Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Problemen met country (?)

Dat ik me thuisvoel in de countrymuziek kan niet echt gezegd worden. JJ cale en john lee hooker zijn voor mij de enige artisten die in de buurt komen van de country.
Maar wat een heerlijk staaltje snaarwerk wordt er door Heldenberg en co gepresenteerd! Naast muzikale finesse krijgt het publiek ook nog heerlijke monologen en discussies te horen en dat allemaal in het (geestige) Gents.

Wat ik misschien wel wat minder vind, is dat de tekst draagkracht verliest door de muziek. De tekst is emotioneel zwaar, maar wordt wel af en toe verzacht door plezante (en soms wel platte) humor. Tot daar toe: goed! Maar de muziek zorgt, naar mijn mening, voor een ‘stop’ in het verhaal en geen vervolg. Het is dus tekst, liedje, tekst, liedje, tekst+liedje, tekst… En geen gehele show. Er wordt te weinig gedaan met de muziek als ik er kritisch over nadenk.

Bij country vertelt de zanger telkens een verhaal in zijn lied en dat verhaal is misschien van toepassing op het stuk en de tekst (hoogstwaarschijnlijk wel) maar het valt te weinig op. Ik heb het niet over de kwaliteit, maar over de keuze van de liederen.

Misschien hebben ze covers gespeeld en was het voor de countryfan een fantastische belevenis daar kan ik perfect inkomen ik vond het heel goed, maar soms iets te langdradig...

Bewaar dit item (0)

sad sad planet

Arne Sierens: als ik die naam hoor beginnen mijn speekselklieren extra te werken, begin ik te kwijlen en zwaar te verlangen naar een stuk, dit keer: Apenverdriet. Ik voelde mij vooral na de voorstelling verdrietig. Het vorige stuk van Sierens (nl. “Trouwfeesten en processen…”) had mij omvergeblazen. Hij had mij G-spot geraakt: Gents en Grappig.
Maar dit stuk miste iets. Ik geef toe: misschien had ik teveel verwacht (meer humor, meer tempo), maar dan nog vond ik het een vreemde voorstelling. Ik kan het gewoon niet goed vatten: de emotionele stukken raken me niet, de – al de niet latente – humor bekoort mij niet en het stuk vindt ik eigenlijk niet zoveel waard. Te stereotiep, te traag en saai. Ik heb mijn aantal geeuwen niet bijgehouden, maar…
Soit, voor mij dus een zware ontgoocheling.

Bewaar dit item (1)