Wat zullen Jos, Anna, Guy en Phara lezen?
Uitgelezen rekende op jouw boekentips voor de feesteditie op 21 mei….
Het stemmen is afgelopen
De boeken die werden gekozen, zijn:
- Mustafa Kör – De Lammeren (42)
- Niet opnieuw – School Zonder Racisme en laatstejaars SAM Menen (25)
- Philip Roth – Exit Geest (24)
Op woensdag 21 mei zullen Guy Verhofstadt, Phara de Aguirre, Anna Luyten, Jos Geysels en Fien Sabbe deze drie boeken bespreken.
Hartelijk dank aan iedereen die een boek heeft voorgesteld of gestemd.
Hopelijk zien we jullie allen in levende lijve op de feesteditie van Uitgelezen op 21 mei, in de Theaterzaal. (de toegang is gratis)
De 20 winnaars maken we binnenkort bekend. Zij zullen een persoonlijk bericht krijgen per mail. Lees hieronder nog alle inzendingen na, of lees ze hier in een handig overzicht. Eén lange lijst boekentips voor deze zomer!
Technisch is het nog steeds mogelijk om te blijven stemmen, maar alle stemmen die nu nog gebeuren, zijn nietig. Je vindt hier een screenshot van de situatie op donderdag 27 maart om 17:00.
MIJN SUGGESTIE: WAT IS DE WAT - DAVE EGGERS
Als Vooruitmedewerker krijg ik de leuke kans om de Uitgelezen-jubileum-actie op gang te trekken! Een waar genoegen, zéker voor de boekenfreak die ik ben.
Een boek dat de redactie van Uitgelezen schromelijk over het hoofd heeft gezien, is ongetwijfeld Wat is de wat van de Amerikaanse schrijver Dave Eggers.
Een literaire hoogvlieger, niet te missen, geweldig, sociaal geëngageerd, brandend relevant, op de breuklijn tussen literatuur en engagement, een pareltje…
Kortom: verplichte kost. Oók voor Uitgelezen!
En bovendien gaat de opbrengst van het boek naar het goede doel: naar de Valentino Achak Deng Foundation die zich inzet voor de opbouw van Zuid-Soedan.
(lees meer over het boek op www.librarything.com)
... en dan ben ik nu razend benieuwd welke boeken hier nog zullen verschijnen…
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Nog enkele uren voor het stemmen afsluit, voor de jubileum-editie van Uitgelezen. Ik wil nog een warme oproep doen, om te stemmen voor boeken als Wat is de Wat van Dave Eggers, en Exit Geest van Philip Roth (bijna helemaal onderaan). Twee prachtige boeken die niet mogen ontbreken, volgens mij.
De Ringen van Saturnus – W.G. Sebald
De man zelf stierf 7 jaar geleden in een auto-ongeluk en zowat iedereen die hem leest, beseft welk een groot schrijver we verloren zijn. De personages in zijn boeken zijn vaak niet meer dan de stem van de auteur zelf; erudiet, emotioneel doorleefd & welbespraakt. Hij is tegelijkertijd de leraar die je je altijd wenste, de beste wandelkompaan, en de oude man die je diepe levenswijsheden vertelt. Het soort dat jaren meegaat; het soort dat deel van je zijn begint uit te maken. In De Ringen van Saturnus, neemt Sebald ons mee doorheen het Engelse landschap. Zijn mijmeringen, opgeschreven in zinnen van engelachtige schoonheid, voeren hem van zijderupsen, het Engelse landschap, de puinhoop van de 20ste eeuw, de herinnering, tot bij ons eigenste België. Over de Leeuw van Waterloo zegt hij het volgende:
“Dat is dus, denk je, terwijl je langzaam rondloopt, de kunst van het afbeelden der geschiedenis. Het berust op een vervalsing van het perspectief.”
Zijn boeken zijn een bron van ongekende rust, intelligentie en begrip (voor deze gekke wereld) in een stijl waar elke schrijver zijn rechterbeen & zijn vrouw voor zou opgeven. Dit is Literatuur, met een torenhoge L
Een uitgebreide (Amerikaanse) jury gaf hem dan ook de titel “Most likely to be part of the future canon”. Met andere woorden, literatuur voor de eeuwigheid!
Lees er meer over op Librarything
Reageer hieropBewaar dit item (0)
No One Belongs Here More Than You – Miranda July
Miranda July is performer, kunstenares, filmmaker en schrijfster. Het bekendste is ze waarschijnlijk van het kunstproject Learning to love you more en vooral van haar film Me and you and everyone we know, die in 2005 de Caméra d’Or won op het Cannes filmfestival.
Maar July schrijft dus ook kortverhalen. Met ‘No one belongs here more than you’ (of in de Nederlandstalige versie ‘Niemand hoort hier meer dan jij’) heeft ze haar eerste bundel uit en net als de film weerspiegelen de verhalen die typische eigenzinnige kijk van July, die haar een van de origineelste artiesten van het moment maakt.
De personages in haar tragikomische verhalen hebben stuk voor stuk een eigen afwijkende logica, maar July weet het zo te presenteren dat je zonder vragen te stellen meegaat in hun gedachtekronkels en zelfs begrip opbrengt voor hun soms vreemde gedrag en onbeholpen reacties. Op een aandoenlijk klungelige manier worstelen ze met de realiteit, maar gaan toch eigengereid op zoek naar wat geluk in deze wereld.
Het is moeilijk het boek te beschrijven zonder enerzijds de misvatting te creëren dat July een freakshow bij elkaar schrijft of anderzijds te vervallen in dooddoeners als “schoonheid zien in alledaagse dingen”. Gelukkig vind Miranda July wél een fijngevoelige balans tussen seksualiteit, onschuld en verwondering, zonder ooit pervers te worden of in de val van de meligheid te trappen.
Ik zou dus vooral zeggen, vergeet alle pogingen tot beschrijving (ook die van mij) die July’s ongewone verhalen enkele teniet kunnen doen, maar lees en oordeel zelf. Het best te consumeren met mate voor een maximaal effect. A story a day, de perfecte remedie voor de hulpeloze dysfunctioneel die we ergens allemaal wel een beetje zijn.
En loop zeker ook eens langs deze geweldige site ter aankondiging van het boek!
))<>((
forever.
‘No one belongs here more than you ‘op Librarything.
- Tags
- kortverhaal
- Miranda July
- uitgelezen
Reageer hieropBewaar dit item (0)
En dat moet “Gelukkig vindt Miranda…” zijn natuurlijk.
°schaamrood°
Hoe Starbucks mijn redding werd. MICHAEL GATES GILL.
Een heel andere benadering van het begrip ‘Respect’ dan we worden aangereikt door Leterme en co.
Michael Gates Gill had alles mee om in het leven te slagen. Zijn vader was een bekend journalist bij The New Yorker en zelf kreeg de jonge Michael via het ‘old boys network’ de kans om aan de slag te gaan bij het grote reclamebereau JWT. Een perfect gezin, groot huis en veel geld moesten het gebrek aan vrije tijd en de lange werktijden compenseren. Tot hij plots te oud bevonden werd door het management. Van de ene dag op de andere stond de creative director op straat. Geen loon, alleen nog maar heel veel vrije tijd om achterom te kijken. De kinderen volwassen zonder ze te hebben zien opgroeien. Zijn huwelijk kabbelend op de golven der gewoonte. Als hij in de plaatselijke gym een andere vrouw ontmoet, is het hek van de dam. Als het vuur na enkele maanden gedoofd is, blijft hij achter met een pasgeboren zoon en een gebroken eerste huwelijk. Het is een verslagen man die in een hoekje van een plaatselijke Starbucks koffie zit te drinken als hem plots een baan aangeboden wordt.(eerlijksheidhalve: beschrijving geplukt van het internet)
Reageer hieropBewaar dit item (0)
De ondraaglijke lichtheid van het bestaan - Milan Kundera
De ondraaglijke lichtheid van het bestaan – Milan KUNDERA
Meeslepend en opwindend, verrukkelijk, verbeeldend, verklarend en verwarrend, ontluisterend, fel en verbeten en gebeten, schaamteloos, kritisch, reflectief … een weergaloos prachtig boek.
Inhoud en stijl vloeien rimpelloos samen, en het mooiste bewijs daarvan is de titel: “De ondraaglijke lichtheid van het bestaan”… Nee, nogmaals, trager deze keer, proef hem, smaak hem: “De on-draag-lijke licht-heid van het be-staan”.
Kundera plaatst uiterst interessante personages in een prachtig decor: Praag. Er speelt zich een liefdesgeschiedenis af tussen Tomas, Theresa, Sabina (en Franz), terwijl Praag zich het hoofd opricht en vervolgens platgewalst wordt. Maar “de ondraaglijke lichtheid” is meer… Het gaat over tegenstellingen, confrontaties tussen totalitaire kitsch en echtheid, toeval en lot, zwaarte en lichtheid, schuld en onwetendheid. Kundera is een meester in het verwoorden van onrust, aantrekkingskracht, angst, wanhoop, ontreddering, twijfel, overgave, macht en onmacht … Daarvoor beroept hij zich op een schitterende beeldspraak (“Het was een verlangen om niet een lichaam te zijn zoals andere lichamen, maar aan de buitenkant van haar eigen gezicht ‘het leger van de ziel te zien dat vanuit de romp van het schip het dek opstormde’ (…) Tereza voelde dat haar ziel door alle aderen, haarvaten en poriën naar buiten drong om zich aan hem te tonen.”), heerlijke vergelijkingen (“Niet de noodzaak, maar het toeval is vol betovering. Om liefde onvergetelijk te maken, moeten vanaf het eerste ogenblik toevalligheden naar haar toe vliegen als vogels naar de schouders van Franciscus van Assisi.”), en een hilarisch tragische stijl (denk maar aan de – net niet – memorabele mars naar Cambodja, waarbij hij pretentieloos de draak steekt met allerhande wannabe artiesten, krampachtig hengelend naar aandacht.)
Kundera begrijpt als geen ander de kunst (!) om zelfs de meest kritische lezer zodanig mee te slepen, dat deze onbewust, als een gewillig tam schaap met open mond en knikkend hoofd, alles voor waar aanneemt wat de meester schrijft. Kundera wéét dat, en speelt dat ook uit door de boekdelen telkens te vertellen vanuit een ander personage.
Net dáárom is hij geen gevaarlijke populist, omdat hij de lezer bij ieder hoofdstuk opnieuw confronteert met zijn slaafse, bijna dronken vervoering.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
hé Ann,
Je hebt een overschot aan gelijk wat de ondraaglijke lichtheid van het bestaan betreft, maar je weet dat je boek niet kan meedingen naar een plekje in Uitgelezen? Het boek moet nl. verschenen zijn na 1 januari 2007….
Mocht je nog een ander geweldig boek hebben én dat recenter is: posten die handel!
dank je – sara
Saskia de Coster - Held
hmm sara,
je hebt gelijk,
was compleet verblind door mijn overenthousiasme :)
hierbij dus een nieuwe tip:
Reageer hieropben volledig van mijn krankjorum geslagen door het overdonderende, tragikomische en ontroerende boek van Saskia de Coster: Held
Bewaar dit item (0)
Anne, een beetje serieus hé, die Saskia de Coster is niet zo goed als iedereen wil doen geloven. Haar laatste boek heb ik dus niet gelezen, maar na ‘Jeuk’ en ‘Eeuwige roem’, weet ik dat ik niet langer stront moet ruiken om te weten dat het kwalijk ruikt.
Niettemin nog veel leesplezier!
K
volgend boek zou ik graag door het paneel voorgesteld willen zien:
Hilu, Alon: De dood van een monnik
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Dit is inderdaad een prachtig boek!
Ik wil hier TOOS voorstellen, het nieuwste boek van Herman Brusselmans.
Er zijn voor en tegenstanders van Brusselmans, en vele BV’s passeren in het schrijfwerk van Herman. Nu zou ik wel eens willen weten wat deze vier uiteenlopende personen vinden van het laatste deel uit de Muggepuut-trilogie.
En ik zoek ook een reden om 21 mei tot in Gent te komen, om nog eens door te zakken in de Vooruit. Met ‘Toos’ op het leeslijstje zou ik zeker van de partij zijn!
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Net als PalmBoy ben ik nieuwsgierig naar de bespreking van de jongste telg uit het omvangrijke oeuvre van Herman Brusselmans … TOOS.
Groeten vanuit Noord-Nederland.
‘Gifhouten bijbel van Barbara Kingsolver’ wil ik graag eens besproken zien. Zelf vind ik het een heel knap verhaal en een originele manier van het vertellen van het verhaal.
Voor meer info kijk op “www.leestafel.info/boekenarchiefIJK/productssimple3.html”
Reageer hieropCaro
Bewaar dit item (0)
Graag wil ik PalmBoy bijtreden. Herman Brusselmans is nu eenmaal de meest presterende schrijver der lage landen, een heel aimabel iemand waarvoor ik persoonlijk veel respect heb. Hij staat open voor veel zaken en is een “vrie wijze gast” zoals men zegt in Gent. Toos is het derde boek in de “Muggepuut” reeks en dat belooft terug heel wat.
Reageer hieropBenieuwd wat het pannel te vertellen zal hebben over “Toos”. In ieder geval heeft Herman er een paar lezers bij. Nu maar hopen dat ze zelf dat boek aankopen ook!
Ah ja: mijn naam: bedacht door Herman zelf: mijn vriendin (zaliger) en ikzelf werden door hem “The Lovebirds” genoemd. Nu ze enkele maanden geleden overleed blijft er één Lovebird over… Groeten aan allen en tot 21 mei in de Vooruit.
Bewaar dit item (1)
Ik wens voor eigen winkel te spreken. Mag dat?
Laat het panel een compleet nieuw boek lezen, van geen debutant zelfs, van iemand die nog niet de juiste mensen tegen het lijf is gelopen omdat hij (of zij) zich in de foute kringen beweegt, of toch niet in de juiste. Iemand die iets te vertellen heeft, maar nog toehoorders zoekt, iemand anoniem, iemand als ik? Mijn boek laat zich gratis lezen, wat nog altijd de meeste democratische prijs is.
Laat een reactie op davoniv.blogspot.com!
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Eerlijk gezegd vind ik wel een aantrekkelijk idee!
André Oyen
volgend boek lijkt me heel interessant om door Phara eens besproken te worden:
David Bodanis, E=MC²
De biografie van de formule die de wereld verandere
Bekroond met de Intermediair Wetenschapsboekenprijs!
Reageer hieropBewaar dit item (0)
‘Bal Masqué’ van de Spaanse schrijfster Elia Barceló is een ideaal, uiterst sfeervol vakantieboek dat je onderdompelt in een gemoedelijke Parijse gezellligheid, geheimzinnige complottheoriëen, een gevoel van onvermijdelijke lotsbestemming en de frustraties die gepaard gaan met onmogelijke liefdes, wraakgevoelens en jaloezie.
Reageer hieropHet hoofdpersonage, ‘de biograaf’, identificeert zich tijdens zijn onderzoek naar de geheimzinnige levensloop en de dood van zijn onderwerp: een schrijver, zodanig met deze persoon dat hij als het ware bijna letterlijk in diens leven stapt en het herbeleeft. Passie, verraad, lust, leugens, schuld en boete worden dan ook zijn deel, als hij volledig verstrikt raakt in een web van intriges. Vervlogen herinneringen en verdrongen feiten worden na al die tijd opnieuw opgerakeld, tot afschuw én niewsgierigheid van alle betrokkenen. Een boek dat ruimschoots kan tippen aan ‘De schaduw van de wind’ Van Zafón, met een belangrijk pro-punt dat het zeer actueel oogt en dan ook uitermate herkenbaar is. Een meesterwerk waarvan je de laatste pagina nooit wil omslaan…
Bewaar dit item (0)
Het magistrale ‘Lucifer’ van dé beste nederlandstalige schrijfster bij uitstek is een boek dat je volle concentratie vereist.
Voor het consumeren van dit ultieme meesterwerk van la Palmen is een heel rustige vakantiebestemming een absolute must, te midden van de woestijn bijvoorbeeld, waar je ongestoord elke ‘de perfektie benaderende’ zin, elke filosofische uiteenzetting, elke lyrische omschrijving kan verslinden en herkauwen.
Dat herkauwen is zeker nodig dus voorzie toch maar minstens 14 vakantiedagen.
De mysterieuze dood van Clara, de vrouw van de componist Lucas Loos (fictief verhaal, gebaseerd op waargebeurde feiten/speculaties) , tijdens een vakantie in Griekenland, wordt hier gedissecteerd tot op het bot. De toenmalige vriendenkring van de ondertussen reeds overleden componist wordt door de schrijfster bijeengesprokkeld om de ware toedracht van de moord/zelfmoord/het ongeluk te proberen achterhalen.
Reageer hieropDe vele tegenstrijdigheden en subjectieve interpretaties die uit die confrontaties naar voren komen, maken de schrijfster al snel duidelijk dat het geen sinecure zal worden om tot de kern van de zaak te komen.
Was het een toevallig ongeluk, een zelfmoord (met voorbedachten rade) of moord met voorbedachten rade door de egocentrische componist, die steevast dweepte met dramatisch aflopende liefdeslevens van historische componisten.
De vriendschap, loyauteit en bewondering van de kring van intimi wordt in dit boek zwaar op de proef gesteld en leidt naar pijnlijke, onderlinge confrontaties. De onthulling is een ware intellectuele krachttoer.
Geen gemakkelijk boek, waar duidelijk op gezwoegd is, maar wel een kanjer die je gewoon móet gelezen hebben!
Bewaar dit item (0)
Ik was ten stelligste verbaasd dat dit boek niet op de shortlist voor de nominaties van de Gouden Uil terechtgekomen is. Het is zo’n ‘bijna perfekt’ boek, dat je er toch gewoon niet omheen kan.
Ik hoop dat dit boek de aandacht krijgt die het verdient en naar het viertal toe: dit is een boek waar minstens 4 interpretaties voor mogelijk zijn, het zou uiteraard schitterend zijn dat jullie allen na het lezen van dit complexe verhaal, met compleet verschillende conclusies en logica’s naar buiten zouden komen en elkaar trachten te overtuigen!
Dit is een boek waarvan ik (en waarschijnlijk vele andere lezers met mij) heel graag de mening van het ‘intelligente’ leesgroepje zou willen horen.
VOTE FOR LUCIFER! Het wordt gegarandeerd reuze-interessant!
Een heel bijzonder boek, waar je heel wat interessante discussies over kunt voeren als je bijboorbeeld met ‘vrouwen onder elkaar’ op reis gaat., is ‘DUIZEND SCHITTERENDE ZONNEN’ , geschreven door rasechte verteller (een beetje ‘Isabel Allende-stijl’!) Khaled Hosseini.
Véél meer dan ‘De vliegeraar’ getuigt dit boek van zijn buitengewoon talent.
In het boek staan 2 vrouwen centraal, met een totaal tegenovergestelde achtergrond en opleiding.
In het heetst van de ‘stammenstrijd’ in Afghanistan, na de terugtrekking van de Russen, raken ze toevallig tot elkaar ‘veroordeeld’, na een aantal vreselijke gebeurtenissen.
De rouw, de afgunst, de uitzichtloosheid van hun leven heeft hen beiden zwaar getekend en drijft van in het begin een wig tussen hen.
Alleen hun gemeenschappelijke brute echtgenoot bindt hen aanvankelijk.
Noodgedwongen en door hun gedeelde leed, groeien ze steeds meer naar elkaar toe…
Reageer hieropDit is een schrijnend, maar waardig verhaal over 2 bijzonder sterke vrouwen, die in een wereld vol geweld en dreiging, trachten te overleven en in staat zijn om zich aan extreme situaties aan te passen.
Meer dan een verhaal over de oorlog in Afghanistan, de opkomst van de Taliban of de ‘boerka’, is dit een universeel verhaal over twee unieke vrouwen.
Zij zullen onvermijdelijk bewondering en introspectie afdwingen bij heel wat ‘verwende’ westerse vrouwen.
Een aanrader voor mensen die houden van verhalen over moedige mensen die in zeer ongewone omstandigheden verkeren en dit tegen een waarachtige geschiedkundige achtergrond.
Bewaar dit item (1)
Een razend spannend boek van de ‘koningin van het hedendaags misdaadverhaal’, nl. Karin Slaughter is ‘ONAANTASTBAAR’.
Dit is het ‘voorlopig’ laatste luik van een vijfdelige superthrillerreeks waarin 3 personages, een kinderarts-pathologe, haar ex-echtgenoot een een vrouwelijk rechercheur telkens centraal staan.
Bijzonder aan Slaughters’ schrijfstijl is dat ze bijzonder wrede en gewelddadige scenes hand in hand laat gaan met ontroerende diepgang, als het over de psychologie van haar personages gaat.
De interactie tussen die personages is soms zeer extreem en obsessief en dan weer liefdevol en begrijpend.
Slaughter dwingt je te lezen en te blijven lezen tot je ogen met geen lucifer meer open te houden zijn. Ze is een meester in het opbouwen van spanning en die zonder maar één ogenblik te vervelen, aan te houden tot op het einde.
Het extra bijzondere aan dit boek is het a-typische zeer frustrerende einde. Nadat je de laatste bladzijde hebt gelezen, heb je het gevoel compleet murw te zijn geslagen en voel je je in staat om de schrijfster persoonlijk te lijf te gaan. Een wrede vrouw, die Slaughter, maar detective-thrillers schrijven, dat kan ze als géén ander!
Dit vijfde boek in de reeks kan onafhankelijk van de andere gelezen worden, maar het smaakt onvermijdelijk naar meer, u weze gewaarschuwd!
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Blijkbaar is “Man” een typisch Limburgse uitdrukking voor verbazing of verwonderd reageren op een gebeurtenis; welnu, al dan niet Limburger, mijn reactie is een dubbele: Man, man! Ik moet wel erg geliefd zijn bij sommigen daar ze zulk een epische strijd hebben geleverd voor De Lammeren. Waarmee ik placht mijn dankbaarheid te uiten aan hen die moeite noch tijd spaarden om mijn boek naar voren te schuiven; of jullie het al wisten of niet, maar het is intussen jullie boek geworden. Namens De Lammeren een grote dank en grootse groet mijnentwege,
Mustafa Kör
Ik heb sinds gisteren het alom bejubelde boek ‘aangesneden’ en het betovert wel degelijk reeds vanaf de eerste zin. Körs’ taalgebruik is uiterst origineel poëtisch en weekmakend.Ben benieuwd naar het verloop van het verhaal…
Hartelijke gelukwensen Mustafa. Het was een eer voor mij om jouw boek te mogen voorstellen. We wachten vol ongeduld op je volgend werk!
Ook mijn gelukwensen aan de auteurs van Niet Opnieuw.
Het is een spannende race waar drie boeiende boeken uit te voren gekomen zijn en nog heel wat boeiende leestips ook.
Nog veel leesgenot Elisabeth en dank voor je supporting. Groetjes aan iedereen en misschien tot 21mei.
Genegen
André
Mustafa Kör laat in zijn debuut De Lammeren(Van Gennep 2007) alle seksuele taboes en politieke hete hangijzers die verondersteld worden bij allochtonen te leven, links liggen en concentreert zich vooral op het wankele evenwicht waar iemand die tussen twee culturen balanceert mee worstelt. Hij doet dat heel talentvol en drukt daarmee op zijn debuut een niet te versmaden literaire stempel!
In De Lammeren staat de dertiger Umut centraal. De man kan zijn traumatische jeugd maar niet verwerkt krijgen. Zijn geliefde broer Ilyas verhing zich kort na zijn huwelijk, zonder dat iemand ook maar enig idee had waarom. Umut zelf moest om in België zijn studies te hervatten zijn enige en grote liefde Aysa in zijn Anatolisch geboortedorp achterlaten. Zijn vader kwam ooit uit Turkije om in de Limburgse mijnen geld te verdienen om de lichamelijke armoede van hemzelf en zijn gezinnen op te lossen.
Umut wil terug naar Turkije om uit te vissen waarom emotionele en geestelijke armoede hèm zo droevig maken. De terugkeer naar het verleden is een louterende maar ook onthutsende pelgrimstocht!
De Lammeren is een héél mooi en intelligent boek dat zeer stevig gestructureerd is en dat naast een lyrisch taalgebruik ook enorme spanningselementen rijk is!
Reageer hieropJe leest je in een poëtische roes maar ook nagelbijtend van nieuwsgierigheid naar de ontknoping! Wat een talent heeft die man om zo mooi en boeiend twee culturen in één taal te vermengen. Het citaat van de stichter der dansende Derwisjen Mevlana Rumi, waarmee hij het boek opent, staat voor wat Mustafa Kör zijn lezers met deze meesterlijke roman wou diets maken:’Wees de man van je belichaming of belichaam de man die je bent.’
André Oyen
Bewaar dit item (3)
Ik vind het injammer dat niemand van De Morgenlezers in dit boek geinteresseerd blijkt
En dan maar klagen dat we geen goede allochtone schrijvers hebben. Mustafa kreeg de
publieksprijs van DE GROENE WATERMAN en is stadsdichter van Genk.
Maar ach wat wil dit zeggen!
Beste André,
ik heb ook een reactie geplaatst i.v.m. De Lammeren van Mustafa Kör, ook wat foto’s bijgeplaatst en filmpje van youtube n.a.v. de Literaire Lente 2007 zie hieronder.
Hopelijk leest en stemt iedereen Mustafa Kör…
groetjes,
Ellen
Dank u wel Ellen, dit boek was voor mij de absolute literaire revelatie van 2007,
en kan alleen maar hopen dat het dank zij de lezers van de morgen een overdonderend succes wordt!
Groetjes!
Hey André, niet te snel, ik ben wel geïnteresserd in dit boek, ik ben zelfs verliefd op dit boek. Het is zo mooi beschreven en zo poëtisch. Er komen stukken in voor waarvan je emotioneel wordt en toch kan je tussendoor ook eens lachen. Gewoon prachtig!!
Aysun Ulusoy
Hallo AYSUN,
Ik ken jouw liefde voor dit boek. Maar mijn pleidooi staat hier al een tijdje op deze schitterende site. Als je nu nog stemt voor De Lammeren, toon je helemaal jouw waardering.
Groetjes
André
Ik heb gestemd voor Mustafa! De laatste tijd probeer ik mijn achterstand in te halen wat betreft jonge auteurs en geen Sascia de Coster of Dimitri Verhulst komt maar aan de tenen van Mustafa Kör.
groetjes,
Kris
Gewoon een prachtige boek! Ik verwacht nog heel wat van deze wonderbaarlijke schrijver. Veel geluk Mustafa!
Omer
Het boek is prachtig, een wonder om dit te schrijven in een taal die niet je moedertaal is. Beeldende beschrijvingen, een boek dat je inleeft.
Veel succes voor Mustafa…
Arlette
nog een zéér mooie hommage aan dit boek
De lammeren
Mustafa Kör
Uitgegeven bij Van Gennep in 2007
ISBN 9789055158188/NUR/301
Door Edith Clabots
Mustafa Kör is geboren in 1976 in Turkije en emigreerde naar België toen hij drie jaar was. Toen hij 25 was, droomde hij ervan een boek te publiceren.
Nu, op zijn dertigste, is het zover.
‘De lammeren’ is het opmerkelijk debuut van een immigrant die zijn leven heeft gevonden in Maasland, een streek in Limburg die veelvuldig wordt vermeld in zijn boek.
Zijn vader kwam in de jaren zestig naar België om in de mijnen te gaan werken, eerst in Charleroi, later in Eisden. Moeder bleef met vier kinderen in Turkije achter. In 1979 kwam het gezin, inmiddels uitgebreid tot zes kinderen, naar België.
Hoofdpersoon is Umut, een jongeman uit Ağabey in Anatolië maar geboren in Konya, de heilige stad van de wijsgerige Mevlânâ. Het verhaal vangt aan met de jaarlijkse visite van zijn moeder in Maasland. Reeds uit het eerste hoofdstuk blijkt zijn liefde en respect voor zijn moeder, zijn Sultane zoals hij haar noemt. Door haar verhalen maakt zij hem deelgenoot van het leven ginds in het dorp. Hij zegt: ”Met haar voel ik me weer een geheel. Moeder vult de leemte. Telkens ze me bezoekt, word ik verwend. Ze trakteert me op verhalen uit haar leven. Kleurrijke maar ook treurige verhalen en gesprekken over lieden die zijn gekomen en gegaan in ons leven”(…) en (…) “Moeder wekt kennissen, familie, buren en dieren en geesten weer tot leven die ze als bollen stuifmeel aan haar lijf heeft meegenomen”.(…)
In het begin van de jaren zestig – the golden sixties – vertrekken veel mannen uit het dorp naar België om in de mijnen te gaan werken. Eén van de gevolgen daarvan is dat de schapen en lammeren worden verkocht aan veehandelaars uit Konya: (…)Met het heengaan van de lammeren verdween niet alleen het existentieel deel van het dorp. Het was de aankondiging van een nieuwe era, van onvermijdelijke verandering (…)
Het vertrek van de mannen, die meenden dat er hopen werk én centen te scheppen waren in het buitenland, maakte hun vrouwen ontroostbaar. De passage over het verdriet van Umut’s moeder is hartverscheurend: (…) Tijd voor het afscheid. Ze verdrong haar verdriet en negeerde de brandende pijn in haar keel. Het vertrek lag als een lavasteen op haar maag. De hele nacht smeekte ze hem met verzengende tranen om te blijven. Haar ogen waren klein en rood van het huilen. Ze snikte radeloos, haar schouders schokten. Moeder probeerde zich voor haar twee kinderen te beheersen, maar mijn zussen hadden haar toch gehoord. Ze kropen angstig bijeen en troostten elkaar. “Mijn ram, mijn leeuw, ik ben bereid om je slaaf te zijn, offer me, maar ga niet heen. Laat me niet alleen hier in dit oord. Wat begin ik zonder jou? Ik krijg geen hap of druppel door mijn keel. Ik verwelk, ik sterf zonder mijn vorst aan mijn zijde”. Vader probeerde haar te troosten, hij kalmeerde haar. Moeder zat op haar knieën op het karmozijnrode tapijt, haar tranen vielen en vielen maar, als vlokken van natte sneeuw van een gure, lange winter op komst. Ze vielen op haar blanke armen en op haar handen die op vaders knieën rustten.(…), (…) Vader kuste haar vochtige ogen, zijn adem stokte. Maar hij hield zich sterk, hij dwong zijn tranen hun bron niet te verlaten. Zijn hersenen leken een grijze massa verdoofde waanzin door het verdriet van zijn lieve, ontroostbare vrouw (…)
Afscheid is een rode draad doorheen het verhaal. Afscheid van vader, die naar België gaat. Afscheid van de mooie Ayşa met het zijdezachte naar krokussen geurende haar. Afscheid ook van zijn broer Ilyas, die in Belgïe om onbekende redenen zelfmoord pleegt en een onherstelbare leegte achterlaat in zijn hart. Een herinnering aan Maasland: (…) Ik weet nog precies hoe we samen over het bospad naar het voetbalterrein buiten het dorp reden, hoe Ilyas me bij onze terugkeer liefdevol vermanend toesprak terwijl ik dolblij aan mijn nieuwe clubtas in de roodzwarte clubkleur zat te frutselen. Geregeld zag ik hem met een bezorgde blik achterom kijken, hijgend zei hij :”Let op dat je niet tussen de spaken komt te zitten, voetballerke, die voeten gaan goud waard zijn”. Zijn knipoog, de zon die door het bladerdak van het dennenbos op mijn gezicht viel, de druk op mijn billen van de bagagedrager van die aftandse fiets, die dag is één van mijn mooiste herinneringen aan Ilyas (…).
Wanneer Umut als volwassen man op bezoek gaat bij familie en vrienden in Anatolië om met zichzelf in het reine te komen, beseft hij dat Maasland ook zijn thuis kan zijn. Hij laat los: (…) Daar ben ik, home sweet home. In de schaduw geleund tegen de gevel van mijn eigen woning steek ik een sigaret op en realiseer me pas goed hoe verstrengeld ik met dit leven ben: deze trage straat, mijn ordelijke buren, de heerlijke smaak van een ordinaire friet met stoofvlees, de meeuwen aan de Maas, de velden, de vallende kastanjes in de vroege herfst, madeliefjes in de wind, de geur van croissants bij de bakker op zondagen, de postbode in het ochtendgloren, de innemende glimlach van weerman Frank op de buis, de regen die tegen mijn ramen tikt, de theegesprekken met Lei in de avonden, mijn vrienden, mijn boeken, mijn bed, hoe dit oord en ik deel van mekaar geworden zijn, hoe ik ook een Maaslander ben geworden en hoe het allemaal wel goed is zo (…)
De personages, landschappen en leefsfeer zijn door de auteur prachtig en gevoelig in beeld gebracht, soms eenvoudig, soms bijna barok, maar zo ontroerend dat het je bij de keel grijpt.
De oriëntalistische kleuren van Anatolië zijn in fel contrast met het grijze en groene landschap van het Maasland en soms lijkt het alsof je naar een schilderij kijkt.
Mustafa Kör heeft ten volle zijn kans benut om zijn zoektocht naar zijn verleden en zijn identiteit op een waardevolle manier duidelijk te maken aan ieder die begrip wil en kan opbrengen voor mensen met een multiculturele achtergrond.
Edith Clabots
Wat lukt Guy Verhofstadt nu niet?
Euh…....in de” huid van een lesbische vrouw kruipen?
Oh jawel, wanneer hij volgend boek gelezen heeft lukt hem dat probleemloos:
Emma is een zwarte schoonheid wier roots in Kameroen liggen, maar die voor de rest is op en top Belgisch is.
Het is voor haar een opluchting wanneer ze ontdekt dat ze lesbisch is en ze dus niet langer hanige pubers en van hormonen overlopende mannen moet afweren. Ze is verliefd op een vrouw, Cindy, en ze voelt zich op en top vrouw ‘Ik jankte van genot, gromde van opwinding, piste letterlijk van onbedwingbaar geluk toen ze voor het eerst de ziel uit mijn lijf streelde. De volgende dag ontruimde ik mijn kot en trok bij haar in op een appartementje dat ons als een perfecte cocon omsloot. (pag. 67).
De liefde doet haar goed en laat haar ook op professioneel vlak openbloeien. Ze is psychiater en boekt nogal wat succes met haar eigenwijze therapie.
Door een artikel in de Britse vakpers wordt ze gecontacteerd door de manager van een Brits hanig popidool met wereldfaam, namelijk Bobby Zillion!
Emma heeft van het eerste ogenblik een grondige hekel aan de manager van Bobby. Hij is het soort gewiekste zakenman dat over lijken gaat. Volgens hem heeft zijn puppil meer wisselende stemmingen dan goed voor zijn carrière is. Hij wil daarom dat Bobby in therapie gaat. Aanvankelijk zien geen van beiden dat zitten. Maar Cindy, die een fan van Bobby is, probeert Emma te overtuigen dat het haar roem en rijkdom zal opbrengen.
En nadat Bobby’s liefje de benen genomen heeft, zet hij zelf de stap om iets te doen aan zijn labiliteit.
De therapie heeft zijn nut, en Bobby en Emma proberen beiden vol inzet de sessies te doen slagen.
Bobby is zodanig onder de indruk van zijn ‘doc’ dat hij zijn versie van Sexual heeling avond na avond aan haar opdraagt.
Net wanneer alles begint te vlotten wordt Emma slachtoffer van een aanslag!
Bobby Zillion is een heerlijk swingend boek.
Stefan van den Broeck weet andermaal met zijn charmerend taalgebruik een verhaal te construeren waarin de personages ronduit schitteren, actuele hete hangijzers aan bod komen en daardoor het verhaal ook karakter geven.
De spanningselementen worden langzaam opgedreven om voor een spetterende climax te zorgen.
BOBBY ZILLION
Reageer hierop160 paginas
Wever&Bergh
Verdeling voor België Agora uitgeverscentrum
Bewaar dit item (1)
“Iedere keer er een nieuw boek verschijnt, lees ik een oud boek.”
Een uitspraak van Tsjechov die Gerard Reve ooit als opdracht in een exemplaar van De Avonden schreef, voor een vriend.
Ik lees behoorlijk veel, en besef nu dat daar ook wel eens recenter werk mag tussenzitten…
Reageer hieropBewaar dit item (0)
wel, hier zal je alvast heel wat inspiratie opdoen.
Ook de bib van Gent helpt je een handje – via deze link vind je een lijst van boeken die verschenen zijn na 1 januari 2007.
Heel erg veel leesplezier!
Vallende man - Don DeLillo
Ik kon me toch niet helemaal inhouden om een tweede roman voor te stellen. Het is ”Vallende Man” van Don DeLillo geworden. Deze meester van de Amerikaanse literatuur houdt zich al vele jaren bezig met het beschrijven van onze veranderende maatschappij. Al in de jaren ‘80 had hij het over terrorisme (nog voor het vandaag de krantenkoppen domineert). Niet verwonderlijk dus, dat hij een roman schreef over 9/11. Net als Jonathan Safran Foer belicht DeLillo hoe het leven van een gewone sterveling verandert door die ramp. Benieuwd wat Phara de Aguirre en Guy Verhofstadt als journalist en politicus hierover te zeggen zullen hebben.
Enkele perscitaten:
”Don DeLillo heeft zijn 9/11-roman klaar en met ‘Vallende man’ laat hij de concurrentie ver achter zich.” – Cutting Edge
”Vallende man is de absolute triomf van het kleine verhaal tegen de achtergrond van de grote tragedie.” 8Weekly
- Tags
- uitgelezen
- uitgelezen 5 jaar
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Ik stel voor ‘Dit verhaal’ , door Alessandro Barrico op te nemen bij Uitgelezen. Een oorlogsgeshiedenis zonder geconfronteerd te worden met de gruwelen van de oorlog. Een liefdesgeschiedenis zonder 1 liefdesscene. Het bereikbare en het onbereikbare op een grandioze manier met elkaar verweven. Mensen die hun droom navolgen, die waar maken waar ze achter staan. Origioneel gebracht verhaal, mooie en vertederende taal. Schrijver van ook Novecento en Zijde.
Reageer hieropGerda Bauwens, brugge
Bewaar dit item (0)
Bekijk de ranking van de best scorende boeken tot op heden.
Ga je niet akkoord met deze ranking of wil je nog een ander boek voorstellen? Stem een ander boek de hoogte in of stel dan ook een boek voor!
Helaas moeten we ook enkele voorgestelde boeken “diskwalificeren”. Volgende boeken kunnen niet meedingen naar plek op de tafel omdat ze helaas verschenen zijn voor 01 januari 2007….
- Milan Kundera – De ondraaglijke lichtheid van het bestaan
Reageer hieropW.G. Sebald – De ringen van Saturnus
Barbara Kingsolver – Gifhouten bijbel
David Bodanis – E=MC²
Bewaar dit item (0)
Ik ben heel benieuwd wat het bontgekleurde viertal zou vinden van: ‘AAN CHESIL BEACH’ van Ian McEwan.
Een beknopt boek op het eerste gezicht…het lijkt aanvankelijk vlot te lezen, maar al dra volgt er een verhaal dat je naar adem doet happen. De broeihaard van (onderdrukte) emoties, verwachtingen, angsten, onzekerheden en vooral de stilzwijgendheid die tussen beide, op trouwen staande protagonisten, steeds meer aangewakkerd wordt, wordt hier heel accuraat en met veel psychologische diepgang beschreven.
Ik had heel dubbele gevoelens na het uitlezen van dit boek (het was mijn eerste McEwan).
Maar na de film ‘Atonement’ gezien te hebben (verfilming van één van zijn boeken) begrijp ik veel beter wat McEwan wilde overbrengen in ‘Aan Chesil Beach’ en kan ik de verfijnde en soms verstilde manier van zijn schrijfsels véél meer apprecieren.
Een boek dat je ofwel in één ruk uitleest ofwel gapend na 2 pagina’s neerlegt.
Lijkt me een ware uitdaging voor het viertal!!
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Oei, is dat boek al niet aan bod geweest tijdens Uitgelezen? Tijdens Uitgelezen – De Britten op 19 dec. Ik vind het wel een fantastische keuze en waarom een fantastisch boek eigenlijk geen twee keer bespreken ;-) Maar de regels … (“Ook mag het nog niet besproken zijn in Uitgelezen”).
Het boek is inderdaad al besproken.
Caroline Gennez, Filip Joos, Anna Luyten en Jos Geysels hebben het toen (heel erg lovend) besproken.
Je kan het wel nog eens herbekijken:
De andere video’s van die Uitgelezen vind je hier ook.
Foei, foei, dat jullie Gentenaars Bart Koubaa vergeten! Nooit tegengekomen in de Mokabon? Of lijden jullie ook aan afasie? ‘Het gebied van Nevski’ is een fabuleus boek. Waarom? Omdat het ons literair Kuifje is op zoektocht naar de zin en onzin van de taal en olala, het leven. Geen man kan zo schrander en scherp spelen met woorden en het abc als Bart. Hij is zo gul om ons een speeltuin te schenken waarin iedereen zich kan wentelen in een trits van ideeën, gedachten en hersenspinsels. Daar is brave Professor Vermeersch effenaf niks tegen. Oké, oké, hij maakt het je niet altijd even makkelijk bij het lezen, maar tussen de fijne regeltjes door is het lachen geblazen op z’n Belgisch: lekker absurd, surrealistisch en kierewiet. Al lachend vertelt-ie de waarheid. Ook al beweert hij zelf dat hij de complexiteit van het alledaagse niet onder woorden kan brengen. Onzin. Lezen dus! Of zak eens door het ijs in een dichtgevroren meer. Dan weet je het wel…
Reageer hieropBewaar dit item (1)
Dit is een correctie van wat ik hierboven wou schrijven:
Wie niet kent Bart Koubaa in het Gentse? Nooit tegenontmoet in de Mokabon? Of lijdt u misschien ook al aan enige vorm van afasie? Geen geheugenverlies, maar een staaltoornis. Ik stel u voor dat u zeker ‘Het gebied van Nevski’ niet onthoudt te lezen. Waarom? Daarom. Het boekje is een ingenieus geslepen pareltje. Honderdzevenentwintig bladzijden kort, sleept Bart ons mee in zijn zoektocht naar de zin en onzin van de taal, en olala, naar zijn ik in dit leven. Een literair Kuifje, zeg maar. Geen man kan zo schrander spelen met woorden en het abc als Bart. Hij neemt ons mee naar een speeltuin van spitse ideeën, leuke gedachtensprongen en andere zinnige hersenspinsels, op jacht naar zijn zelf in dit universum des dingens. Professeur Vermeersch kan er zowaar een paaltje aan zuigen. Oké, toegegeven: Bart maakt het je niet altijd even makkelijk bij het lezen, maar tussen de fijne regels door is het opperlands genieten op z’n Belgisch: soms tikkerig absurd en kierewiet, maar o wee, gefundeerd op een lintellect om U tegen te praten. Met een subtiel vakmanschaap zoekt hij het punt in de verwardheid der wereld, maar altoos met een ondertoon van serieux. Ook al beweert hij zelf dat hij de complexiteit van het alledaagse niet onder woorden kan brengen. Shitbull! Lezen, lezer! Of… laat je effe door het ijs zakken van het dichtgevroren leiemeer ter hoogte van de Dulle Griet. Tenslotte bent u uw hersenen, en die bestaan voor 80 procent uit water. Verzuipen is dus volstrekt ondenkbaar.
Uitgeboekt bij Querido. 127 verslonden pagina’s.
‘De eend, de dood en de tulp’ van Wof Erlbruch verdient absoluut zonder enige twijfel een plekje op de Uitgelezen-tafel op 21 mei. Omdat het de mooiste tekst en de mooiste prenten van 2007 bundelt, omdat het niet binnen de lijntjes past, omdat het zo authentiek en krachtig is.
Reageer hierophttp://www.villakakelbont.be/html/index_boeken_detail.asp?show=id&id=581
Bewaar dit item (0)
En omdat het zo’n prachtig prentenboek is voor mensen van 7 tot 77 jaar!
NIET OPNIEUW
Ik zou graag het boek Niet Opnieuw voorstellen.
Het is verschenen in september 2007 bij uitgeverij EPO en werd nog niet besproken in Uitgelezen. Het boek bevat de verhalen van de laatste overlevenden van de concentratiekampen. Wat het zo uniek maakt, is dat het geschreven werd door een groep leerlingen uit het laatstejaars humaniora met de werkgroep School Zonder Racisme. Het is echt een aanrader om te lezen en het zou ook zeer boeiend zijn om eens te bespreken in Uitgelezen.
http://www.epo.be/uitgeverij/boekinfo_boek.php?isbn=9789064454455
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Het is inderdaad een heel mooi boek waarin veel afwisseling zit! Ook de emoties en gevoelens vann zowel de getuigen, als de interviewers wordt heel mooi geschetst! Voor mij mag het zeker besproken worden in Uitgelezen! Het is er de moeite waard voor, zowel het thema als het boek zelf!
Ook ik kom op voor het boek “niet opnieuw” en sta daarme achter de keuze van Tim Joye.
Ik had het geluk de groei van dit boek te mogen begeleiden.
Het is een boek dat alle jonge mensen zouden moeten lezen…zeker nu we straks in Buchenwald de 60-ste verjaardag van de rechten van de mens “vieren”.
Het is een boek voor vrede, voor vriendschap en respect voor anderen.
Het is een aanklacht tegen extreem rechts toen en u.
Ik stem ook voor het boek ‘Niet opnieuw’, omdat ik vind dat getuigenissen van de jongeren van toen niet verloren mogen gaan en dat jongeren van nu eruit moeten leren. L’histoire se répète? Wie dit boek gelezen heeft, beseft dat het niet mag, niet kan. Nooit opnieuw.
Ook voor mij verdient ‘Niet opnieuw’ het dubbel en dik om in Uitgelezen aan bod te komen.
Het is een boek dat recht naar je hart spreekt, en dat zoveel mogelijk mensen moet bereiken. Waarom? Wel, Sien zei het al, omdat de geschiedenis zich niet opnieuw mag herhalen, en omdat vele jongeren van nu gewoonweg niet weten wat er in de jongeren van toen omging en wat ze hebben meegemaakt… En iedereen zou het moeten weten!
Ik volg de meningen van de anderen hier. “Niet opnieuw” is een boek met inhoud…’t Loont zeker de moeite om dit pareltje lezen! Wie hier niet mee akkoord is, heeft ongelijk!
Dit boek is zeker een aanrader, net omdat het zo persoonlijk en doelbewust is geschreven. Het is niet zomaar een verhaal, maar alles in het boek staat heel bewust met een bepaald doel op papier: Niet Opnieuw! De geschiedenis mag zich niet herhalen in de toekomst en de toekomst ligt in de handen van jongeren. Het zijn net jongeren die het boek geschreven hebben, over jongeren van toen. Niet zomaar geschreven, maar eerst echt ontmoet, en dat voel je ook. Harde realiteit, die al te vaak ongeweten is. Gedaan met die ongewetendheid en werken aan het niet opnieuw gebeuren. De laatste overlevenden dalen in aantal, maar hun geschiedenis mag niet vergeten. Ze mag niet opgeborgen worden. Dit boek ontbloot de vergeten geschiedenis en opent ieders ogen…
Kunnen de fans van dit boek, maw de vele leerlingen, aub stoppen met elke ander boek dan dit ,met negatieve stemmen te straffen. Het enige boek dat erop vooruit gaat is dit hier, alle andere boeken verliezen massaal plots stemmen.
Negatief stemmen zou niet mogen, op die manier hebben andere boeken die het misschien veel meer verdienen om eens onder de loep genomen te worden, geen enkele kans meer.
Speel het fair aub en stem niet negatief meer. Dank u.
Ook wij werden niet gespaard van massale tegenstemmen.
Dit soort van stemming zou eigenlijk niet mogelijk mogen zijn.
Maar ik hoop ook dat iedereen nu stopt met tegenstemmen.
Niet tegenstaande is dit boek echt wel de moeite om uit voorgelezen te worden.
Dat kan best zijn maar ik heb Mustafa Korr voorgedragen en ik heb ook voor jullie gestemd en ik heb geen tegenstem gegeven. Indien je het boek van Mustafa slecht vond mocht je wegstemmen, maar dit kan niet meer. Indien jullie de inhoud van van jullie boek willen waarmaken, dat ik wel ken, geven jullie op zijn minst stemmen terug.
Jullie zullen ook op een hoffelijke manier hoog scoren.
Met vriendelijke dank!
André Oyen
Hallo
Sorry als er veel mensen tegenstemmen gekregen hebben, dat was zeker niet de bedoeling. Ik kijk niet elke dag naar de evolutie en weet niet wat er gebeurd is, maar het mag zeker niet de bedoeling zijn dat er aan ‘competitie’ gedaan wordt. Blijkbaar heeft ons boek een aantal tegenstemmen gekregen en heeft dat een beetje een rivaliteitsgevoel opgewekt bij één van de leerlingen… Terwijl het daar helemaal niet over gaat, het gaat erover welk boek wij graag zouden zien en niet welke andere niet. Dat boek van Mustapha Korr bijvoorbeeld ziet er echt interessant uit; ik heb trouwens zelf een plusje gegeven daarvoor ;
) Ik hoop dat het evenwicht al een beetje hersteld is, maar ik denk eerlijk niet dat alle tegenstemmen van hier komen, want ook wij hebben er al een pak gehad :)Ik ben alleszins benieuwd welke boeken het zullen halen én naar de bespreking in mei!
En nogmaals sorry…
Tim
Hallo,
Dat je niet alle dagen naar de evolutie kijkt is logisch. Die competitiegeest kan je ook niet voorkomen. Alle boeken kregen tegenstemmen vooral Niet opnieuw en de lammeren, omdat zij het hoogst gekwoteerd stonden.
Wat er gisteren gebeurde vind ik echter Kafkaïaans, om in de boekensector te
blijven.
Gisterenmorgen stonden er heel wat boeken goed gekwoteerd en dat vond ik fijn.
De Lammeren van Mustafa Kör had 27 – 17- 16 en 1.
Niet Opnieuw had 7 stemmen.
In de late avond kijk ik nog eens en wat blijkt….
Niet opnieuw heeft 21 stemmen en al de rest blijft flink gehavend achter…....
De lammeren stond nog op 12-7-7-1…...
Indien de tegenstemen niet massaal van de fans van Niet Opnieuw gekomen waren, hadden ook zij averij opgelopen.
Het boek stond en staat op 21;
Dat het uitgerekend een werkgroep van school zonder racisme is die totaal geen respect
weet op te brengen voor goede boeken en in het bijzonder niet voor een heel sterk literair
werk van een allochtoon schrijver, doet mij echt heel veel pijn.
