Precies twaalf maanden nadat Gert Keunen, alias Briskey, in deze krant had gezegd dat hij zijn muziek ooit eens tot een bigband-gebeuren uitvergroot zou zien, debuteerde hij als orkestleider van de Briskey Big Band, waarin plaats is voor maar liefst negen strijkers.
Op zijn allereerste concert werd het de Briskey Big Bang niet makkelijk gemaakt. Het publiek was al meer dan een uur verwend door de Dirty Dozen Brass Band, een funky fanfare met veel meer ervaring en buikgevoel. De benadering van Briskey is rationeler en bedoeld als een persoonlijk eerbetoon aan Duke Ellington of de feestelijke bigband-jazz uit de jaren dertig en veertig.
De liefde voor die tijd is kenmerkend voor Briskeys stijlvolle muziek. Maar de splinternieuwe arrangementen voor bigband zorgen voor nieuwe spankracht. De indringende apotheose van ,,Noir’’, de speciaal gecomponeerde opener voor deze liveshow, was een veelbelovende en beklijvende start.
Samplekunstenaar Gert Keunen staat voor een nieuwe uitdaging. Hij zal noodgedwongen moeten snoeien in zijn laagjesmuziek. De scheidingslijn tussen de stemsamples, de zang van Dona Alberti en de vele blazers is vaak flinterdun en maakt het overzicht bijzonder moeilijk.
Om de aandacht enigszins te verdelen, gebruikte Briskey knappe visuals die het filmische karakter van zijn muziek in de verf zetten. De nostalgische zwartwit-foto’s en -video’s (dobberende eendjes, dansende olifanten, scheurende bolides en een goedkeurende Humphrey Bogart) illustreerden de klasse en de retrosfeer die aan de basis liggen van deze muziek.
Voorlopig brengt de Briskey Big Band een selectie uit de twee albums van Briskey, waarbij zangeres Dona Alberti nog altijd een hoofdrol opeist. Toch bleek het voor Alberti niet altijd makkelijk om haar plaats te vinden. Met veel moeite trachtte ze uit het kluwen van blazers te ontsnappen.
Het zal voor Gert Keunen een hele klus worden om zijn composities aan een bigband aan te passen. Aan ,,Baton jaune’’ en ,,Galactic Jack’’ werd al flink gesleuteld. Ook ,,Lovelier without make-up’’ en ,,Kosmo & Yahoodi’’ waren swingende hoogtepunten in de set.
Ademruimte
Op andere momenten was er evenwel een gebrek aan ademruimte. Vooral de saxofonisten en trombonisten wachtten ongeduldig op dat ene gaatje, waarin ze, net als trompettist Bart Maris, even mochten uitblinken. Alleen wanneer de beats daadwerkelijk verstilden, kwam er plaats vrij voor solo’s en improvisatie.
Meer van dat zal Briskey Big Band straks verrijken. Dirty Dozen Brass Band toonde eerder op de avond hoe je met slechts enkele instrumenten uit een big band toch hetzelfde warme gevoel kan oproepen. Samplekunstenaar Matthew Herbert, voor wie Gert Keunen veel bewondering koestert, gebruikt zijn ervaring en technologische knowhow om zijn big band op sleeptouw nemen. Gun Gert Keunen nog wat tijd en hij kneedt Briskey Big Band tot een liveproject met uitstraling.
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: