Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Bear, are you dangerous?

zeer bizar, maar geweldig!

Bewaar dit item (0)

Ik durf niet te veel te vertellen eigenlijk.
Zoals er wel meer als reactie komt op voorstellingen die deel uitmaken van the game is up: “het is een ervaring”.
Ik had het gevoel alsof ik in een David-Lynch scene zat.
Soms was het grappig, soms bizar, soms eng,...
Als je nog twijfelt om te gaan, gewoon doen! Laat je even onderdompelen in een kantoorwereld die zich in een andere dimensie bevindt.

En vergeet niet te doneren! Twee van de performers zijn namelijk Japans, en zamelen geld in.

Bewaar dit item (0)

De reacties hierboven omschrijven het reeds mooi. Ik kan er niet zoveel meer aan toevoegen! Het was een entertainende ervaring die je tegelijk eens goed dooreenschudt en doet nadenken over jezelf en de kracht van een groep.

Bewaar dit item (0)

Spanning?

De zo mooi omgeschreven spanning in de aankondiging bleef voor mij uit. Mijn verwachtingen waren verkeerd, dus ik voelde een teleurstellend gevoel aan mij knagen na de voorstelling.

De bizarre, ongemakkelijke huiselijke sfeer kon me wel bekoren. Zo ook de slim gevonden combinatie met videobeelden, waarin je ziet…tja, wat zag je erin? wat er echt gebeurde? of hoe de personages de situatie aanvoelden? Het was voor interpretatie vatbaar, en dat maakte het zo sterk! Ik had graag gezien dat hierop werd verdergewerkt. Het verschil in t-shirt belettering op film en de theaterscene was een goed bedachte invalshoek.
Maar toen het stuk omsloeg naar de ‘actiescenes’ leek het voor mij een oefening “wat kunnen we allemaal doen met een tafel? en een draad?”.
Goed begin, zwak einde.

En bijgevoegd nog een geschetste weergave van de personages!

Bewaar dit item (0)

I am your guide

Hoe het weghalen van een zintuig een oneindige wereld creëert…

Een geweldige ervaring, zeker een aanrader! Zelfs mijn kritische kompaan was onder de indruk.

Bewaar dit item (0)

uuuum...uh

ook ik ben fan! de herkenbaarheid werkte zeer goed!

een geschetste impressie kon niet ontbreken :) (meer schetsen kan je zien op http://www.birdbee.be/archives/1321)

Bewaar dit item (0)

Het verliep allemaal een beetje minder vlot dan verwacht…
Bij School Is Cool was er uitzonderlijk vervanging meegekomen.
Maya’s Moving Castle stond moederziel alleen op het podium, maar heeft dit wonderwel opgevangen (lang leve het computertijdperk). Dikke pluim voor haar.
Team William moest verstek laten gaan, maar de bandleden die wel aanwezig waren, lieten zich even gaan toen the galacticos op het podium stonden.
Steak Number Eight was een strak optreden, maar het is nu eenmaal een genre van muziek waar ge voor moet zijn (voor mensen die dit niet weten, in de concertzaal is er een ‘chiekenbak’/kauwgomballenautomaat aan de ingang waar ge oordopjes uit kunt draaien!).
The Galacticos klonk het best met mijn ogen dicht (de attitude van de zanger kon me niet behagen, ik hou eerder van een bescheiden houding. Maar misschien is het slechts een podiumact…).

Op het einde was het de beurt aan Absynthe Minded. Je merkt wel dat deze band een pak meer ervaring heeft en dat iedereen geweldig op elkaar is ingespeeld. Geweldig optreden, ideale afsluiter van de avond.

Bewaar dit item (0)

Kerst Metten

De kersteditie van Korte Metten was een schot in de roos. Korte Metten heeft altijd voor ieder wat wils, er is altijd wel iets bij dat je geweldig vindt (en ook wel iets dat je minder vindt, maar je weet dat het gauw voorbij zal zijn!).
De illustratieve inmenging vond ik zeer geslaagd, leuk om een verhaal te volgen op eens een andere manier.
De heftige jazzy kerstnummers waren geweldig, ik kreeg een heel nieuwe kijk op het kerstlied. Maar ik vond wel dat deze Korte Metten net iets te veel muzikale acts hadden, en het leuke aan Korte Metten is juist de afwisseling die je bij zo’n avond voorgeschoteld krijgt.
Ik kijk al uit naar de volgende Korte Metten-avond.

Bewaar dit item (0)

Het meeste is hierboven al gezegd, en de meningen zijn duidelijk verdeeld.
Zelf ben ik geen superfan geworden, maar vond het wel aangenaam.
Uitschieters:
° de amoebe/pantoffeldierfase waarbij de acteurs zich voortbewogen onder de grote lappen harige stof en de witte kunststofdoek. Soms kon je de menselijke gedaante erin herkennen, maar soms ook helemaal niet en leek het echt alsof er een harige homp zich verplaatste op het podium!
° de ruimtepakken, door de belichting was dit echt heel mooi op podium
° de groene ‘camouflage’pakjes
° de vele rubberbootjes…die maar bleven komen…en komen…en nog meer…gewoon grappig :)

Bewaar dit item (0)

Working Class Hero

Wat ik geweldig vond:

° de locatie. De theaterzaal paste perfect bij de sfeer van de muziek.
° de bandleden die na een reeks nummers nonchalant het podium opkwamen terwijl de zanger een lied aan het zingen was, en geleidelijk begonnen meespelen. Leuke opbouw van de muziek.
° dat alle nummers heel vertrouwd klonken, ondanks dat ik niet alles kende. Het is muziek waar je je thuis in voelt.
° de zanger zijn t-shirt met het opschrift ‘Working Class Hero’
° en zijn beanie (uiteraard!)

Bewaar dit item (0)

Gelaatschoreografie

Na de performance van vorig jaar, ‘Lachen’, stond ik te popelen om de nieuwe voorstelling te zien.

De opstelling was als volgt; 2 rijen stoelen die in een cirkel rondom de performance stonden. Hier kwamen 4 mensen zitten, elk gericht naar een ander deel van het publiek.

In het begin van de voorstelling gebeurde er nagenoeg niets. De 4 performers staarden voor zich uit, het publiek werd gedwongen om hun gezichtstrekken en hun neutrale blik te bestuderen. Héél zachtjes draaiden ze hun lichaam, zo subtiel dat je soms niet zeker was of er nu wel iets veranderd was…
Daarna doorbraken ze hun neutrale blik door zeer kleine veranderingen in hun gezicht. Tot ze op een gegeven moment iets grotere bewegingen maakten, soms synchroon met de anderen, soms niet. Dit resulteerde in een ware choreografie van gelaatsuitdrukking, héél erg mooi.
Tot dan verliep de voorstelling zeer langzaam, soms iets té langzaam. Maar op het einde speelden de performers met meer extreme gelaatsuitdrukkingen, wat een sterk komisch effect had op het publiek. Zonder die langzame opbouw zou dat nooit zo’n effect gehad hebben. Sommige mensen proestten het uit van het lachen!
Conclusie; Antonia Baehr is er weer in geslaagd.

Dikke pluim voor de performers en voor de regie van Antonia. Ik reserveer alvast een zitje voor de volgende performance.

Bewaar dit item (0)

Anders bekeken

kris verdonck trekt verschillende elementen uit zijn context, en maakt er via zijn installaties een heel nieuwe beleving van. Je wordt gedwongen om met een frisse blik naar de wereld te kijken.

Hierdoor heb ik sinds de voorstelling een heel nieuw gevoel bij:
-pluchen honden
-muizevallen
-mensen die naar me staren en over mij lijken te fluisteren
-vuurwerk
-operavoorstelling
-wolkenkrabbers

Bewaar dit item (0)

must-see film!

een semi-documentaire, geen idee wat er echt is en wat niet, maar het doet er niet toe, tis een goeie film en een goe verhaal! en laat ons eerlijk zijn, al die reality en documentaire films/tv-programmas, wat is er eigenlijk ooit echt aan? Banksy speelt met het doorprikken van deze zogenaamde realiteit die ons wordt voorgeschoteld op een geweldige manier.

en hoe hallucinant is het niet om te zien dat sommige ‘streetartists’ een gigantisch atelier hebben met een hoop werknemers?? niet meteen wat ik me ervan voorgesteld had :) (waar halen ze in godsnaam het geld vandaan?) het verhaal doet je zeker nadenken over ‘wat is kunst?’ en ‘wie is de kunstenaar nu eigenlijk?’.

Bewaar dit item (0)

De voorstelling begint geweldig met de miniatuurstad, die in beeld wordt gebracht dankzij een live-projectie en tot leven komt door het geluid dat we te horen krijgen. Het doet de auto’s rijden, de mensen wandelen en praten.

Maar als de voorstelling vordert, worden verschillende dingen storend…de projectie is niet altijd even kwalitatief en duidelijk, je ziet gewoon niet goed wat het moet voorstellen of wat er gebeurt. Het geluid, dat aanvankelijk het geheel sterk ondersteunde, werd gewoon storend. Véél te luid, veel te veel bas, veel te scherp…ik zat af en toe met mijn vingers in mijn oren om naar adem te kunnen happen!

Achteraf kregen we de kans de wondere wereld eens van dichtbij te bekijken. En toen was alles wel zeer mooi en duidelijk, ik zag voor 85% creaties die ik nog niet bij de projectie had kunnen bekijken.

Conclusie: een oplossing zoeken voor de projectie en een nieuwe soundtrack maken (sorry meneer nachtergaele), want nu was het idee beter dan de uitvoering.

Bewaar dit item (0)

"try to remain invisble"

Onzichtbaar blijven, daarin zijn we niet geslaagd…we waren met veel, zeer veel.

Om 20 uur drukte iedereen op play om de ‘film’ in te duiken als protagonist. Het audiobestand werkte perfect om er een persoonlijke ervaring van te maken die je deelde met je partner, en je tegelijk verbonden liet voelen met alle deelnemers die je rondom jou zag. Je werd gedwongen even stil te staan bij het leven, hierbij speelden de 2 verschillende audiobestanden mooi op elkaar in.
Toevallige passanten wisten duidelijk niet wat er aan de hand was, fietsers ontweken angstvallig de mensen die in het midden van de straat maar wat tja, stonden te staan :D
Het was een geweldige ervaring, en ik was duidelijk niet de enige die dat vond. Op het einde kwam er spontaan een groot applaus op gang dat zo enthousiast was dat zelfs niet-deelnemers mee klapten.

Wanneer is het volgende mp3-experiment?

Bewaar dit item (0)

kickboxer op Oberzanse wijze

Na de voorstelling van vorig jaar, Rambo Solo, was ik helemaal verkocht. Dus toen ik hoorde dat Zach terugkwam met een nieuwe voorstelling, prikte ik dit meteen in mijn agenda!
En ik ben nog steeds fan, maar misschien iets minder uitbundig. Het was goed, het was leuk, maar het was minder sterk dan de vorige show (en zo doen wij mensen nu eenmaal, wij vergelijken en staren ons daar dan wel eens blind op!).

Er werd wat meer ingespeeld op de gevoelige snaar, door het persoonlijke verhaal van de gezinssituatie en het drugsverleden van de broer.
Maar ik miste de ingenieuze samenwerking tussen het geprojecteerde en de live-performance! Het was wel aanwezig, maar in mindere mate. Mijn favoriete delen vind ik dan ook hier terug. (vb. de monoloog die hij afsteekt terwijl een projectie van hem en jean-claud van damme ‘hetzelfde’ vertellen, en de zinnen die hij zeer expliciet live naar voor brengt die daarna terugkomen in de gefilmde beelden).

Maar de volgende keer wil ik zeker weer gaan kijken, ik ben nieuwsgierig hoe hij het dan zal aanpakken.

Bewaar dit item (0)

in de doos

“Good evening ladies and gentlemen,
welcome in our camera obscura.”

Je zit in een grote witte doos, en plots wordt alles donker. Geleidelijk valt er een beetje licht binnen en wennen je ogen aan de omgeving, en je probeert je een beeld te vormen van de reflectie/projectie die je ziet. Maar niets is wat het lijkt!

De inhoud slingerde een beetje heen en weer; van het bekende Arnolfini-schilderij naar The Wizard of Oz, langs een reeks familiefotos tot we uiteindelijk bij astronauten terechtkwamen. Ik was de rode draad een beetje kwijt.

Maar visueel/technisch was ik helemaal in de ban! Ragg en Baillie zetten alles in functie om de kijker voor de gek te zetten, maar doorbreken de gecreëerde illusie daarna eigenhandig (zien we nu een foto, of toch niet?). Er wordt gespeeld met het feit dat de projectie ondersteboven staat (de beweging van het huisje in de orkaan werkt uitstekend!). Het gebruik van de wanden van ‘de doos’ is ook zeer geslaagd, sommige elementen komen echt op je af (weg met de 3D-brilletjes, lang leve camera obscura projecties!).

Ik was betoverd :)

Bewaar dit item (0)

hoera voor almost cinema!

Ik ben tot het besef gekomen dat ik een fan ben van almost cinema…
de laatste jaren ben ik keer op keer aangenaam verrast dus ik keek vol enthousiasme uit naar deze editie.
en met reden! ik hoop dat iedereen de moeite neemt om eens een kijkje te nemen!
ik heb nog niet alle installaties bezocht (sommigen zijn een individuele beleving en dit impliceert weleens een wachtrij) maar de rest even op een rijtje:

de projectie van PABLO VALBUENA
vorig jaar was ik van deze kunstenaar al onder de indruk, dit jaar wederom. de omvang van de projectie is veel groter, maar de aanpak is wat subtieler. ik wil niet alles verklappen, maar zoek de verandering! en zorg dat je in de omgeving van de projector staat, zodat je de verschillende muren ziet! als je slechts de éne grote muur ziet, komt het werk niet tot zijn recht!

BRAM VREVEN - SPIN
zeer leuk, charmant in zijn eenvoud. als je niet onder de indruk bent, betekent het dat je niet het gehele werk hebt gezien!

ZIMOUN – PREPARED DC-MOTORS IN CARDBOARD BOXES
zeer overweldigend! geweldig dat hij met zulke eenvoudige voorwerpen zo’n effect kan creëren. er verscheen vanzelf een glimlach op mijn gezicht toen ik de ruimte betrad

KERSTIN ERGENZINGER – STUDIEN.ZUR.SEHNSUCHT
zeer bevreemdend en intrigerend…en ook wel eng eigenlijk, maar op een goeie manier :)

WIM JANSSEN - STATIC
alweer een werk waarbij de opstelling zo eenvoudig lijkt, waardoor het effect des te verrassender is!

IEF SPINCEMAILLE - REVERSED BLINKING & CREW – BOLSCAN
heb ik dus nog niet kunnen beleven, maar probeer dit zeker de komende week nog mee te pikken!

Bewaar dit item (0)

bakje vol

Er heerste een aangename bedrijvigheid in de buurt van de vooruit. Er was een hele zone afgezet en overal liepen er mensen rond op de straten, een gezellig binnenstad gevoel. Waar je ook keek, waren er cultureel verantwoorde activiteiten aan de gang. Zo stond er aan de Minard een koor, met een grote groep gegadigden errond. In het Vooruitcafé stond er een bed opgesteld, waarop enkele mensen lagen in lingerie, volgeschreven met liefdevolle zinnen.

Het hoogtepunt van de dag (al spreek ik hier vooral uit eigenbelang) was te doen in de balzaal in de vooruit, namelijk de popfolio awards. Mijn video eindigde op de derde plaats, mijn grafisch werk op de tweede plaats. Hoera!
(video te bekijken op http://vimeo.com/11072732 , grafisch werk te bekijken op http://popfolio2.lodgon.com/popfolio/user/2072 )

En om de avond in schoonheid te eindigen, was er een geweldig afsluitend feestje met Buscemi. Ik kijk al uit naar de volgende editie!

Bewaar dit item (0)

dansende beentjes, draaiende rokjes

Ik had café dansant nog maar één keer meegemaakt hiervoor, en dan wel vanachter een lens toen we met 5 for students een reportage maakten hierover. Het leek de moeite om eens mee te huppelen en dansen, en dus was het tijd om op een zondag mee een pasje neer te zetten.
Vol goede moed kwam ik toe, samen met nog 2 vriendinnen. Oei, blijkbaar was het wel de bedoeling dat er een partnerdans aangeleerd werd! Gelukkig bracht de vooruit-kassierster redding. En zo kon zij ook eens meedoen ipv enkel toe te kijken.

Bewaar dit item (0)

popfolio awards

kom allemaal zeker eens een kijkje nemen naar de popfolio awards ’s avonds!
http://www.popfolio.be
(en dan vooral naar leafpeople ;) )

Bewaar dit item (0)

schetsjes

Enkele schetsen van tijdens de voorstelling!

Bewaar dit item (0)

go lies!

Ik ben geen grote fan van Kamagurka…juist daarom leek het me interessant om toch mijn wereld even te verbreden en met een open mind naar zijn show te gaan.

Het voorprogramma van Lies, kon me zeker behagen. Zeer rake en herkenbare deuntjes, in alle eenvoud maar zeer sterk. De toon was gezet, en met een goed gemoed kon Kamagurka dan aantreden. Maar de show kon mijn goede voornemens niet invullen. De improvisatie was niet charmant maar leek eerder een vorm van laksheid, geen zin om moeite te steken in een show. Anderen in de zaal waren het duidelijk niet met me eens, en bij elke beweging die Kamagurka deed, schoot er wel iemand in een schaterende bulderlach. De absurditeit van die situatie (iemand die de tijd van zijn leven beleeft terwijl een man op een podium helemaal niet zo’n spectaculaire prestatie neerzet), vond ik wel grappig en deed me wel lachen. Het publiek dus, niet Kamagurka.
Wel leuk was het moment dat Lies Kamagurka kwam vergezellen. Het contrast tussen hen werkte, en vormde een mooi geheel.

Zoals hierboven reeds werd aangegeven, duurde de show langer dan voorzien. Voor fans tot hun groot genoegen waarschijnlijk, voor mij was het praktisch gewoon ongemakkelijk aangezien ik nog andere plannen had die avond.

Bewaar dit item (0)

off screen on screen

In het 5 for students circuit worden de voorstellingen van Kassys bejubeld. Aangezien ik de vorige voorstelling had gemist, kon ik deze niet voorbij laten gaan.
Zeer amusant theater, met vele herkenbare elementen waardoor het publiek zich identificeert met de acteurs.
De werking met projectie is zeer geslaagd, de afwisseling geeft een frisse wind. Het acteerwerk komt heel natuurlijk en geloofwaardig over, soms lijkt het alsof er wat wordt geïmproviseerd. Maar dit is slechts schijn, want de timing i.s.m. de projectie zit strak in elkaar.

Kassys heeft er een nieuwe fan bij.

Bewaar dit item (0)

hoera

dikke truiendag was een feestje!
We zijn zeer gelukkig met onze Making Of.
Met dank aan iedereen die eraan meegewerkt heeft!

Bewaar dit item (0)

the beauty and the beast

De avond opende met Penguins Know Why, een poprockband die na enkele liedjes door mijn gezelschap wordt omgeschreven als “hard, maar zonder ballen”. De door de band zelfgespannen verwachtingen werden duidelijk niet ingelost. Het grootste voordeel dat we kunnen bedenken is dat, na zo een slappe hap als voorgerecht, het hoofdgerecht ons enkel nog beter zal smaken!
Wat zeker het geval was! Wallace Vanborn stond strak en stevig in hun schoenen. De bindteksten waren charmant klungelig, de muziek spreekt immers wel voor zichzelf. Of schreeuwt of zingt voor zichzelf. De surprise guests zorgden voor een leuke afwisseling in de set.

Enkele organisatorische minpuntjes;

• aanvankelijk stonden we verkeerdelijk aan de concertzaal (dit stond in de gang verkeerd aangekondigd, we waren niet de enigen die daar stonden, o.a. ook iemand in een rolstoel. Een eenvoudig doorverwijsbriefje was welkom geweest)
• als je binnen bent, kan je niet meer naar buiten…ik snap de praktische voordelen hiervan voor de organisatie, maar niet zo praktisch voor de bezoeker uiteraard…
• waarom is er geen kriek in de balzaal?

Bewaar dit item (0)

toevallig

Na de voorstelling van Korte Metten belandde ik onverwacht in de balzaal bij de cd-voorstelling van Mary&Me. Een aangename verrassing en streling voor het oor, leuk om kennis te maken met hun muziek!

Bewaar dit item (0)

bordje diversiteit

Korte Metten laat je proeven van de verschillende culturele smaken; zowel theater, performance, muziek, installatiekunst als voordracht komen aan bod.
Een geweldig concept! Je maakt kennis met nieuwe artistieke vormen, en als één van de acts je niet echt bevalt, ben je niet gedoemd om 2 uur vast te zitten. Elke act duurt immers maximum 30 minuten.

