Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Was ik nog enthousiast & lyrisch over de Keizer van het verlies, dan ging ik vorige week vrijdag teleurgesteld de zaal uit. Op het risico om voor preuts versleten te worden, ik vond het te platvloers, te goedkoop. Marionettenseks? Neen,danku.
Desalniettemin, het was een geslaagde avond, maar dat werd het vooral pas na de voorstelling.

Bewaar dit item (0)

Dirk Roofthooft was inderdaad een ware atleet van de emotie. Gedurende iets meer dan een uur trok hij alle registers open en gaf zich, letterlijk en figuurlijk, bloot voor zijn toeschouwers.

Roofthooft maakte op mij een veel diepere indruk van Jan Decleir, in Onder het Melkwoud, die doorgaans wat onverstaanbaar stond te mompelen.

Bewaar dit item (0)

Toegegeven, van deze klassieker in de wereldliteratuur had ik nog nooit gehoord. (zulk een schande!) En van de andere grote schrijver heb ik enkel ‘de mooiste gedachten van Hugo Claus’ van De Morgen op de boekenplank staan. Dat wordt dus tijd voor een snelle inhaalbeweging. De start daarvan ging alvast wat aarzelend, op een wat-een-kutweer-woensdagavond. Helemaal natgeregend kwam ik toe in Vooruit, maar allee, chance dat we op de parterre zaten. Wat we zagen staan op scene, zag er veelbelovend uit, en dat was het ook. Het decor zorgde voor een intieme en warme sfeer, die me na de voorstelling nog niet helemaal had losgelaten. Maar ik had het over een aarzelende start, die bemoeilijkt werd door de tekst. Wat een poëtische, overvloedige, maar aandachtsvragende tekst. Begrijp me niet verkeerd, het stuk vroeg heel luid om meer, en dan meer bepaald het lezen van het boek. Want al die verschillende personages, met de niet meest makkelijke namen, het tempo waarin Decleir en de Sutter hun tekst declameerden en het soms onverstaanbare gemompel maakten het voor mij op momenten moeilijk om te volgen en als vanzelf beginnen m’n gedachten dan af te dwalen. Desalniettemin, het lang en luid applaus was meer dan terecht.

Bewaar dit item (0)

Van dit volgens de Humo Nederlands topgezelschap heb ik eveneens de voorstelling Good Cop Bad Cop gezien. Toen moest die voorstelling het vooral hebben van de projectie, waarin de acteurs gortdroog clichématige,hilarische oneliners de wereld instuurden. Ook HORIZON is multimediaal theater, wat het geheel een extra dimensie geeft en zeker een pluspunt vormt. Maar toch moet ik terugrijpen naar m’n eerdere mening, Kassys vind ik vooral goed als er geluid over hun lippen komt (de blonde acteur!), hun woordloos theater kan me niet echt boeien.

Bewaar dit item (0)

Originele naam, weinig originele nummers. Ze deden me teveel denken aan m’n enige Duyster cd, die helaas al van een paar jaar terug dateert, ai. Sommige liedjes wisten me wel te bekoren, maar ik kreeg het er warm noch koud van, laat staan dat ik er wild van werd.

Bewaar dit item (0)

Gisteren woonde ik m’n eerste Uitgelezen bij, een onverwacht leuke avond. Geen intellectueel geblaat voor de ervaren lezer, het bleef allemaal zeer toegankelijk. Ik vond het zelfs heel verfrissend dat Els Dottermans durfde te zeggen dat ze van Huis van de aanrakingen van Peter Verhelst geen snars begrepen had, ook Nic Balthazar raakte er niet doorheen geploegd. Heel bemoedigend allemaal. Of ik de volgende keer op een veel te snel bezette rode stoel zal zitten, denk ik niet maar Uitgelezen smaakt alvast naar meer.

Bewaar dit item (0)

Beachouse beschikt over een pracht van een frontmadam. Wat een verschijning en wat een stem. Originele belichting, die de juiste toon voor het concert zette, was eveneens aanwezig. De muziek kon mij echter niet volledig bekoren en helemaal meegesleept door de sfeer werd ik nooit, daarvoor deden mijn voeten teveel pijn van het feestje de afgelopen nacht en rook de kerel voor mij te onfris.

Bewaar dit item (0)

Ik kan niet anders dan het eens zijn met Josie. De grootste emotie die het stuk bij me losmaakte was ergernis. Ik ergerde me aan de stem van Sara de Bosschere & aan die van Jan Decorte, aan de vreugdedansen en al helemaal aan het onnodig toevoegen van ‘t’ aan woorden (of heb ik ergens het punt volledig gemist?).
Benny Claessens vond ik het dan wel weer goed doen & bovenal zeer gedurfd. Desalniettemin, chance dat het maar een uur duurde.

Bewaar dit item (0)

thanks man!

Aangename verrassing, the Cave Singers (niet in het minst omwille van de hilarische zanger), nadat Espers toch wat tegengevallen was.

Bewaar dit item (0)

per abuis,per abuis.

