Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

“Het concept van Band in a box is de terugkeer naar de essentie. Ontdaan van alle toeters en bellen speelt de band midden in de zaal, omringd door een fijn publiek. Wat rest is een intieme ontmoeting met een groep op het toppunt van haar kunnen.”

las ik hier op de site, na gisteren moet ik dit toch ten sterkste ontkrachten: de toeters en bellen waren wel degelijk aanwezig ! En maar goed ook, want ik had gisteren niet echt behoefte aan minimalisme.

Leuke en heel eigen composities heeft Swoon, ‘t was mijn eerste concertervaring van deze band en er zouden wel meer kunnen volgen. Het speelplezier droop ook van de hele groep af :-)

Het concept band in a box wil ik bij deze ook graag promoten: het is ongeloofelijk zonde dat dit niet meer gebeurd. Het rondom zitten is veel leuker als kijken naar een podium vooruit , het gros van het publiek kon volgens mij meer zien als in de gewone opstelling, en het is ook enorm sfeer bevorderend ! Enkele details die wel kunnen verbeteren: de tribune achter de stoelen (ik zat op die aan de ingang) zou eigenlijk best 20 à 30 cm hoger gezet worden zodat ook de mensen op de eerste tree kunnen zitten èn zien en de achtervolgende mensen dus ook. (ik veronderstel toch dat zitten de bedoeling was) Aan de overkant werkte het zitconcept beter op dat ene roepincidentje na dan. Nu zitten of staan, het rondomaspect op zich is gewoon een aanrader, meer van dat. Waarom worden er geen zalen gebouwd waar zo’n rondomconcept echt tot de basisconfiguratie behoord ?

Bewaar dit item (0)

Hoewel ik wel een grote Sigur Rós fan ben ik niet onverdeeld positief over deze triptiek. Het begin was koddig, ook een beetje door de kledij van die gitarist en dat kleinere gitaartje. De tweede groep vond ik eigenlijk tegenvallen en Kira-kira vond ik weer wel leuk.

Het idee met de kussentjes en lage tafeltjes vond ik ook wel wijs, wat ik vond het al raar dat zo dromerige muziek in de balzaal (staand) werd geprogrammeerd.

Maar die tweede groep dus: naar mijn mening stond de bas storend luid, zodat je een heleboel andere dingen niet meer kon horen (zoals de piano bvb), ook de drum vond ik een beetje van het goede teveel, en te luid in verhouding met de rest van de band. En mij onting een echte eigenheid in de band, ik vond ze niet zo speciaal en bij de meeste nummers had ik zoiets van “daar had je toch meer mee kunnen doen”. Al goed dat ik gewoon dat soort muziek goed kan apprecieren, zodat het ook weer niet storend was, maar in andere gevallen had ik het waarschijnlijk gewoon slecht gevonden.

Kira-kira was dan weer schattig met de zangeres haar danspasjes, de groep kwam ook bitser uit de hoek als de vorige, de nummers waren meer “af” en wat ik bij de vorige groep mistte had ik hier wel: dit was geen Sigur Ros-kloon, klonk duidelijk anders. Ook de geluidsbalans lag me hier beter. (geen instrumenten die te luid stonden tov de rest)

Persoonlijk zou ik eigenlijk de twee laatste groepen terug fusioneren, goed voor de afwisseling en ze bestaan toch voor een groot deel uit de zelfde muziekanten …

Bewaar dit item (0)

Benieuwd hoeveel mensen uit het publiek deze week een Suzuki zullen kopen :-). (het coolste deel van het stuk vond ik) Ik vond het een boeiend concept, maar heb wel af en toe wat dialogen gemist. Ik vraag mij nog steeds af wat er in de eerste scène in de laatste herhaling allemaal geroepen wordt door de tweede vrouw die binnenkomt. “You ask me questions about my life ?” is het enige wat ik kon opvangen, nogal vreemd, zodat het jammer is dat ik niet weet wat er verder nog geroepen werd, want nu kan ik dat personage niet meer plaatsen. Al zal dat misschien stiekem de bedoeling zijn.

En waar zaten we ergens in de minard ? Onder het podium of aan de achterkant ervan ?

Bewaar dit item (0)

Dat er wat kinderziektes waren is misschien wel zo, (het enige dat ik echt opmerkte was dat enkele mensen op het podium moeilijk hun lach konden inhouden) maar voor een publiek dat volledig vreemd is aan theater buiten die enkele voorstellingen die destijds verplicht waren binnen de schoolmuren (en zo kan ik mezelf zien) zijn al die dingen die al zoveel keer gedaan zijn eigenlijk toch ook nog nieuw en daardoor was deze voorstelling voor mij alvast wèl een frisse/nieuwe ontdekking.
Dat ze niet de eersten zijn die met dit soort concepten afkomen heeft de amusementswaarde bij mij alleszins niet geschaad. Dat er geen ‘zware’ boodschap inzat ook niet, enkel een luchtige, maar daarom niet minder geslaagde schets van wat deze kerstperiode typeert.
Dus voor een niet-kenner-doelgroep was dit dus wel tof toneel !

Bewaar dit item (0)

Tot op het laatste moment getwijfeld om te gaan en bij deze minder daneen uur voor de volgende voorstelling (denk en hoop ik) een oproep aan mensen die twijfelen om vanavond te gaan: doen !

Voor de voorstelling voelde ik me lichtjes ziek en slaperig, na de voorstelling fris en gezond en had ik zelfs kerstgewijs bijdragen aan iets Goeds met hoofdletter G, de glühwein zit daar natuurlijk voor iets tussen, maar de warmte van het publiek, de kerstsfeer, het einde van het cynisme errond, de verbroedering, ...

Een aanrader dus, enkel de woordkeuze ‘verbroedering’ is in deze tijden misschien iets te seksistisch, waarom gaan we niet voor een ‘verbroeder- en verzustering’. En omdat dat zo zielig is voor de mensen zonder broers en zussen kunnen we het misschien nog een beetje uitbreiden tot ‘verbroeder-, verzuster-, bevriend- en bevriendining’ ... (aan de taalpuriteinen om het juiste aantal n-en in het laatste deelwoord toe te voegen) Het is maar een voorstel, maar ze hebben gelijk: we moeten iets doen !

Altijd leuk mensen tegen te komen die de kerstsfeer volledig doorhebben !

Lennards interventie was trouwens de max :-)

Bewaar dit item (0)