Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Daniel Mendelsohn – Verloren

Vijf jaar lang trok Daniel Mendelsohn over de wereld, op zoek naar het antwoord op de vraag die hem als klein kind al bezighield: wat was er echt gebeurd met zijn oudoom Sjmiël en diens gezin, vermoord in de Oekraïne tijdens de Holocaust? Het was in zijn familie een verboden onderwerp, waarover slechts gefluisterd werd. Zijn zoektocht brengt hem naar twaalf landen op vier continenten. Hij heeft haast, want de getuigen sterven uit.

Mendelsohn verweeft zijn detectiveachtige zoektocht met herinneringen aan een bijna verloren generatie joodse emigranten en met diepgaande bespiegelingen over bijbelse teksten en de geschiedenis van het joodse volk. Uiteindelijk is Verloren een boek over de betekenis van mens zijn, over hoe we voortdurend bezig zijn met het scheppen en beheren van mythes die ons leven structuur moeten geven. Een uniek boek, dat je blik op de wereld blijvend verandert.

“Vijfhonderd prachtige bladzijden lang voert Mendelsohn je moeiteloos mee. Hij doet dat zonder te vervallen in gemakzuchtige tranerigheid, al is de kans groot dat hij je aan het huilen brengt. Verloren is een doorleefde krachttoer. ”—De Standaard, vrij 9 dec 2007

Moses Isegawa – Wie niet horen wil

Met zijn romans Abessijnse kronieken (1998) en Slangenkuil (1999), die zijn geïnspireerd op de jaren dat hij in Oeganda woonde, behaalde Moses Isegawa grote successen. Wie niet horen wil is zijn derde roman die zich afspeelt in Afrika, en opnieuw legt hij de chaos bloot van burgeroorlogen en kindsoldaten van dit veelgeplaagde continent. De moeder van de hoofdpersoon Beeda heeft met veel wilskracht en discipline een school gesticht op het platteland. Rondtrekkende groepen kindsoldaten die een waar schrikbewind vertegenwoordigen, bedreigen het voortbestaan van de school. Leider van de groep is de jonge majoor Azizima. Zij brengen vernielingen toe aan het schoolgebouw, en snijden de oren af van voorbijgangers die niet hun steun aan het regime willen toezeggen. Isegawa beschrijft een Afrikaanse nachtmerrie met grote verbeeldingskracht.

Igor Stiks – De Stoel van Elijah

De succesvolle auteur Richard Richter heeft zijn hele carrière lang geprobeerd om zich via zijn proza te onttrekken aan het beschamende fascistische verleden van zijn vader. Wanneer zijn vrouw hem verlaat belandt hij in een diepe crisis, zowel op het existentiële als het artistieke vlak. Hij besluit terug te keren naar zijn ouderlijk huis in Wenen. Tijdens de verhuizing ontdekt hij een geheim dagboek van zijn moeder, waarin ze schrijft over een dramatische gebeurtenis in 1941. Door de schokkende details voelt Richard zich gedwongen om onderzoek te doen naar zijn eigen herkomst. Zijn tocht leidt hem naar het door oorlog verscheurde Sarajevo.

Igor Stiks schuwt de grote thema’s van onze tijd niet en koppelt in De stoel van Elijah een groot historisch besef aan een enorme vertelkracht. Door deze combinatie is hij het europese antwoord op auteurs als Jonathan Franzen en Jonathan Safran Foer. Igor Stiks werd in 1977 in Sarajevo geboren. Zijn proza, kritieken en essays zijn in diverse tijdschriften verschenen. Zijn roman Dvorac u Romagni is uitgeroepen tot beste slavische debuut in 2000 en werd genomineerd voor de International IMPAC Dublin Literary Award. De stoel van Elijah won de Kroatische prijs voor het beste boek van 2006 en zal wereldwijd bij toonaangevende uitgeverijen verschijnen. Stiks woont tegenwoordig in Chicago.