Een meisje ratelt in een onverstaanbare taal, bevreemdende muziek zwelt aan, het podium begint rond te draaien. Het begin van Apenverdriet. Een feestje, met 86 gasten, is net afgelopen. Er was geen goed bier (lees: met alcohol), ma soit, de boontjes waren super goe. Juliette,de gastvrouw, blijft alleen achter met een overvloed aan eten en een onbekende,ietwat opdringerige Mara. Waar de twee vrouwen eerst alleen praten over hoe goed het feest wel niet was, of beter gezegd, Mara prijst Juliette de hemel in waarop zij haar prestaties als gastvrouw minimaliseert, ontspint zich gaandeweg een dialoog waarin de twee zich steeds meer bloot geven , wat leidt tot nu eens pakkende,dan weer hilarische of tedere scènes.

Ik kan kort zijn, ‘k vond Marijke Pinoy en Wine Dierickx schitterend in deze voorstelling.
Dank u wel Vooruit, voor de extra tickets!

Bewaar dit item (0)

Permafrost

Ik was vooral onder de indruk van Permafrost, een werk van Aernoudt Jacobs. Wonderbaarlijk hoeveel geluid bevriezend en ontdooiend water maakt.

Bewaar dit item (0)

Even nog een late reactie:

Mijn verwachtingen waren hooggespannen, helaas werden deze niet volledig ingelost. Ik heb het namelijk niet zo op woordenloos theater, gelukkig werden er beelden geprojecteerd waarin de acteurs uitleg gaven bij hun acties. Wel hoorde ik een aantal hilarische quotes, vooral in combinatie met het uitgestreken gezicht van de acteur. Wat dacht je van ‘iedereen is zichzelf, en daarin is iedereen anders’?

Bewaar dit item (0)

Dansvoorstellingen als deze verbazen mij keer op keer, hoe veerkrachtig en elastisch dansers wel niet zijn en hoeveel je met een lichaam kunt doen(of herinneren mij aan hoe stroef ik ben).
Daarnaast moet ik het wel eens zijn met de voorgaande meningen: de muziek en zang boden echt een meerwaarde aan de voorstelling. Al moest ik wel twee keer met m’n ogen knipperen toen de man aan zijn zangpartij begon, geef mij maar een diepe basstem.

Bewaar dit item (0)

Om maar meteen met de deur in huis te vallen;Poetics voldeed niet aan m’n verwachtingen. Dat sommigen na de voorstelling rechtstaand applaudiseerden vond ik , niet schromelijk maar wel een beetje, overdreven.
‘k Vond het ook niet bepaald grappig. De horde kleurige meisjes die het eind van de voorstelling hun dansje maar wat graag showden, was aangenaam als toetje. Net als de ballerina.

Bewaar dit item (0)

M’n goede vriend Thomas vond het vooral een eng idee,ik was vooral enthousiast bij het concept van W (Double U).

Maar er was niks engs,griezeligs of benauwends aan.
Het was een totaal andere ervaring,iets totaal nieuw. We kregen alle twee een nogal zware rugzak aan,een koptelefoon op & een zwart zakje over ons hoofd.
Een Nederlandse sprak ons toe (eerst hield ik het voor een computerstem) & vertelde ons wat we moesten doen,van ‘beweeg je handen over de tafel’ over ‘pak wat op de rechterhoek van de tafel ligt’ tot ‘stap nu tot dat punt en begeleid elkaar’ & dat diende allemaal synchroon te gebeuren. We konden elkaar ook aanwijzingen geven,wat vooral grappig was.

Ik verliet het gebouw met een heel leuk & opgewekt gevoel.
Een van de tofste dingen die ik al gedaan/gezien heb in Vooruit.!

Bewaar dit item (0)

Wat een vrouw! Wat een energie! Wat een sneeuwschop! (Wat een lelijke kleren!)
Wat een vuur! Wat grappig!

U leest het al, ik ben zeer enthousiast over Erika Stucky & Roots of Communication. Doch af&toe een beetje teveel gejodel.

De documentaire was ook een schot in de roos. Lachen&wenen.Hilarisch&ontroerend.
Af en toe werd het heel stil in de zaal, maar net iets meer weerklonk luid gelach. Ook uit mijn mond.

Bewaar dit item (0)

Als het publiek niet had neergezeten,was het een feestje geweest.
Maar aangezien we neerzaten,sluimerde ik langzaam weg bij goede muziek.

Bewaar dit item (0)

Wat kan ik zeggen? Dat het stuk wat traag op gang kwam, niemand kan toch echt wild zijn van twee mannen die het woord ‘kyrileison’ voortdurend herhalen?
Ik was al bang dat we dat de hele voorstelling gingen voorgeschoteld krijgen. Maar het werd beter,luider en bombastischer. Een vrouw plantte zelfs de vingers in de oren.
En als zij daarmee geëindigd zouden zijn, dan was dat een ideale afsluiter.
Maar nee,er kwam nog een akoestische gitaar aan de pas & met zijn vijfen zongen ze ‘domine’,daarna volgde er nog zo’n 10 minuten van lawaai en lichteffecten.
Waar dat voor nodig was, bleef me een raadsel.
De rest van de zaal dacht er blijkbaar hetzelfde over, want het applaus kwam net iets te traag op gang & brak niet volledig door.

Ik denk niet dat ik nog een stuk van Velma zal gaan bekijken.

Bewaar dit item (0)