Wie van de tegenstemmers heeft dit boek, gelezen…...?
Het zou verplichte literatuur voor jullie moeten zijn, gezien jullie doelstellingen….
Mijn waardering voor Niet Opnieuw blijft, maar ik blijf hopen dat deze waardering wederzijds blijkt.
Beste groeten aan iedereen.
Ook dank aan Elisabeth Francet die eveneens opgeroepen heeft om te stoppen met tegenstemmen.
André Oyen
Ook ik heb uit respect iedereen een stem gegeven.
Niet tegenstaande stonden wij op een bepaald moment ook op 17 of 19 en dan plots weer op 9.
Ik hoop dat alle gemoederen nu een beetje bedaard zijn en dat iedereen weer kan stemmen op de boeken die het waard zijn om uit voorgelezen te worden.
Dag Aline, Tim, Bobo en alle anderen, bedankt voor jullie toffe reactie.
Nog veel succes
Beste groeten
André Oyen
Lieve mensen,
ook ik heb jullie een stem gegeven. Hoewel ik jullie boek nog niet ken, ik ben van plan het te lezen. Via curieus lenen we de Anne Frank tentoonstelling uit aan allerhande verenigingen en scholen. Het blijft belangrijk om de thematiek onder de aandacht te blijven brengen. Ik roep ook op om vóór een boek te stemmen en niet tegen, maar begrijp natuurlijk jullie enthousiasma om jullie boek bekend te maken.
Maar vóór zijn is toch mooier dan tegen zijn, zeker als het om een subjectieve keuze gaat zoals de inhoud van een boek.
Mijn voorkeur gaat naar De Lammeren, maar elk boek hier vind ik de moeite waard om gehoord en gelezen te worden.
vriendelijke groeten,
Ellen
Ik sluit me hier volledig bij aan. Elk boek dat hier voorgedragen is vind ook ik de moeite waard. Het merendeel kende ik al maar Philip Roth – Exit Geest en memoires van een antisemiet wil ik kost wat kost lezen.
Dank zij Vooruit, De Morgen en niet te vergeten de lezers op deze site heb ik persoonlijk toch weer nieuwe dingen geleerd.
Vriendelijke groeten
André Oyen
MiJN HARTELIJKE GELUKWENSEN
NOG HEEL VEEL SUCCES
GROETJES
André Oyen
De Lammeren van Mustafa Kör
Voor mij is ‘De Lammeren’ van Mustafa Kör het mooiste boek dat vorig jaar verscheen (Van Gennep-Van Halewijck).
Mustafa neemt je op een beklijvende wijze mee naar Antatolië, maar wat het ook zo bijzonder maakt is dat het zich voor een groot stuk hier in België afspeelt, het Maasland, waar Mustafa zelf is opgegroeid.
Het boek is semi-biografisch. Mustafa schrijft de suicide van zijn broer in dit boek van zich af, en is zeer herkenbaar voor wie ooit zelf (of voor familie van iemand die) naar België emigreerde om zijn geluk te beproeven in de mijnen.
Ik heb het boek in één ruk uitgelezen, en nog eens herlezen, en waarschijnlijk zal ik het nog wel een paar keer herlezen. Van sommigen hoor ik dat ze het begin moeilijk vinden maar dat het dan als een sneltrein leest. Zelf vond ik het van begin tot einde beklijvend. Het laat je niet los, je krijgt goesting, om zelf ook Anatolië te gaan bezoeken, om die wensboom met eigen ogen te bekijken…
Een jonge allochtoon, een jonge Turk van 31, die zo’n prachtwerk schrijft, dat alleen al verdient veel aandacht. Hij is het levende bewijs dat je én een goed nederlandstalig schrijver, én een goed verteller, én een goede dichter, én een allochtoon die de nederlandse taal machtiger is dan menig autochtoon, ... , kan zijn, ook al heb je je middelbaar onderwijs (wegens omstandigheden) niet vervolmaakt. Mustafa Kör, een man met een mening, iemand waar nog veel van gehoord zal worden.
Met mijn werk, curieus vzw, kregen we de kans om hem reeds 2x te boeken. Telkens was Goedele Wachters (nieuwsanker VRT) de interviewer. In Leuven las Mustafa verschillende passages uit zijn boek voor, Goedele Wachters baseerde op deze passages haar interview, nadien trad stand-up comedienne Öznur Karaça op, het werd een geslaagde avond met interactie met het publiek.
In Genk werd een literair café gehouden met Mustafa Kör (als stadsdichter van Genk en schrijver van De Lammeren) en Steve Stevaert (gouverneur van Limburg). Ook hier hing het publiek aan Mustafa’s lippen.
Mustafa Kör, jong, allochtoon, turk, schrijver, dichter, 31 jarige maaslander, publiekslieveling, positivo, en ga zo maar door
Mustafa Kör won de publieksprijs van de Groene Watermanprijs 2007, won de 2 jaarlijkse cultuurprijs Maasmechelen, werd in 2008 stadsdichter van Genk in navolging van Bart Moeyaert, Luuk Gruwez, Rick de Leeuw en Joke Van Leeuwen.
Hieronder zijn stadsgedicht dat hij voor de stad Genk schreef naar aanleiding van gedichtendag voor de bibliotheek van Genk.
c Genk
GENKER LIEFDE :: Mustafa Kör
Het was in die zonderlinge herfst
Dat mijnziel blijvend is getroffen
Met een valies vol dromen
Zette ik een voet op Genker bodem
De ontvankelijke deerne
Verleidde me met goudbeloftes
Diep in haar verborgen
Koortsachtig als ik was drong
ik haar vol overgave binnen en
Dwaalde in haar mysteries
Ofschoon elk haar stofdeeltje me
Lieflijk wurgde en thans d’r
Karbonkels doofden
Het waren haar koolzwarte ogen
Die mijn moslimlippen niet
Genoeg konden kussen
http://www.curieus.be
Boekbespreking De Lammeren: http://ansiel.cinebelblogs.be/archive/2007/09/17/schitterend-debuut-mustafa-kor.html
- Tags
- allochtoon
- debuut
- gedicht
- genk
- genker liefde
- goedele wachters
- handicap
- Kör Mustafa
- lammeren
- maasland
- mustafa Kör
- opgrimbie
- positief
- schrijver
- steve stevaert
- turk
- van gennep
- van halewijck
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Duizenden boeken heb ik gelezen. Dikwijls verliefd geworden op literaire pareltjes van Tahar Ben Jelloun, James Baldwin, VS Naipaul, Orhan Pamuk, Almudena Grandes, Lydia Rood, Hafid Bouazza, Tom Lanoye, Wole Soyinka, Patrick Mondiano, ben Okri enz..
Maar wanneer je ouder wordt wil j nog minstens éénmaal de grote passie meemaken.
En die allesverterende passie overviel mij vorig jaar. Ik kreeg een debuut voorgeschoteld
ter bespreking. De Lammeren van ene Mustafa Kör. Weinig enthousiast ben ik beginnen te lezen. Na 20 bladzijden was ik verloren, de vlinders vlogen in mijn maag bij elk woord, bij elke zin.
Poëzie en spanning, het lijkt een vreemde combinatie…Maar Mustafa Kör heeft mij terug een boek gegeven waarop ik jeudig verliefd ben en waaruit ik omwille van het pure genot
zinnen lees en bemin. Liefde ook boekenliefde houdt je jong.
Wanneer je Mustafa uit zijn werk hoort en ziet voorlezen is het helemaal feest!
Kies je voor De Lammeren van Mustafa Kör, stem het dan achter André Oyen zijn bericht, hier wat meer bovenaan de pagina. De naam met de meeste stemmen worden geteld dus haalt het niet veel uit van op mijn bericht te stemmen.
bedankt!
blijf ze lezen…
ellen
blijkbaar sloop er een foutje in het stadsgedicht.
het is ‘zette ik voet op Genker bodem’
die ‘een’ is er teveel aan…
Hieronder nog eens juist…
GENKER LIEFDE :: Mustafa Kör
Het was in die zonderlinge herfst
Dat mijnziel blijvend is getroffen
Met een valies vol dromen
Zette ik voet op Genker bodem
De ontvankelijke deerne
Verleidde me met goudbeloftes
Diep in haar verborgen
Koortsachtig als ik was drong
ik haar vol overgave binnen en
Dwaalde in haar mysteries
Ofschoon elk haar stofdeeltje me
Lieflijk wurgde en thans d’r
Karbonkels doofden
Het waren haar koolzwarte ogen
Reageer hieropDie mijn moslimlippen niet
Genoeg konden kussen
Bewaar dit item (0)
Kies je voor De Lammeren van Mustafa Kör, stem het dan achter André Oyen zijn bericht, hier wat meer bovenaan de pagina. De naam met de meeste stemmen worden geteld dus haalt het niet veel uit van op mijn bericht te stemmen.
bedankt!
blijf ze lezen…
ellen
Zo te horen moet ik dringend naar de boekhandel om dit bejubelde boek aan te schaffen. En in Andre Oyen als literair criticus, heb ik alvast het volste vertrouwen (cfr: iedereen leest).
Reageer hieropEen spijtige zaak: alle andere boeken op 1 of 2 na hebben nu plots 0 ptn. En ik die dacht dat het magistrale en erudiete ‘Lucifer’ het misschien wel ging halen…vreemde evolutie.
Bewaar dit item (0)
Dank u Elisabeth.
Wat Lucifer betreft, dit is uiteraard een mooi boek. Connie Palmen haar werk wordt door
mij ook gekoesterd, onmiddellijk na haar debuut ‘De wetten’ heb ik een literair salon, in Fnac Antwerpen met haar georganiseerd. Maar De Lammeren dat treft een literatuurliefhebber als een mokerslag. Poëzie, actualiteit, filosofie, taalrijkdom, ik kan nog uren doorgaan. Het boek geeft ook een kijk van een allochtone schrijver op onze huidige samenleving, waar je door ontroerd wordt.
Mustafa, is een groot schrijver, een passionele prater en een prachtig mens!
Ik wens hem alle succes, en dit is msschien al de honderste keer dat ik zijn boek aanraadt, en wees gerust ,ik zal dat blijven doen!
