Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Het toppunt van overjaarse hippie? Een in gerafelde jeans gestoken langharige die aan het gedenkteken voor John Lennon in Central Park losbarst in een hoestbui – wij hadden die stiekeme joint wel gezien! Dat nostalgie naar de jaren 70 niet zo versleten hoeft te klinken, maar grappig kan zijn en aanstekelijk, bewijst Marc Reugebrink in ‘Het grote uitstel’ (Meulenhoff/Manteau).

In een duf Hollands dorpje brengt Rega zijn tijd zoet in het jeugdhuis Che, veilig ver weg van de échte communistische strijd. Hij laat zich door zijn maat Puut revolutionaire praatjes influisteren, die hij vervolgens weer vergeet tussen de benen van Mireille, zijn eerste grote liefde.

Enkele jaren later vinden we Rega terug als student in Groningen, dezelfde meeloper met dezelfde hang naar geborgenheid, maar met een nieuwe goeroe: een kotgenoot die het failliet van het vernieuwingsgeloof predikt. De bijbehorende seks wordt geleverd door een andere roomie, aan wiens afdankertjes Rega zich mag vergrijpen. ‘t Begint Rega te dagen dat het doel van seks én samenleving schuilt in uitstel: ‘Het ging om wachten, om het rekken van het moment, als dat zo gezegd kan worden (wat niet kan, lijkt me toch).’ Toch is ook de studentencocon gedoemd om te barsten: Rega zoekt zijn heil achter de bar van een Berlijnse stripclub, tot de val van de Muur zorgt voor een jubelende climax.

Het hele boek door hijgt de verteller onze protagonist in de nek: een alwetend ‘ik’ – waarvan gesuggereerd wordt dat ‘wij’ het zijn of ‘iedereen’ – levert commentaar, relativeert en zaait twijfel. Soms op het randje van irritant, maar net niet erover. Zo is heel Reugebrinks stijl: aanwezig, uitbundig en snel. ‘Het grote uitstel’ laat zich het beste lezen als een goede trip: niet tegenspartelen, gewoon gáán.