Wat de acts in kwestie betreft, was het meest geslaagde van Matthew Shlomowitz – Letter Pieces. Check ZEKER eens het filmpje in bovenstaande reactie.
Kurt Vandendriessche – Perfides kon mijn verwachtingen dan weer niet tegenmoet komen. Het concept sprak me ontzettend aan. Ik had me ingesteld op een solo-act waarbij een man de grens tussen volwassen en kinderlijk gedrag zou aftasten aan de hand van de regie van zijn dochter. In plaats daarvan zag ik een papa die toneeltje speelde met zijn dochter. Zeer aandoenlijk dat wel, maar een tafereel dat zich in het gemiddelde huishouden wel afspeelt als je binnenkijkt via een venster. Ik had eerder iets verwacht in het de aard van “Where the wild things are”, waarbij de visie en leefwereld van een kind worden omgevormd tot een film.

Maar alle voorstellingen van de avond hadden zeker hun eigen kwaliteiten, en het concept van korte metten is een schot in de roos, ik keer zeer tevreden nog eens terug :)

Bewaar dit item (0)

music please

Aangenaam, leuk optreden.
Aan allen die er niet waren; u heeft wat gemist! Zorg maar dat u er volgende keer bij bent!!

Bewaar dit item (0)

lopen lopen lopen

Het begin:
Een troep volwassenen lopen rondjes op het podium, het leek wel een gechoreografeerde variant van een tikkertjesspel op de speelplaats.

Naargelang het stuk vordert, passeren er enkele leuke vondsten waarbij ‘live’ geluid gemaakt wordt, vooral het springtouw klonk innemend (de magie van het schoenengeluid wordt tenietgedaan wanneer niet enkel een danser op blote voeten maar ook een danser op schoenen geen geluid maakt op het podium).

Het einde:
Het einde? nee, toch niet het einde! Na een aannemelijke apotheose lijkt de choreografie weer van voor af aan te beginnen, wederom loopt er een troep volwassenen in rondjes op het podium…
De dans met de schaduwen spreekt meer tot de verbeelding, maar past eigenlijk niet in het geheel van de voorstelling. Het is een concept waar zeker dieper op in mocht gegaan zijn!! Als tweede rode draad door het geheel misschien?

Mijn aandacht verslapte meer dan eens, al valt dit te wijten aan de nodige examenstress gecombineerd met slaaptekort….doch, de interessante stukken konden wel mijn aandacht vasthouden. Maar enkele interessante stukken staan niet garant voor een goed geheel…

Bewaar dit item (0)

ik ben nog te jong

Ik moet me deels aansluiten bij de bedenkingen van dirkvermassen. Ook bij mij sloeg de verveling toe. De enkele momenten van afwisseling (waarbij bv maar één kind sprak ipv een hele rij) waren een echte verademing. Het concept was sterk maar te uitgerokken. Maar de zaal buitenlopen heb ik niet gedaan, er waren genoeg leuke aspecten om me binnen te houden!

De eenvoud van het decor was zeer goed en paste binnen het concept van herkenbaarheid.
Respect voor de kinderen die hun tekst zo goed beheersen (maar begrepen ze enigszins wat ze eigenlijk vertelden???). De voorstelling is duidelijk gericht op volwassenen, en vooral op ouders. Ik ben nog te jong, zelf nog geen ouder en mis hierdoor een deel van de kracht van het stuk. Ouders hebben de referentie van hoe ze zelf als kind waren, en hoe hun kinderen nu zijn. Wat een zeer dubbel en ontnuchterend gevoel zal geven, denk ik dan…

Bewaar dit item (0)

ergens waar je niet wil zijn

Het kan bijna niet anders of zakkenman (welbekend bij de inwoners van gent) vormde een inspiratie voor de openingssituatie van het stuk.
Van zodra de rest van het gezelschap het podium betrad, kreeg ik een gemengd gevoel van “ergens waar je niet wil zijn” (stripboek van brecht evens) en het feestje waar ik de avond daarvoor heen was geweest. Het stripboek verwijst naar de belichting en de sfeer zen , en de schmink en rare dansbewegingen deden denken aan het feestje. (Persoonlijke favoriet van de schmink is de dochter!! Zeer geslaagd) Bizar genoeg trad dus een gevoel van herkenning op, al begreep ik aanvankelijk de opzet van het verhaal niet. Maar beetje bij beetje vallen alle stukjes mooi in elkaar in een geweldige apotheose.

