Sofie Van Maele
- Lid sinds 26 nov 2008
-
Ik wil Sofie_vm volgen
(Wat is dit? Wil je volgen wat een Vooruitlid doet? Welke voorstellingen deze persoon wil gaan zien of zag? Zijn reacties? De leden die hij zelf volgt? Wijzigingen aan zijn profiel?
Meld je aan en klik op “Ik wil X volgen”. Op je persoonlijk dashboard krijg je bericht zodra hij iets verandert.)
Onnatuurlijk opgeblazen vertelling van Tante Rita en Nonkel Jean
De knipogen naar het Shakespeariaans theater maken deze eindeloze vertellingen opgeblazen dramatisch. Telkens opnieuw een andere gebrekkige versie van een mooi verhaal. Dat elke mens hetzelfde verhaal anders vertelt is niets nieuws en blijft mij niet boeien. Dat mensen enkel de seks scènes onthouden of interpreteren dat Romeo waarschijnlijk veel masturbeerde maakt het niet beter. Ik verveelde me. En de kip lost ook écht niets op.
Reageer als eersteEen ideale voorstelling voor in scholen, als illustratie bij de Engelse lessen. Beter dan de meeste chemie/fysica lessen, hoewel.
Bewaar dit item (0)
heilige drievuldigheid
Ik heb genoten van dit concert in teken van filmmuziek. Ik zag Blonde Kelly, Zwarte Kelly..
Reageer als eersteJef Neve creëert een intimiteit in de theaterzaal die ongelooflijk aangenaam is.
Bewaar dit item (0)
Grootse Asjes
Ashes thematiseert de vergankelijkheid, het verlies en de angst om los te laten. Koen Augustijnen laat je geen moment los, de voorstelling begint moeilijk maar eens op gang, zit je mee in een roes van radeloosheid en mood-swings. Een verhaal van liefde en vooral van leven; Les Ballets c de la b alweer met sterke beelden en verrassende wendingen.
Reageer als eersteDe vraag blijft of die enthousiast shakende billen echt waren ?
Een ervaring waar je gevoed uitkomt.
Dank je Meneer Augustijnen, Dank je les Ballets,
tot de volgende.
Bewaar dit item (0)
Stan brandhout een irritatie
Terwijl iedereen op de toneelspeler aan het wachten is,
die beloofd had na de opvoering van De Wilde Eend,
tegen half twaalf,
naar hun avonddiner in de Gentzgasse te komen,
observeerde ik het echtpaar Auersberger vanuit de orenzetel,
waarin ik begin jaren ’50 bijna dagelijks zat,
en bedacht dat het een zware vergissing was geweest
op de uitnodiging van de Auersbergers in te gaan.
Zo begint de roman Hölzfallen van Thomas Bernhard.
Een muur opgebouwd uit houten palletten verplicht de acteur, Damiaan de Schrijver zich enkel vooraan het podium te begeven. Terwijl hij ijsbeert gaat Jolente de Keersmaeker, gekleed in een bourgondisch klassiek zwart kleed zitten. Ze heeft de tekst bij zich.
Damiaan ijsbeert lange tijd. De zaal schuifelt ongemakkelijk.
Hij ondoet zich van zijn lange zwarte jas en geeft die aan Jolente.
Zijn monoloog begint.
Twaalf jaar na ‘de oude meesters’ kiest hij opnieuw voor Thomas Bernhard. Deze Oostenrijkse schrijver is voor het gezelschap Stan geen vreemde. Nu al hun zesde voorstelling met tekst van deze kritische man. Ze kiezen voor zijn ironie en maatschappijkritiek, hij schopt mensen een geweten.
De tekst van Bernhard is intrigerend, ironisch vaak.
Damiaan echter probeert te veel in te spelen op het publiek, en neigt naar stand up comedian, alsof hij een slechte imitatie van Geert Hoste brengt met een tekst die dit niet nodig heeft.
Elk woord wordt benadrukt, elke zin met een pointe uitgeroepen, zelf dramatische pauzes om de mensen alvast te waarschuwen dat er iets grappigs komt. Jolente leest mee en verbetert de acteur waar nodig, zij doet dit zeer overtuigend en interessant.
dit is geschreven na het zien van de première in de bourla, niet de voorstelling in de vooruitDe houten palletten muur wordt door Damiaan omgestoten, waardoor we in een bosachtige mysterieuze wereld terecht komen waar hij zelf in ronddwaalt. Het mysterie wordt afgebroken door een fel licht. Ook deze natuur is kunstmatig en niet beter dan de stad die hij altijd maar bekritiseerd.
Dit gezelschap gebruikt de repetitietijd vooral om de tekst te doorgronden en blijft dus tot enkele dagen voor de première aan tafel zitten, waardoor de voorstelling nog evolueert.
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Forces Ugo Dehaes
Een rockconcert met krachten.
Reageer als eersteEr werd intrigerend gewerkt met wetenschap versus dans, met de grenzen van lichamen, al ging het voor mij allemaal te traag. Waardoor het soms moeilijk was mijn aandacht erbij te houden. Terwijl er wel enkele zeer mooie beelden werden gemaakt. Er wordt met de belichting gespeeld waardoor het lijkt dat de handen van de dansers in brand staan. Twee dansers beproeven de mogelijkheden van een tafel met een opening in, zodat op een bepaald moment enkel de voeten belicht zijn. Er worden prachtige aanzetten gegeven, maar het tempo van de voorstelling mag voor mij iets sneller.
Ik ben wel helemaal in de wolken van het opzwepende zwevende einde.
Ugo laat zijn dansers vliegen, door middel van een zeer geslaagd licht-trucje.
Bewaar dit item (0)
tien geboden deel 2
Ook het tweede deel van de ‘tien geboden’ is zeer goed ! Wie houdt van goede acteurs die mooie verhalen neerzetten op een originele setting, moet deze voorstelling gezien hebben.
Reageer als eersteBewaar dit item (0)
Broeders van liefde
Negen ton glas, een wit doek, zeven zielen, een trompet : een goed stuk.
3 reactiesIk heb genoten.
De Sierens-elementen haal je er direct uit, vergelijk met ‘trouwfeesten en processen’ of ‘maria eeuwigdurende bijstand ‘en dan zie je gelijkenissen in opkomen, muziekjes, danspassen, verhoudingen tussen mensen…
Het zijn elementen die werken, maar ik vraag me af hoe lang hij het nog volhoud met deze gewoontes, hoeveel verhalen nog kunnen blijven variëren.
Want dit is gevarieerd en dit is weer iets anders en weer goed.
Ik hou van de dansen die ontstaan.
Ik was ontroerd door de scène waarin ‘Magalie’ (Marijke Pinoy) van verstotene naar geliefde naar leidster van de groep gaat. Hoe die zeven miserabelen samen liefhebben plots.
Ik wil deze voorstelling promoten en aanraden.
Zeker voor wie nog nooit ‘nen Arne Sierens’ zag.
Bewaar dit item (0)