Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Je zou Platels choreografie kunnen verslijten voor chaos zonder ruggegraat, voor goedkoop intellectualisme, voor dikke zever, zeg maar. Maar dan kijk je steeds met pistool van de gangbare dansnormen in de rug. Platel veegt aan die normen en aan de esthetiek die daarachter schuilt vierkant zijn voeten, zo lijkt het.

Hij zegt heel simpel wat hij te vertellen heeft, wars van de behoefte om mooie beeldjes te maken of symboliek in te lassen. Je hoeft achter “Bonjour Madame” dus niets te zoeken. Alles wat je te zien krijgt, spreekt immers voor zichzelf. Alle interpretatie is hier misplaatst. Kijken naar “Bonjour Madame” is geduldig wachten tot je overrompeld wordt door beweging en klank. De klanken, dat zijn simpele en bezwerende ritmes gecombineerd met flarden uit de bloedmooie aria van Händels “Xerxes”. Of het is het gehijg en gejoel van de tien mannelijke dansers. Niet dat “Bonjour Madame” over mannen onder elkaar gaat, integendeel, er is niets wat de dansers tot man maakt. Het zijn gewoon mensen met een eigen identiteit. Eentje leest een boek, een ander zeult met plastic zakken, terwijl een ander zijn vestzakken leegplundert. Sommigen zitten dromerig in het niets te staren, anderen sloven zich uit in een woeste one-man-show. Wanneer ze honger hebben, wordt de soep op het vuiur gezet, wanneer ze zin hebben in een spelletje halen ze de danskoord boven. Met dit soort banale en bizarre, alles- en tegelijk nietszeggende dingen houden ze zich bezig, meestal los van elkaar. Er is één herkenningspunt in deze chaos, één steeds terugkerend motief in hun handelingen: de spastische stuiptrekkingen die vertellen over al wat lijdt, kapot gaat en sterft. Maar ook dit is slechts een aparte schakel in het geheel, als de plotse komst van een vrouw, als een losse zin in een boek, als de flarden tekst die één van de dansers uitspreekt.

Zo bestaat “Bonjour Madame” uit een gigantische hoeveelheid vaak onbenullige details, die heel even opflikkeren en dan weer in het tumulteuze geheel oplossen. Een ingenieuze structuur die voortdurend intrigeert en prikkelt en uiteindelijk een niet in woroden te vatten betekenis prijs geeft. Die je uiteindelijk overrompeld achterlaat, het verstand op nul, de emoties op scherp.