Bij momenten werd ik echter afgeleid van het toneel, maar ik verzette me daar niet tegen. Helemaal opzij op een stoeltje zat namelijk een vrouw die netjes alle woorden en klanken omzette in gebarentaal. (Het toeval wil dat ik net een paper aan het schrijven ben ivm cultuur voor mensen met een audiovisuele beperking.) Het was geweldig om te zien, een dikke pluim aan de tolk, het theatergezelschap en aan de vooruit om dergelijk initiatief te steunen!

Bewaar dit item (0)

the holy foreskin and nose-tampons

Een ‘blog’ in theatervorm, met de nodige aandacht voor details uit het dagelijkse leven gegrepen. Details die soms bevreemdend en dan weer herkenbaar zijn, maar altijd amusant.

De keuze voor 2 acteurs die 1 personage verpersoonlijken was zeer geslaagd. Het ene moment vulden ze elkaar aan, waardoor ze het verhaal en de overtuiging van Trevor kracht bijzetten. Het andere moment spraken ze elkaar tegen wat een innerlijke strijd in Trevor symboliseerde, want herinnerde hij het zich wel altijd helemaal goed?

Een zeer aangename voorstelling, niet vernieuwend maar ik stapte wel met een glimlach naar buiten.

Bewaar dit item (0)

drie in één

Een goede tactiek, een programmatie van drie groepen op één avond. Het festivalgevoel laait helemaal op, iets wat de doorsnee Belg wel aanspreekt, ook op een gure herfstavond.

De spits werd afgebeten door de Staat, voor mij de topper van de avond. Zeer ritmisch, dansbare rock waar je meteen in mee duikt! De groep was me zo goed als onbekend, maar de nummers werken zeer aanstekelijk. Niet ultra vernieuwend, maar zeker aangenaam!

Team William zorgde voor de chaotische noot. Soms kwamen ze lichtjes onvoorbereid over, maar hierdoor braken ze de muur die soms tussen een band en het publiek staat. Een gezellig en goed optreden.

Wat Customs betreft, had ik een bepaalde vooringenomenheid. Niet zo lang geleden (op Leffingeleuren) hadden ze mijn verwachtingen al niet kunnen invullen. En ook in de vooruit konden ze me niet overtuigen. Het is leuke muziek, en ‘Rex’ zing ik luidkeels mee, maar toch liever met de radio dan ‘live’. Een muziekgroep kan me pas echt overtuigen van hun kunnen als ze hun eigen muziek live beter brengen dan de single die wordt grijsgedraaid op muziekzenders.

Nog een algemene positieve opmerking! De muziek werd perfect in toom gehouden en hoefde niet luider te staan! Normaal vervloek ik mezelf als ik wederom mijn oordopjes ben vergeten meenemen, maar die gedachte heeft niet door mijn hoofd gespookt donderdagavond.

Bewaar dit item (0)

solo tot de vierde

Rambo solo was om van te smullen!

We worden persoonlijk door Oberzan begroet als we binnenkomen, die ons aanmaant een plaatsje te vinden tussen de massa die zich reeds heeft genesteld op de kussen. Het lijkt wel een uit de klutien gewassen woonkamer, waar we met z’n allen naar ‘een verhaaltje’ komen luisteren. De sfeer is meteen gezet.

Het geheel komt over als een nonchalante, spontane vertelling maar uiteraard is alles perfect getimed en in scène gezet. En hoe! Geen mens die geen bewondering kan hebben voor de manier waarop Oberzan zijn verhaal verteld. De geweldige synchronisatie (maar ook vaak juist niet, wat voor een verfrissende wisselwerking zorgt)!met de 3 geprojecteerde versies achter hem moet veel repetitie hebben geëist! En de ‘toevalligheid’ van de kamermeubels die transformeren tot decorelementen is ook een magnifieke vonst. (Mijn favoriet, de lamp waarvan de kabel zicht omvormt tot een infuus) Dit zorgt ervoor dat enig andere decorelementen overbodig worden, en Oberzan kan zich uitleven op een zo goed als leeg podium, ondersteund door de projecties achter hem.

Het enige minpuntje, zowel mijn partner en ik vonden het een beetje langdradig. Maar voor mij woog dit niet door en heb ik van begin tot einde genoten van een echte topprestatie!

Bewaar dit item (0)

erectie van een palmboom

Er viel een stilte, alles was duister…voorzichtig proberen enkele toeschouwers het applaus te starten en inderdaad, de show was voorbij. Iedereen schuifelt naar buiten, verschillende mensen beginnen te lachen want ja, dat is nu eenmaal wat wij mensen doen als we iets niet begrijpen en toch een houding willen aannemen. En ik, ik lachte een beetje mee.

