Danser-choreograaf Ugo Dehaes (27) is na een weg die via P.A.R.T.S, Meg Stuart en Charlotte Van den Eynde (met wie hij Kwaad Bloed oprichtte) liep, te gast bij Laika. Dramaturg Bart Van den Eynde nodigde hem uit om een dansvoorstelling voor kinderen te maken. Rozenblad, voor iedereen vanaf 4 jaar, ging op vrijdag 17 september 2004 in première in WP Zimmer.
Hoe begint u aan een dansvoorstelling voor kleuters?
Ugo Dehaes: “Niet anders dan aan mijn andere voorstellingen. Ik vertrek altijd heel bewust vanuit beelden in mijn hoofd. Die beelden probeer ik dan zo trouw mogelijk op de scène te brengen. Mijn werk is heel beeldend en associatief. Ik creëer geen expliciete of politiek geladen beelden. Voor Rozenblad vertrok ik vanuit mijn fascinatie voor een kastanjeboompje dat ik in huis had. De manier waarop die knoppen openbarstten en hoe daar dan langzaam kleine blaadjes uit kronkelden, intrigeerde me enorm. Zoiets wilde ik ook met een lichaam doen. We zijn vertrokken vanuit de plantenwereld, het proces van groeien en sterven. Maar de voorstelling is een opeenvolging van beelden die ook veel andere associaties oproepen. De verbeelding van het jonge en oudere publiek wordt geprikkeld. Bovendien zal je als toeschouwer bijna vergeten dat je naar bewegende lichamen kijkt.”
Hoe is uw fascinatie voor het lichaam ontstaan?
“Ik koester een enorme verwondering voor het lichaam. Omdat ik erg visueel ben ingesteld, kan ik me veel beter uitdrukken met mijn lichaam, met beelden. Daarom hou ik zo van hedendaagse dans. Dat is een fantastische kunstvorm omdat het alles of niks kan zijn, zolang er maar beweging of een lichaam te zien is. Bovendien voel ik me veiliger op een podium dan in de echte wereld, op straat. Een voorstelling heeft een code, een rol waar je jezelf achter kan verbergen. Op het podium overwin ik een angst, daar ben ik moediger dan in het echte leven.”
Ook kinderen bekijken hun lichaam verwonderd. Is die gemeenschappelijke verwondering de reden waarom u deze uitdaging aangaat?
“Niet echt. Mijn dansvoorstellingen moeten iedereen kunnen aanspreken. Ook mensen die niets afweten van mijn werk of van dansgeschiedenis. En ik besefte door Laika’s vraag dat daar dus ook kinderen bij horen. Zij hebben recht op kwaliteitsvolle voorstellingen. Dat beschouw ik als mijn missie. Rozenblad is geen kinderachtig gedans maar eist concentratie van de kinderen. Zonder dat het te abstract wordt. Ik ben erg benieuwd naar de reacties van de jongste en de wat oudere toeschouwers.”
Alle rechten voorbehouden
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: