hoe het moet. En daarna zonder gêne oefenen op de stomende muziek van de Baboons. Of heeft u een beter idee voor een druilerige zondag in januari ?
- Tags
- café dansant
- lindy hop
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Korte Metten met Antoine Defoort
En als u zich soms afvraagt waar Antoine Defoort mee bezig is:
- Tags
- media arts
- podium
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Smoking Dansant !
Voor al uw druilerige zondagmiddagen in de meest authentieke stad van het land is er maar één adres: een authentieke café dansant in Vooruit. The Smoky Midnight Gang en de onweerstaanbare dj Ivan Scheldeman zetten het Vooruitcafé op zijn kop. Jong en oud had zijn dansschoenen meegebracht en er werd niet op een litertje zweet gekeken.
Danst u niet ? Neem les ! Voor iedere café dansant krijgt u professioneel advies over mogelijk en gewenst gedrag op de dansvloer. Op 14 december is het weer van dat !
- Tags
- café dansant
- swing
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Klein Mo(nu)mentje voor Wim
”Sinds tien jaar ontbreekt het de theatermakers aan de moed om te doden, aan wagen de verworven stijl meedogenloos achter zich te laten. Kunst die naam waardig gedijt niet op harmonie maar op radicale breuken. Al de rest is min of meer acceptabele vrijetijdsbesteding.”
(Wim Van Gansbeke – 2007 ter gelegenheid van 40 jaar Malpertuis)
Afgelopen weekend is Wim Van Gansbeke op 70-jarige leeftijd overleden. Van Gansbeke was, zoals u vandaag in De Morgen en De Standaard kan lezen, een monument in het Vlaamse theaterlandschap. Als criticus heeft hij als geen ander, zijn collega’s zullen dat graag bevestigen, de generatie theatermakers van de jaren 80 mee opgejaagd en gevormd tot de hemelbestormers die ze geworden zijn. Daarnaast heeft hij zijn publiek, eerst op de radio en later in de krant, geleerd om hard, hevig en kritisch te zijn. Hij was zelf mateloos scherp en erudiet, iemand die ons jonge(re) liefhebbers verplichtte om méér te zien en te lezen, beter te formuleren, opnieuw te gaan kijken. Soms maakte hij een voorstelling zo grondig af, dat we besloten om toch te gaan kijken om te zien hoe erg het was en daaruit dan weer te leren. Ramptoerisme in theater, het bestaat.
Ongeveer alles wat ik weet over theater heb ik van hem geleerd, van opzij, door te luisteren, te lezen, af en toe tegen te spreken en hem op gezette tijd een Duvel toe te schuiven. Hij was een gulzig mens in alle betekenissen van het woord en hij heeft ook zo geleefd.
Twee weken geleden op zijn verjaardagsfeest was zijn lijf al bijna helemaal weggegaan, maar zijn geest was nog altijd even helder, dwars en alert. De laatste jaren, ook toen zijn kanker al ver gevorderd was, begroette hij zijn vrienden altijd met een vrolijke “Tiens, gij leeft nog ?”.
Nee dus.
luc dewaele – prog.coördinatie vooruit
- Tags
- podium
- theater
- theaterkritiek
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
PANGEA DAG - Films voor een betere wereld
- Tags
- film
- toestanden
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
‘Though this be madness, yet there is method in it’
Tien jaar geleden zaten wij ons hoofd te breken over een voorstelling die een hele dag ging duren. Een voorstelling waar bijna anderhalf jaar aan gerepeteerd was, waar acteurs vertrokken waren, decors ingestort en budgetten overschreden. We vroegen ons af wie in hemelsnaam een hele dag in een donkere zaal wou gaan zitten om een elftal zwoegende acteurs doorheen vuistdikke Shakespeares te zien banjeren, weliswaar aangevuurd door Tom Lanoye’s flamboyante bewerking, maar toch…
En het ergste moest nog komen: de première werd uitgesteld, aanvangsuren wijzigden en bij de eerste marathonvoorstelling met publiek ging Wim Opbrouck in de hitte van de strijd bovenop Els Dottermans liggen. Resultaat: gebarsten ruggenwervel, voorstelling stilgelegd en crisisvergadering 33.
Mààr: drie weken later ging Ten Oorlog in première en alles kwam goed. Volle zalen, wild enthousiasme en een glorieus afscheid van de Blauwe Maandag Cie die het jaar erop naar Antwerpen vertrok om zich in de Bourla te gaan vestigen en daar als Het Toneelhuis opnieuw stof te doen opwaaien. Een paar fragmenten interne keuken uit de aanloop naar het avontuur vindt u op de Ten Oorlog pagina
- Tags
- Ten Oorlog
- theater
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Fun, talent en energie te koop
Vooruit organiseert al sinds jaar en dag een voorronde van de Kunstbende, met steeds veel gedruis en jong volk in huis. Dit jaar is Vooruit ook het gasthuis van de Finale. Dus als u het beste van het beste van wat het Vlaamse tienerdom te bieden heeft kwa podium- muziek en andere kunsten, dan kan u dat voor een belachelijk bedrag levend meemaken. Er zijn minder nuttige manieren om uw zaterdag door te brengen !
- Tags
- jong
- kunstbende
- wedstrijd
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Ga vooral ook naar De Ware Gedachtenvertellers
Wie ’s letterlijk in het hoofd van een mens wil kijken, ga het tentoonstellingsparcours van Ambrosia’s Tafel bekijken in de theaterzaal en neem er uw tijd voor.
Wijs, grappig, ontroerend en ontregelend…
Nog tot 28 april
- Tags
- autisme
- tentoonstelling
- videokunst
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Gisteren een mooie verstilde Nusch gezien. Een waterval van liefdespoëzie, gezegd zoals Frank Vercruyssen het vaak doet: alsof hij de woorden ter plekke bedenkt en proeft. En een danseres die de hevige lyriek pareert met een minimale choreografie, letterlijk in je gezicht.
Meer dan een voorstelling is dit een confrontatie met de onmacht en schoonheid van woorden, de nabijheid van een afwezig lichaam. En met een gul glas Fitou erbij wordt nog een bekentenis gedaan: Frank Vercruyssen houdt van wijn zoals hij van woorden houdt.
Fitou FR; AOC welke in het zuidelijk verlengde van de wijnstreek Corbières ligt, vormt de zuidelijke grens van de Languedoc en daarmee tevens de overgang naar de Roussillon. Donkere, volle wijnen. Drinken binnen 8 jaar. De wijngaarden van Fitou liggen op twee verschillende plaatsen. De ene ligt aan de kust en de ander in het binnenland, op het massief van Corbières. Goede wijn uit Fitou staat bekend om zijn kracht, vurigheid en ook sappigheid. De belangrijkste druivensoort is carignan, en het is deze druif waaraan de wijn haar kwaliteiten ontleent
fitou
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
test 2
dfsfgnsfgdshjdgf
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
testreactie
dklkjlkjernekjnvkjrn
Reageer als eersteBewaar dit item (0)