Genegen groetjes
André Oyen
Beste Jos, Anna, Guy en Phara,
Mijn voorstel, om jullie een heerlijke leeservaring te bezorgen, is het boek “De lammeren” van Mustafa Kör,
lees en ervaar!!
literaire groeten,
Squirrel
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Kies je voor De Lammeren van Mustafa Kör, stem het dan achter André Oyen zijn bericht, hier wat meer bovenaan de pagina. De naam met de meeste stemmen worden geteld.
bedankt!
blijf ze lezen…
ellen
Nieuwe stand van zaken:
Na een serieus charme-offensief van Mustafa Kör boekenfans, is er veel gebeurd op de Uitgelezen-jubileum poll. De nieuwe hoogst scorende boeken op woensdag 13 maart zijn:
Mustafa Kör – De Lammeren (21)
Niet opnieuw – School Zonder Racisme en laatstejaars SAM Menen (6)
Dave Eggers – Wat is de wat (3)
Alessandro Barrico – Dit verhaal (3)
Boeken die voorheen met een mooi aantal stemmen stonden, zijn genadeloos de dieperik ingestemd. Aan iedereen: stemmen maar weer om je favoriete boeken de hoogte in te krijgen! (en laten we het negatief stemmen achterwege laten…)
Reageer hieropBewaar dit item (0)
ik ben van mening dat het interessant zou zijn dat niet alleen romans gelezen worden door de kandidaten, maar dat ook non-fictie aan bod komt. hierbij draag ik het boek “cultu(u)renpolitiek, over media, globalisering en culturele identiteiten” (garant) voor. dit niet alleen omdat ik de redacteur van dit boek ben, maar omdat het me een zeer relevant werk lijkt voor de panelleden en een zeer actuele thematiek bespreekt die een gesprek meer dan waard is.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Ik kies voor Twee caravans van Marina Lewycka. Het werd voor het eerst uitgebracht in 2007 en is nog niet besproken. Ik heb het boek zelf nog niet gelezen maar toen ik de paperback bij de boekhandelaar zag staan kon ik er niet aan weerstaan. Haar vorige boek Een korte geschiedenis van de traktor in Oekraïne heb ik met heel veel plezier uitgelezen. Meer dan eens moest ik luid lachen met de knotsgekke situaties, maar er was soms ook een wrang kantje. Twee caravans lijkt me ook zo een boek. In Engeland zitten migranten van overal ter wereld in twee caravans, de mannen in de ene, de vrouwen in de andere. Ze verdienen de kost met aardbeien plukken. Maar Engeland is niet zoals de migranten gedacht hadden.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
‘Klaaglied van een voorhuid’ van Sjaloom Auslander is een absolute aanrader. Het is het verhaal van een jonge Amerikaanse orthodoxe jood, die zich probeert los te scheuren van zijn beklemmende Joodse achtergrond. Hij beschrijft op hilarische wijze hoe hij als kind de vele religieuze geboden heeft ervaren en hoe deze richtlijnen geleid hebben tot een ‘neurotische’ persoonlijkheid. Bij wijle waanzinnig grappig, bij wijle ín en ín triest!
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Dat boek van Shalom Auslander wil ik al een tijdje lezen. Mijn stem heb je alleszins! Hij deed me in zijn komische afwijzing van geloof wat denken aan de jonge Philip Roth, met zijn Goodbye Columbus en Portnoy’s Complaint. Of is dit een zeer oppervlakkige vergelijking?
http://www.shalomauslander.com/index.php
Philip Roth - Exit Geest
Men zou, na de dood van de ene grote auteur, bijna vergeten dat er op deze aardbol nog andere grote en magnifieke auteurs rondlopen. Ik stel dan ook het laatste boek van Philip Roth voor: Exit Geest. En bij mijn weten is Philip Roth nog maar weinig aan bod gekomen tijdens Uitgelezen, maar ik kan me vergissen
Na elf jaar afwezigheid, keert Nathan Zuckerman terug naar New York. Eenzaam op zijn berg in New England heeft Zuckerman alleen maar geschreven: geen stemmen, geen media, geen terreurdreiging, geen vrouwen, geen nieuws, niets anders aan zijn hoofd dan zijn werk en het klimmen der jaren. Terwijl hij als een geest uit het verleden door Manhattan waart, heeft hij al snel drie ontmoetingen die van zijn zorgvuldig gekoesterde isolement weinig heel laten. De thema’s? De angst na 9/11, de angst voor (fysieke) aftakeling en de angst dat de (literaire) nagedachtenis (van een auteur) niet veilig is en in de handen komt te liggen van aasgieren.
”’Exit Geest’ is een vitale roman over aftakeling, angst voor de dood en bezorgdheid om de immer dreigende diefstal van een nagedachtenis. Philip Roth blijft zijn nagedachtenis verzekeren met sprankelende boeken, die de mens en zijn verlangens breeduit etaleren en de neuroses van dit tijdsgewricht genadeloos analyseren.” – Humo
“Het is vooral een bevlogen roman over de aftakeling van onze cultuur, een boek dat het verdient om de toon en de inhoud van het literaire gesprek nog lang te bepalen.” – NRC Handelsblad
- Tags
- jubilieum
- uitgelezen
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Ik zou graag het boek: “De stand van zaken” – Richard Ford toevoegen
Het is het laatst verschenen boek van Richard Ford, en ik vind dat deze fantastische schrijver te weinig bekendheid geniet in ons nederlandstalig taalgebied.
Reageer hieropIk heb (bijna) alles gelezen van Richard Ford, en met dit laatst verschenen boek bewijst Richard Ford nogmaals zijn kunnen:
“De stand van zaken is een portret van Amerika rond de eeuwwisseling: als makelaar staat Bascombe regelmatig gebakken lucht te verkopen: hoe meer hij zijn persoonlijkheid uitschakelt, hoe beter hij in zijn werk functioneert. Maar werk en leven zijn twee verschillende dingen. Het is zijn dochter die hem met veel liefde en betrokkenheid bijstaat in zijn ziekte, die een steeds ernstiger aanzien krijgt. Bij mindere schrijvers zou sentimentaliteit op de loer liggen, maar dankzij de briljante stijl en de uiterst subtiele humor is De stand van zaken een boek dat van de eerste tot de laatste pagina overtuigt.”
Bewaar dit item (1)
Ik kies voor Een schitterend gebrek van Arthur Japin.
Reageer hieropHeel mooi boek, je proeft de woorden, je leest ze niet.
schitterend!
Bewaar dit item (0)
Trijn,
Ik heb het boek ook gelezen en heb er ook van genoten.
Jammer dat het al een tijdje uit is en dus nu niet mee kan doen . Misschien wordt het als lezerstip vermeld. Dat zou leuk zijn.
Een schitterend gebrek verscheen in 2003 in 2007 verscheen van deze auteur een
nieuw boek, dat ook zéér mooi is, namelijk De overgave.
Beste groeten
André Oyen
Heel nieuw van de pers!
Reageer hieropIk was deze week in PASSA PORTA
Brussel op een avond over Okraïense literatuur. De schrijfster “Oksana Zaboesjko” (°1960) las een romanfragment in Oekraïeens voor uit haar boek: “Veldonderzoek naar de Oekraïense seks”(gelukkig werd de vertaling in nederlands geprojecteerd)
Ik had ontzettend veel bewondering voor deze hard doorsprekende en toch gevoelige vrouw… ze schetst heel realistische beelden van de Oekraïense bewoners, zoals ze zijn: kortaf, hard, direct maar toch ergens ook heel sentimenteel..
De vertaling in het nederlands is bijna klaar, in april zou het boek uitkomen, maar het boek lokte reeds veel reacties uit bij de andere vertalingen. Er werd ergens in de pers over haar gesproken als de “vrouwelijke Kundera”, een titel waar ze heel fier over was. Het fragment sprak me enorm aan, en ik ga zeker het boek lezen.
Een aanrader denk ik….
Bewaar dit item (0)
Saul Friedländer "Nazi-Duitsland en de Joden"
Saul Friedländer “Nazi-Duistland en de Joden”
Dit is veel meer dan een naslagwerk, Friedländer kan dit tijdperk tot leven wekken, het afschuwelijke en verschrikkelijke tijdperk; je kan dit niet vergelijken met andere literatuur over de holocaust, hij brengt dit op een realistische wijze; verplichte literatuur, maar door zijn omvang zal dit helaas niet gebeuren, het is een lijvig boek, maar dit kan ook niet anders, de geschiedenis wordt er in detail beschreven, historisch uniek document. Van dezelfde auteur heb ik het boek “quand vient le souvenir” gelezen, bestaat ook in engelstalige versie, een dun boekje, maar zo mooi geschreven, een verhaal, zijn verhaal, van een jongetje dat samen met zijn ouders uit Praag moet vluchten voor de oprukkende nazi’s; geschreven zonder haat, onvoorstelbaar aangrijpend en toch sober. Wanneer ik dan het boek “nazi duitsland en de joden” zag van dezelfde auteur kon ik niet anders dan het aanschaffen, het is zeer zwaar, maar het moet m.i. door zoveel mogelijk mensen gelezen worden, zodat we ons echt en diep bewust worden van wat er in die naziperiode gebeurd is, hoe dat kon gebeuren, wat er allemaal verloren gegaan is door deze gruwelijke afslachting. Er zouden tenminste bepaalde fragmenten uit dit boek in de scholen moeten voorgelezen worden, om inzicht te verschaffen. De auteur is winnaar van de Vredesprijs van de Duitse Boekhandel.
Reageer hieropBewaar dit item (1)
Waarom eens geen Fantasy?
De ongeschreven wet (Terry Goodkind) is de 11de en laatste wet van de magie en net als de vorige wetten toepasbaar op onze samenleving. Een echte aanrader!
Groetjes,
Reageer hieropAn
Bewaar dit item (0)
Lees MEMOIRES VAN EEN ANTISEMIET van Gregor Von Rezzori, een pareltje dat je vanwege de titel zou laten links liggen maar dat je des te meer van je sokken blaast omdat het terroriserend twijfelproza is van de schoonste soort, over omgaan met ‘de vreemde’, over liefde en sex, over identiteit en afkomst.
Reageer hieropNet net net uit – en het hoort dringend op ieders nachtkastje. Of toch op dat van wie ook houdt van Canetti of Marai. Een opgediepte parel met een ruw kantje & vol droge humor.
Bewaar dit item (0)
Extremely Loud & Incredibly Close van Jonathan Safran Foer
Ontzettend indrukwekkend boek.
Blijft me maar achtervolgen.
Grijpt je naar de keel en laat je echt niet meer los..
Ondanks de heel erg emotionele inhoud, zit er ook echt veel humor in.
Dat vind ik hét kenmerk van een groots boek: een perfecte mix van humor en tragiek
(de Nederlandse versie is pas in 2007 verschenen, hopelijk telt dat ook?)
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Ik heb dit boek van hem nog niet gelezen maar wel ‘Alles is verlicht’ en dat vond ik subliem. Hoe die man taal kneedt, heruitvindt, naar eigen believen intuïtief hanteert is bijna miraculeus en bobenal uitermate origineel.
Ik kijk er naar uit om dit boek ook te lezen en geef er alvast mijn stem aan!
Helaas—de Nederlandstalige versie is reeds uitgekomen in 2006 (ik controleer de database van bib Gent daartoe)...
Er was veel tumult op deze Uitgelezen-pagina dit weekend.
Zoals Tim Joye aangeeft: Het gaat er inderdaad om welke boeken jullie wél willen zien in Uitgelezen live en niet welke jullie niet willen zien.
Hoe dan ook… de top 3 kent een nieuwkomer! Zie hier de nieuwe ranking:
1. Mustafa Kör – De Lammeren (30) (Andre: ik tel enkel de hoogste stem van dit boek)
2. Niet opnieuw – School Zonder Racisme en laatstejaars SAM Menen (21)
3. Gregor Von Rezzori – Memoires van een antisemiet (14)
Daarna volgen:
Dave Eggers – Wat is de wat (7), Khaled Hosseini – Duizend schitterende zonnen (5), Saskia de Coster – Held (5), Don DeLillo – Vallende man (5) en Philip Roth – Exit Geest (5)
Nog twee dagen te gaan… er kan nog veel gebeuren! Ook nog even meegeven: we verloten 20 boeken onder alle deelnemers!
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Ik kies “After dark” van de beste fictieschrijver van het moment: Haruki Murakami. De man weet op een onnavolgbare manier het bizarre mensenwezen te analyseren zonder ook maar enigszins analytisch over te komen. Integendeel, hij zweeft als een David Lynch door het suggestieve heelal van verhalen, parabels en fabels en reigt zo de odes aan verwondering en verbeelding aaneen. Ik zou voor minder zijn werk mythisch noemen…
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Dag Griet,
Helaas, ook dit boek is verschenen in 2006.
Stel nog gauw een recenter voor! De boeken die een kans maken, moeten in Nederlandstalige versie verschenen zijn na 1 januari 2007.
Piera Sonnino – Zo was het – Een Italiaanse familie in Auschwitz
Pakkend verhaal over Italiaanse familie die gedeporteerd wordt.
Poëtische taal. Subtiele waarneming.
Hieronder vind je wat meer informatie.
Reageer hierophttp://www.vitaal.nl/content.jsp?objectid=57617
Bewaar dit item (0)
Wat denken jullie van
De boekendief
Reageer hieropauteur Markus Zusak
Taal: Nederlands
Vertaald uit het: Engels
Uitgave: Vianen : The House of Books, 2007
Kenmerken: 558 p. : ill.
Oorspr. titel: The book thief
ISBN: 9789044319651
Type: fictie
Doelgroep: volwassenen
Onderwerp: Boekcultuur Kinderen ; Duitsland ; Wereldoorlog II
Bewaar dit item (0)
Dit is ook zeer mooi, maar het zou kunnen dat dit besproken is.
Dat moet eens nagekeken worden
groetjes
André Oyen
Dit boek is, bij mijn weten, nog niet aan bod geweest in Uitgelezen. Check daarvoor de bibliotheek van Uitgelezen op Librarything.
ik vind het een prachtige keuze; mijn stem heeft het zeker. Lees de korte inhoud hier. Hopelijk krijgt het tegen morgenavond genoeg stemmen om aan bod te komen, want ja, dit boek moet het waarschijnlijk stellen zonder een in achterkamers georkestreerde stemmencampagne.
Mijn stem heeft het in elk geval want ik vind het een schitterend werk!
Reageer hieropGroetjes
André Oyen
Bewaar dit item (0)
Op de valreep wens ik nog een boek voor te stellen:
Reageer hierop“Dit verhaal” van Alessandro Baricco (isbn 9789023421917) auteur van het alomgeprezen “zijde”.
Waarover gaat het?
“Ultimo heette zo omdat hij het eerste kind was. “En het laatste,” had zijn moeder gepreciseerd, zodra ze weer wat was bijgekomen van de bevalling. Dus heette hij Ultimo.”
Zo begint de onweerstaanbare roman van Baricco. Of toch net niet. Het verhaal begint met een meesterlijke ouverture. Het betreft een beschrijving van wat zowat de eerste autorace moet zijn geweest in 1903. Op een moment dat de auto nog een koningin was … Ik geef toe dat ik absoluut niets met auto’s heb, nog minder met autoraces, maar deze beschrijving is puur genieten, deze ouverture is van een eenzame literaire hoogte!Deze tien pagina’s maken dit boek al de moeite waard. Al is de rest het ook wel. Het is een boek over de relatie tussen vader en zoon, over de relatie tussen geliefden, over vriendschap, over de Liefde maar dan wel op een pijnlijk mooie manier.
Je krijgt een beeld van Italië in de twintigste eeuw en de wereld die zich opmaakt voor de moderne tijd.
Komt daarbij dat dit boek tevens een dankwoord heeft dat meer dan de moeite waard is om gelezen te worden, meer nog, alleen daarvoor al zou je het boek lezen.
Keer die pc de rug toe en ga nu als de weersomstuit dit boek halen en bezorg jezelf een literair orgasme!
Bewaar dit item (0)
Het stemmen is afgelopen!
De boeken die werden gekozen, zijn:
1. Mustafa Kör – De Lammeren (42)
2. Niet opnieuw – School Zonder Racisme en laatstejaars SAM Menen (25)
3. Philip Roth – Exit Geest (24)
Op woensdag 21 mei zullen Guy Verhofstadt, Phara de Aguirre, Anna Luyten, Jos Geysels en Fien Sabbe deze drie boeken bespreken.
Hartelijk dank aan iedereen die een boek heeft voorgesteld of gestemd.
Hopelijk zien we jullie allen in levende lijve op de feesteditie van Uitgelezen op 21 mei, in de Theaterzaal. (de toegang is gratis)
De 20 winnaars maken we binnenkort bekend. Zij zullen een persoonlijk bericht krijgen per mail.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Proficiat, zeer mooi trio!
‘De Lammeren’ zal zowaar een hype worden in lezend België!
Roth en ‘Niet opnieuw’ ga ik zeker lezen vóór 21 mei.
Wordt de feesteditie ook rechtstreeks uitgezonden op radio of tv (mocht ik niet in Gent geraken)?
Beste groeten en nog veel leesplezier aan alle lezers en stemmers,
Elisabeth Francet
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Dag Elisabeth,
Normaal wordt Uitgelezen niet op radio of tv uitgezonden, dus het live bekijken en beluisteren zal niet lukken. Wél wordt elke uitgelezen opgenomen en ongeveer 2 weken na datum op onze website geplaatst. (ik kan je eventueel mailen zodra dat gebeurd is)
Bijvoorbeeld:
Uitgelezen, o dierbaar België kan je hier volledig herbekijken.
Uitgelezen, Geest en lichaam kan je hier zien.
Je keert via de kalender terug naar de activiteit in het verleden, klikt op het tabblad “foto’s, audio en video” en scrolt naar onderen naar de video’s.
We hebben alle links samen geplaatst op www.vooruit.be/uitgelezen, onderaan rechts.
Als er nog vragen zijn hierover, stel ze gerust!
Het is inderdaad een zéér mooi trio.
Ik hoop dat De Lammeren een hype gaat worden in lezend België en Nederland en misschien ook in diverse vertalingen.
Hartelijk dank ook Sara om alles zo voortreffelijk te orchestreren!
Je kan er op rekenen dat ik er zal zijn!
GROETJES
André Oyen
Dat is graag gedaan!
Op de valreep voeg ik nog “Bekentenissen van een burger”,het goeddeels autobiografische boek van
Reageer hieropde pas sinds zijn overlijden internationaal bekend gewordenSandor Marai aan de lijst toe.Op magistrale wijze beschrijftdit boek het cultureel hoogstaande burgerlijke europa tijdens het interbellum.Een prachtig relaas met nostalgische en filosofische beschouwingen van een kosmopolitische hoofdfiguur-schrijver.Marai,in 1900 geboren komt uit een burgerlijk,
katoliek gezin.Zijn vader was advokaat in het destijds Hongaarse stadje Kassa(thans
Kosice in Slowakije).Op zijn achttiende, na de inlijving van Kassa bij Tsjecho-Slowakije en in rebellie tegenover zijn familiaal milieu,vertrekt Marai naar de Weimarrepubliek om er journalistiek te studeren.Na omzwermingen in o.m.Leipzig,Berlijn en Frankfurt vestigt hij zich in 1923 samen met zijn vrouw Ilona in Parijs als freelance journalist voor de Frankfurter Zeitung.Vijf jaar later keert hij terug naar Boedapest.Met de Duitse bezetting van Hongarije duikt hij onder (zijn vrouw is joods).Na de overheersing van de Russen bij de bevrijding gaat hij voorgoed in ballingschap.Via Zwitserland,Italië en Canada vlucht hij naar de States en wordt Amerikaans staatsburger.Hij overlijdt er, vereenzaamd ,na de de dood van zijn vrouw en adoptief zoon ,door zelfmoord.Het boek biedt een boeiend panorama van het burgerlijke Europa tijdens de eerste dertig jaren van vorige eeuw als monument van beschaving,cultuur en schoonheid.De auteur wijdt prachtige stukken aan , ondermeer,zijn schrijverschap,zijn journalistiek werk en het populisme.Het sluit af met een aandoenlijk hommage bij het afscheid van zijn vader.Marai wordt thans beschouwd als één van de belangrijkste schrijvers van de 20ste eeuw.Een groot Europeaan beginselvast en wars van ieder kleingeestig nationalisme.
Bewaar dit item (0)
euhm, .... ik denk dat je te laat bent. Het stemmen is afgesloten sinds 17u. Maar toch een prachtige keuze (alhoewel ik vermoed dat het boek al vroeger dan 2007 uitkwam)