Ik ben daar eerlijk in, ik snapte het niet. Iets van een verbroken familie naar het schijnt? Kon ik er niet in terugvinden…

Maar dat betekent niet dat ik er niets goed aan vond.
De onnatuurlijke houding/bewegingen van de danseres waren schitterend (je staat erbij en je kijkt ernaar, maar je gelooft het bijna niet…dat gevoel had ik ook bij ‘le ballets c de la b’).
De erectie der palmboom. (en als kind waren we altijd zo blij als die opblaasspullen volledig opgeblazen waren, zeer duale gedachte)
En de apotheose. (spoilerwarning! hoe die ballonhoofden zich een weg banen door de steentjes, leuk gevonden)

Maar ik vind de installatie zelf geslaagder dan de performance. De wazige filmpjes waarbij je niet duidelijk ziet of het nu een klein kindje is met stuiptrekkingen of inderdaad een opblaaspop die zich vult met lucht en die terug laat ontsnappen. Beangstigend en beklemmend…

Bewaar dit item (0)

Top drie must see

Nummer 1: Extension series van Pablo Valbuena
Een geweldig schouwspel van licht en ruimte, waarbij het licht soms de ruimte bevestigd maar ze ook doorbreekt en een illusie van nieuwe ruimte creëert. Het werk is specifiek gemaakt voor dat hoekje van de ‘snoepwinkel’, dus nog helemaal uniek ook! Zeer simpel maar sterk.

Nummer 2: It’s in the air van Felix Hess
Wederom een werk dat sterk is door zijn eenvoud. Iets banaals/alledaags wordt visueel gemaakt. De toeschouwer beïnvloed het werk door erlangs te wandelen en zet hierdoor het spektakel in gang. De vlaggetjes lijken je wel te achtervolgen. Inderdaad zeer leuk om daarna op het balkon te gaan bekijken van bovenaf, dan pas zie je hoe de luchtstromen zich een weg banen door de vlaggetjes.

Nummer 3: Permafrost van Aernoudt Jacobs
Een heel andere invalshoek, een natuurverschijnsel omzetten in geluid ipv beeld. De techniek is ook indrukwekkend, de ‘bladspeakers’ alleen al zijn intrigerend.

Alleen daarheen!

Bewaar dit item (0)

ne strobbe

Met veel plezier de film reeds in avant-premiere gezien. Marginaliteit poëtisch in beeld gebracht, zonder denigrerend of met-de-vinger-wijzend-moraliserend te zijn.

Het boek heb ik nog niet gelezen. En aangezien ik bij de meeste verfilmingen het boek beter vind dan de verfilming, kijk ik er wel zeer naar uit het te lezen! Want de film kon me zeker bekoren. Met de nodige detaillering, die waarschijnlijk in het boek rijkelijk beschreven worden, en in de film mooi beeldend gebracht worden.

Niet zomaar een ‘goede Vlaamse film’, maar gewoon een goede film. Punt.

Bewaar dit item (0)

vissen op het droge

Net als mijn ‘collega’ Maarten ben ik een danstheaterleek, en sta ook open voor nieuwe ervaringen.

En dit was een zeer verruimende ervaring, die het pure dansen ruim oversteeg. De acrobatische dans, het ingenieuze decor, het samenspel van de zang, de instrumenten en de beweging zorgden ervoor dat je soms niet wist waar je eerst naar wou kijken! Alle elementen hadden een modern trekje, met uitzondering van de bombastische zang. Deze kon mij niet bekoren, maar dat zal wel persoonlijke smaak zijn. Meestal verpletterde het de subtiliteit van de beweging. Bewegingen die soms fysiek onmogelijk leken, maar uiterst vlot en gecontroleerd werden uitgevoerd. Vormelijk zeer interessant gebracht.

De thematiek van de voorstelling was zwaar bedoeld, maar ik ervaarde het alsof er een groep kinderen samen aan het spelen was. Het klinkt ontzettend naïef als ik die zin zo herlees, maar de voortdurende wedijver, het aantrekken en wegduwen gaven me dat gevoel. Het spelen van kinderen is immers niet altijd zo onschuldig als het lijkt.

Bewaar dit item (0)