Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Eerder dit seizoen zag ik de voorstelling Winterverblijf van Lotte van den Berg. Geen gemakkelijke voorstelling, dat hebben ook de discussies op dit forum aangetoond, maar toch liet ze me niet onberoerd. Ik geef toe, het hele middendeel is aan mij voorbij gegaan, maar het begin en het einde vond ik ongelofelijk sterk. Niet zozeer de manier waarop het werd opgevoerd, raakte mij, maar wel de geschiedenis die hier op scène wordt gesmeten. Winterverblijf gaat voorbij aan het heropvoeren van een stukje uit Lotte’s persoonlijke geschiedenis, dat ze deelt met een stukje theatergeschiedenis, maar laat je als het ware dat moment herbeleven, alsof je er twintig jaar geleden zelf bij was.

Dit maar om te zeggen: ik ben benieuwd naar wat Lotte van den Berg nu met Stillen gaat brengen. Ik zou mijn kaarten nog niet te snel verkopen, en wacht met mn kritiek tot ik de voorstelling gezien heb.
Maar ik ben nog het meest nieuwsgierig naar wat Lotte tijdens de ontdekkingsdag achteraf zelf te vertellen heeft. Ik wil niet perse weten wat haar voorstellingen precíes betekenen, maar wel hoe ze aan het werk gaat, waar ze haar inspiratie haalt, of haar vader alleen in Winterverblijf doorleeft, of speelt hij in elke voorstelling mee? Staat ze zelf ook op scène? Wat wil ze (uiteindelijk) bereiken in het theater? Etc….
Kortom, ik hoop tijdens het nagesprek niet alleen antwoorden te krijgen op vragen die de voorstelling Stillen eventueel oproept, maar wil veeleer de persoon erachter een beetje leren kennen.

Bewaar dit item (0)

Afgelopen zaterdag richting Vooruit voor de Superama’s, op het programma BIG 2 en een nagesprek met twee Superama-leden en Pieter T’jonck, recensent bij De Morgen.
Door alles wat ik op de website had gelezen en in de wandelgangen had gehoord, verwachtte ik veel van de voorstelling. Maar ze zijn erin geslaagd aan mijn verwachtingen te voldoen.

De eerste scène lijkt een ludieke sketch, maar in de verschillende herhalingen ervan blijkt hoe goed ze is opgebouwd, hoe strak ze in elkaar zit en hoe precies, hoe minitieus ze is afgewerkt. En de Superama’s houden dit niveau de hele voorstelling vol.
BIG 2 is geen afgerond verhaaltje met een duidelijk begin, midden en eind, maar een verzameling van ideeën, stukken, gebeurtenissen, scènes, attributen, ... . Film- en documentairefragmenten of bekende muziekhits worden moeiteloos in het spel ingepast, en toch vormt alles samen een afgerond geheel.
Maar als toeschouwer moet je je verwachtingen voortdurend bijstellen. Op het moment dat je denkt dat je het ‘door hebt’, geven ze er weer een nieuwe draai aan en slaan ze een andere richting in. Ze weten je op zo’n manier te bespelen dat je deel wordt van de voorstelling. Dus applaus voor de Superama’s, en dan ook een beetje voor jezelf als toeschouwer/ ‘deelnemer’, zij het met lichtjes schaamrood op de wangen omdat je je zo gemakkelijk liet meeslepen/ beetnemen in hun spelletje.

Dat was BIG 2, maar achteraf volgde nog de ontdekkingsdag. Bleek dat de acteurs naast het podium bijna dezelfde zijn als tijdens hun spel: een gewoon gesprek was niet mogelijk, maar er werd wel voortdurend gelachen.
Wat er vooral blijft hangen waren de anekdotes: het was wel leuk om te horen dat de vrouw op scène, die een airhostesse speelt, ook naast de scène, in werkelijkheid een airhostesse is; een leuk weetje, maar het geeft de voorstelling ook een nieuwe betekenis. Die lijn blijken ze in BIG 1 en BIG 3 door te trekken.
Maar eigenlijk sprak de voorstelling voor zich, en viel er niet meer zoveel over te zeggen. Ik had graag nog iets meer gehoord over wat ze in ander werk al deden, waar ze hun inspiratie halen, wat hun nieuwe projecten zijn etc.

Dus om iets schrijven over de groep moet ik afgaan op de eerste indruk: het leek een leuk gezelschap, ze brachten in ieder geval fijn theater en ik tel af tot BIG 3 aan het einde van de week.

Bewaar dit item (0)

Tot nu toe zag ik heel wat ontdekkingsdagen in Vooruit, en meestal waren ze echt een verrijking voor de voorstelling: vragen kregen een antwoord, onduidelijkheden werden opgehelderd, of ik kreeg een beeld van hoe de repetities waren verlopen en die verhalen werden dan aangedikt met grappige anekdotes waardoor de hele opvoering in een nieuw daglicht kwam te staan.

De eerste aflevering van de BIG-reeks van de Superama’s moet ik missen, maar zaterdag pik ik in met BIG 2 en ik hoop door de ontdekkingsdag erna met alles mee te zijn om dan de week erop af te sluiten met BIG 3.
Ik ben in ieder geval benieuwd wat het gaat worden. Een tijdje geleden sprak ik Pieter T’jonck, de moderator van deze ontdekkingsdag en erg grote fan van de Superama’s, en hij vertelde hoe hij in het verleden al nagesprekken met de Superama’s had meegemaakt. Het kwam erop neer dat je met hen nooit weet waar het zal eindigen. Het gesprek wordt als het ware een voorstelling op zich. Dus zoals gezegd: ik ben benieuwd wat we te horen gaan krijgen, wat het zaterdag gaat worden…

Bewaar dit item (0)