Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Kimmo Pohjonen toert voor een tiental concerten door Vlaanderen, en dat zal geweten zijn. De Finse accordeon-wizard mixt alles: van volksmuziek over rock en jazz tot avant-garde. Hij zoekt hierbij vooral een nieuwe, overschrijdende muziektaal.
Zijn roots liggen onder meer in het Finse lied, de laulu, dat bepaald wordt door het ritmische karakter van de eigen taal. Onwaarschijnlijk referentiekader ook is het Kalevala, het nationale mythische epos, met zijn vele gezangen en duizenden versregels.

De veel voorkomende epische Runo-laulu, zonder rijm en met vele herhalingen, is erg verwant aan die Kalevala. Kimmo Pohjonen baseerde zijn werk met danser Reijo Kela op die stijlfiguur. Ook de Reki-laulu, rijmende sledeliederen, doen het nog steeds. Kimmo Pohjonen en violist Arto Järvelä vormden zelfs een tijd het komische(!) duo Pinnin Pojat, daarin deels gebruik makend van de Reki-stijl.

Een belangrijke periode bleek zijn verblijf in de groep Toni Rossi & Sinitaivas. ,,De groep speelde zo luid dat ik mezelf nog nauwelijks kon horen. Ik moest echt uit mijn pijp komen als ik wou opgemerkt worden. Het is in die periode dat ik een eerder fysieke stijl ontwikkelde. Ik begon ook meer en meer microfoons in de accordeon aan te brengen, want ik wou voldoende hoorbaar zijn.’‘

,,In mijn solowerk wil ik vooral nieuwe combinaties maken. Ik zoek constant naar de klankmogelijkheden en de akoestische kwaliteiten van de accordeon zelf. Elke dag vind ik wel iets nieuws, dat ik het publiek wil laten horen.’‘

Het solowerk van Kimmo Pohjonen op de chromatische accordeon wekt ondertussen wereldwijd verwondering en bewondering. Hij brengt zijn eigen composities in een dynamische, meeslepende visuele performance met audiovisuele effecten en een uitgekiende lichtshow. Op Sfinks 2000 zette hij een haast apocalyptische sfeer neer. Hij maakte er traditionele muziek voluit experimenteel en getuigde van intelligentie en creativiteit. Het werd een totaalbelevenis vol verrassende details: een avontuurlijke wandeling doorheen een vreemde kosmografie. Om met ogen en oren wijd open te volgen.

Toch ook maar niet vergeten dat hij van 1980 tot 1985 klassieke studies volgt aan het Conservatorium van Helsinki. Tot 1996 schakelt hij over naar de creatieve aanpak van de Sibelius Academy in datzelfde Helsinki. Tussen 1966 en 1999 wordt hij in eigen land uitgeroepen tot Folk Musician of the Year.