Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Norwegian Wood – Haruki Murakami (Atlas)

Toru is een stille en buitengewoon serieuze jonge student in Tokio. Hij is dol op Naoko, een mooie jonge vrouw, maar hun wederzijdse liefde wordt getekend door de tragische dood van hun beste vriend jaren geleden.Toru went aan het campusleven en de eenzaamheid en afzondering die hij daar ervaart, maar Naoko kan de druk en verantwoordelijkheid van het leven niet verdragen. Terwijl zij zich verder terugtrekt in haar eigen wereld, vindt Toru aansluiting bij de andere studenten en voelt hij zich aangetrokken tot een jonge, onafhankelijke en seksueel geëmancipeerde vrouw. Norwegian Wood is een indringend verhaal over romantiek en volwassenheid, over de onmogelijke en dappere liefde van een jonge man. Met deze prachtige en weemoedige roman brak Haruki Murakami door in Japan. Er werden miljoenen exemplaren van verkocht.

“De Beatles-song ‘Norwegian Wood’ doet heel wat meer dan zijn titel lenen aan deze roman. De eerste regel – ‘I once had a girl, or should I say, she once had me’ – vat ‘Norwegian Wood’ (Atlas) handig samen: een nacht zoals die waar de song over gaat, vormt het hart van het verhaal. In Haruki Murakami’s versie trekt Toru Watanabe zich niet terug ‘to sleep in the bath’, maar eindigt de nacht met ongekende lust – of wat had u gedacht?” (Humo)

De Japanse schrijver Haruki Murakami, de zoon van een boeddhistische priester, raakte al in zijn kinderjaren gefascineerd door literatuur. Zijn ouders gaven les Japanse literatuur en zelf ontdekte hij de Amerikaanse cultuur. Later vertaalde hij het werk van F. Scott Fitzgerald, Raymond Carver, John Irving en Truman Capote. Na zijn studies opende Murakami een jazz-bar “Peter Cat” in Tokyo. Die liefde voor muziek komt overvloedig in zijn romans en kortverhalen aan bod. Vorig jaar won hij nog de Franz Kafka Prijs en zijn naam gaat al eens over de lippen als kenners het hebben over toekomstige Nobelprijs-winnaars.

(De Literaire Lente, 2007)

‘Een meesterlijke roman […] Norwegian Wood heeft de onmiskenbare kenmerken van Murakami ’s hand.’ (The New York Times Book Review)

Beatland – Frank Albers (De Bezige Bij)

Naar aanleiding van de vijftigjarige publicatie-verjaardag van Jack Kerouac’s On the Road (1957), de bijbel van de Amerikaanse beatgeneratie in de jaren ’50 en ’60, deed Amerikakenner Frank Albers de legendarische reis van Sal Paradise en Dean Moriarity (oftewel de alter-ego’s van Jack Kerouac en Neal Cassady) nog eens over in zijn eigen Beatland. Kriskras reisde hij de Amerikaanse highways af en sprak met “Beatgeleerden en Beatfans en Beatvolgelingen en Beatbashers”. Op zijn eigen blog deed hij het opzet van zijn reisverhaal als volgt uit de doeken; “Om het Amerika van toen – Cold War en bebop – te vergelijken met het Amerika van nu – War on Terror en hiphop – en om, reizend in de voetsporen van Kerouac en zijn personages, te verwoorden wat ikzelf nu eigenlijk heb met dit onmogelijke land waar ik tussen 1988 en 1995 heb gewoond”.

(The Steve Allen Show, 1959)

(Boeken op TV, VPRO 29/09/2007)

“Onderweg en schrijvend aan zijn nogal fors uitgevallen reisessay Beatland, ontdekte Albers iets dat Kerouac bij nader inzien een halve eeuw vroeger intuïtief al had voelen aankomen: het ‘land van de toekomst’ is oud geworden.” (De Morgen)

Musicophilia: Over liedjes in je hoofd en andere muzikale hallucinaties – Oliver Sacks (J.M. Meulenhoff)

In zijn nieuwe boek Musicophilia: Over liedjes in je hoofd en andere muzikale hallucinaties onderzoekt de bekende neuroloog Oliver Sacks de relatie van het brein tot muziek. De mens (en het menselijk brein) heeft zich steeds onderscheiden van het dier door zijn begrip en beheersing van de taal. Maar misschien is de mens wel bovenal een muzikale soort; muziek gebruikt immers meer gebieden en functies van het brein dan de taal.

Oliver Sacks heeft ons sinds zijn boek De man die zijn vrouw voor een hoed hield (1985) anders laten denken over het brein en hoe het zich aanpast aan veranderende neurologische omstandigheden. Het is niet anders in zijn nieuwste boek. In zijn beschrijvingen van verschillende patiënten komt een veelvoud van invalshoeken op muziek aan bod: “hoe muziek kan troosten of opwinden, hoe sommigen bij het horen van muziek kleuren zien en hoe bij anderen muziek de enige herinnering vormt die ze nog hebben. Hij voert patiënten op die door een ongeval hun muzikaal vermogen verloren zijn en anderen die het daardoor juist plots gekregen hebben, en steeds blijkt weer hetzelfde: hoe belangrijk muziek wel is voor ons” (Uitgelezen 05/09/2007). Het gaat onder andere over een man die geraakt door de bliksem aan een carrière als concertpianist begint, over een groep kinderen die lijden aan het syndroom van Williams en hypermuzikaal zijn, en over een man wiens geheugen zeven seconden terug reikt … behalve voor muziek.

(“Music and the Mind”, The New Yorker July 23, 2007)

“Sacks is an unparalleled chronicler of modern medicine, and fans of his work will find much to enjoy when he turns his prodigious talent for observation to music and its relationship to the brain. […] This book leaves one a little more attuned to the remarkable complexity of human beings, and a bit more conscious of the role of music in our lives.” (Publishers Weekly, 27/08/2007)

i.h.k.v. Almost Cinema 07 / Internationaal Filmfestival Gent