Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

HELP! Spinvis!

Ik ben wanhopig op zoek naar iemand die per toeval een ticket voor Spinvis over heeft?! Ik wil er gerust 15 euro voor betalen!!

Laat iets weten op heleen_rijckaert@hotmail.com

merci, ge zou mij ongelooflijk gelukkig maken!

Bewaar dit item (0)

Interview met Ineke Nijssen over Smoor

Een leerlinge wordt verliefd op haar lerares. Daarover gaat Smoor,de nieuwe Ceremoniaproductie in een regie van Eric De Volder, die op 10 decmeber in Vooruit in première ging. Naar aanleiding daarvan had ik een gesprek met Ineke Nijssen, één van de vaste actrices van het gezelschap, die in Smoor de rol van lerares Angèle Meeuws voor haar rekening neemt. Relaas van een gezellige babbel…

Hoe lang speel jij al bij Ceremonia?

Wel, eigenlijk al van bij het begin. Ceremonia is ontstaan in 1992 en vanaf dan tot nu ben ik er altijd bij geweest. Door de jaren heen werkte ik ook voor televisie en deed ik nog wat dingen naast Ceremonia. Die afwisseling is voor mij goed om gevoed te blijven. De vier spelers van Smoor vormen de vaste kern van het gezelschap. Toch valt vaak voor dat we met andere combinaties werken. Bijvoorbeeld voor Lachstuk regisseerde Johan (n.v.d.r. Knuts, een van de tegenspelers van Ineke in Smoor momenteel) en speelde ik in zijn regie. Ik ken hem dan wel als acteur, maar het is toch heel anders om in zijn regie te spelen. Het blijven dezelfde collega’s, maar wel in een totaal andere sfeer. Maar dat is goed, want op die manier blijft ons gezelschap mobiel.

Ceremonia staat bekend om z’n groteske speelstijl. Hoe gaat het creatieproces van zo’n voorstelling in z’n werking?

Eric laat als regisseur veel vanuit z’n spelers komen. Het uitgangspunt voor een voorstelling zijn meestal brieven, e-mails, noem maar op. Voor deze voorstelling waren het brieven die Eric op de markt gevonden had van een schoolmeisje aan haar lerares. Voor Les in hysterie, waren dat bijvoorbeeld e-mails. De ene keer blijven we nog zeer dichtbij ons uitgangspunt, de andere keer zijn we zo ver verwijderd ervan dat het bijna onherkenbaar geworden is. Nadat Eric zijn inspiratiebron gevonden heeft, gaan we eigenlijk vrijwel onmiddellijk op de vloer en trachten we de personages te creëren. De mensen die spreken in die brieven willen we wel op een manier op scène brengen, maar toch ook weer niet. Het is niet de bedoeling dat we de mensen vanuit de brieven op scène tot leven brengen. We proberen er ons eigen verhaal van te maken: bijvoorbeeld de zelfmoord van Diana Mettepenningen stond niet in de brieven.
Om nog eens terug te komen op die groteske speelstijl: typerend voor Ceremonia zijn de geschminkte gezichten. Die gezichten zijn meestal zeer gedetailleerd uitgewerkt en verschillen totaal in elke voorstelling.

Vanwaar halen jullie die inspiratie en hoe ervaar je het spelen met die schmink?

Het is ons doel om door onze groteske manier van spelen toch een zekere herkenning bij het publiek teweeg te brengen. Sommige mensen zeggen na de voorstelling: ‘da’s precies mijn tante’. Dat is helemaal geen tante van iemand in het publiek, maar eerder de kern van een type mens die we op scène proberen te brengen. Daarbij gebruiken we die schmink al zeer vroeg. Van bij de creatie van ons personage. Eigenlijk bijna vanaf de eerste keer dat we op scène staan. Elke repetitie is ook een voorstelling, of een sessie, hoe je het ook wil noemen. We krijgen van Eric een opdracht of een uitgangspunt en proberen daarbij ook al onmiddellijk een sfeer te creëren.

Ik herinner me dat er in Les in Hysterie geen tekst gebruikt werd, en hier werd ook weinig tekst gebruikt. Wat ligt jou het best?

Ik vind consequent geen tekst of consequent wel tekst gemakkelijker dan deze voorstelling, waarbij ik af en toe iets moet zeggen. Hier zit ik er ofwel ‘kloef op of kloef naast’.

Hoe ontstaat de tekst?

Net zoals de personages: op de vloer. Wij als acteurs improviseren, zoeken, proberen,… en Eric is dan onze eindredacteur. Hij verwerkt alles na de repetities. Trouwens, in januari beginnen we te repeteren voor Madre, een stuk in regie van Leen Roels (die Diana Mettepenningen speelt nvdr). En daar ga ik zéér véél tekst in hebben. Schrijft da maar op. Dan staat dat op papier. (lacht.)

Ben je tevreden over de voorstelling?

Eigenlijk wel. Hoewel ik pas laat een zicht had op het stuk. De personages waren al vroeg duidelijk, maar het was pas wanneer we voor de eerste keer voor een publiek speelden dat alles duidelijk op z’n plooi viel en dat het laatste deel gestalte kreeg. Het is in elk geval een boeiend stuk om te spelen. Als ik dan voor m’n eigen personage spreek, zie ik vooral een persoon in haar eigen wereld, waarbij er wel een samenspel is, maar toch ook niet. Op die manier bleef ik m’n personage onderzoeken. Ik zie mezelf als actrice vooral als ‘goeie volger’, ik kan goed meegaan met de andere spelers en ben in mindere mate een ‘initiatief nemende speler’. Voor deze rol kwam dat héél goed van pas.

Ik zie dat het vier uur is, dus we zullen hierbij ons gesprek moeten beëindigen. Merci voor de babbel en ‘de merde’ voor de komende voorstellingen.

Graag gedaan!

Bewaar dit item (0)

Tg Ceremonia - Smoor

“Mag ik ne foto van u, mevrouw Meeuws?” Dit vraagt Diana Met De Penningen telkens opnieuwe aan haar lerares, Angèle Meeuws. De jonge Diana krijgt te maken met een intense verliefdheid voor haar leerkracht. Samen met haar vriendin, Nadine Van Huffelen, loopt ze de deur van Angèle en haar man Bruno, tevens de schooldirecteur, plat. De intense verliefdheid en de veel te familaire band die Angèle met haar twee leerlingen onderhield, krijgt een tragische afloop. Dit verhaal, gebaseerd op brieven van de leerlinge aan haar lerares, vormt de basis voor de nieuwste productie van Eric De Volder. Ceremoniagewijs zorgt de vormgeving voor een ongelofelijke versterking van het dramatische effect. De grime van de acteurs en de felle belichting creëren op een bepaalde manier een afstand en toch zijn de karakters zo herkenbaar: de naïviteit van Diana, de autoriteit van de directeur,... noem maar op.

Na ‘Les in Hysterie’ is dit de tweede productie van Ceremonia die me raakt tot in m’n ziel. Beklijvend.

Bewaar dit item (0)

Verslag 5 for studentsbijeenkomst 24/11/08

Gent, Grote Kamer (Vooruit) – Afgelopen maandagavond kwamen de leden van het 5 for Studentscomité wederom samen om hun kritisch blik op de Vooruitprogrammatie van de maand december te werpen. Pintjes en andere dranken vloeiden rijkelijk terwijl de programmatie werd overlopen. De hoofdmoot van de avond was het komende muziekfestival Etoiles Polaires. Er zal ongetwijfeld veel 5 for Studentsvolk aanwezig zijn, aangezien iedereen laaiend enthousiast is over het programma. Er waren ook enkele beteuterde gezichten bij wanneer de studenten vernomen dat Bon Iver reeds uitverkocht is. Verder keken er ook velen uit naar de aankomende voorstellingenreeks van de nieuwe Ceremoniaproductie, Smoor. Tussendoor werd er ook voor het nodige entertainment gezorgd door een illustere Vooruitmedewerker: er werden een aantal prijzenpakketten uitgedeeld met een demo van Etoiles Polaires. Vreemd genoeg waren er op het einde meer winnaars dan verliezers! De nieuwe Top vijf werd gekozen en de taakjes werden verdeeld. Voor meer info: www.vooruit.be/studenten.

Bewaar dit item (0)

Superamas - Big 3

Waaaaw :-) Bijna niets dan lof over het sluitstuk van de Superamas-trilogie! Het spijt me dat ik de vorige twee delen niet heb gezien. De manier waarop de Superamas cliché’s van onze samenleving op de korrel nemen is hilarisch!
De herhaling van de scènes vond ik uiterst origineel, ook het hamsteren in bestaande films bezorgt hun show een meerwaarde!
Het enige wat jammer was is dat het niet lang genoeg duurde. Met zo’n onderwerp en zo’n bronnenmateriaal konden ze gerust nog een uur doorgaan. Met het risico natuurlijk om dan te langdradig te worden…

Bewaar dit item (0)

Eleanor Bauer

De eerste groepsperformance van de voormalige Rosas-danseres begon veelbelovend. De glitter & glamour waren rijkelijk aanwezig en ook Bauer’s tussenkomst (‘it’s time to make art a bit more personally’) stuurde aan op een interessante voorstelling.
Helaas kon Bauer mijn verwachtingen niet helemaal inwilligen. De contactimprovisaties (als ik die zo mag noemen) duurden me te lang en konden me niet blijven boeien.
Wel vond ik de eindperformance prachtig: het licht dat zich langzaam over het doek verspreidde en dat de danseressen in een mystieke sfeer hulde was een mooie apotheose voor een (in mijn opzicht) halfgeslaagde première!

Bewaar dit item (0)

Mette Edvardsen

Keek zeer nieuwsgierig uit naar de performance van Mette Edvardsen; moet met veel spijt bekennen dat de voorstelling me allesbehalve geboeid heeft. Na de derde herhaling droomde ik reeds weg; werd bijna depressief toen ik hoorde dat het pauze was en er nog een deel kwam; de filosofie achter de voorstelling kan de zwakke prestatie alles behalve goedmaken. Sorry Mette.

Bewaar dit item (0)