Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Een schitterende dansmeerdaagse in de Gentse Vooruit, aanstaand weekend. ‘SUM/SOME of the parts’ is een evenement met zo’n dertig korte, krachtige voorstellingen, een soort ‘best of’ van de inmiddels wereldberoemde dansschool van Anne Teresa De Keersmaeker.
Tien jaar geleden richtte choreografe Anne Teresa De Keersmaeker met de hulp van de Munt in de schoot van haar gezelschap Rosas de dansopleiding PARTS op. Intussen is de school wereldvermaard. Een geregeld weerkerend evenement als ‘SUM/SOME of the parts’ maakt duidelijk waarom.

‘Sum/Some’ biedt precies wat het zegt: een selectie van werk gemaakt door (ex-)studenten van de school. Sommigen daarvan, zoals Salva Sanchis, Arco Renz, Claire Croizé of Charlotte Vanden Eynde, behoren tot de eerste lichtingen afgestudeerden. Anderen, zoals Tarek Halaby of Eleanor Bauer, zwaaiden pas af en staan hier soms met werk dat ze nog tijdens hun opleiding maakten. Voor u nu denkt: ‘eek, een schoolfeest’ en geeuwend de bladzijde omslaat: het zal u als argeloze toeschouwer uiterst moeilijk vallen om het ‘prille’ werk van het ‘rijpere’ te onderscheiden of zelfs maar te merken dat het om werk van een school gaat, zo divers en uitstekend is het aanbod. Het duet met Sue-Yeon Youn dat Tarek Halaby brengt is zo van het leukste wat de laatste tijd op Belgische podia te zien was. Eleanor Bauer is nog zo’n artieste die op een hilarische manier pertinente bedenkingen over dans kan ventileren.
Het werk van oudere ex-studenten kent zelfs echte pareltjes. Neem nu de solo Crystalll, die Alix Eynaudi bedacht met Alice Chauchat. Eynaudi laat de toeschouwer zwelgen in schoonheid en emotie tot hij er bijna in stikt. Claire Croizé toont haar Affected, een cyclus van drie solo’s voor drie vrouwen, die hier (ten onrechte) wat onopgemerkt bleef, maar deze zomer wel op Impulstanz in Wenen staat. De drie portretten, die uitblinken door hun vormbeheersing, weerspiegelen drie momenten in een vrouwenleven. Arco Renz brengt hier de solo Heroine die hij creëerde voor de Taiwanese Su Wen-Chi. Het is zonder meer een van zijn beste stukken. Nog een aanrader is Act of living – catalogue of failure van Nada Gambier, een wanhopig grappig stuk over authenticiteit en theatraliteit. Tenslotte zijn er ook de ‘zware kanonnen’. Rosas staat hier met de herneming van A love supreme op de gelijknamige muziek van John Coltrane. TG Stan speelt Nusch: Frank Vercruyssen brengt in intieme sfeer gedichten van de surrealist Paul Eluard op dans van De Keersmaeker zelf.
Hoe één opleiding zoveel talent kan voortbrengen? Vanaf het begin was de school resoluut internationaal georiënteerd. Ze rekruteert studenten over de hele aardbol, zodat de selectie bij de instroom al zeer streng is. Maar ook voor het docentenkorps wordt gezocht naar het beste wat de wereldmarkt te bieden heeft. Dat William Forsythe er al eens een workshop gaf spreekt boekdelen. PARTS is dan ook geen school waarin netjes vakken afgewerkt worden. Ondanks de hoge technische en intellectuele standaard van de school is de vorm van het curriculum het voortdurende voorwerp van debat tussen docenten en studenten. In die zin kun je de school met recht en reden als een artistiek groepsproject beschouwen. Nochtans leek de levensvatbaarheid van de school tot voor kort twijfelachtig. Ze werd door het Ministerie van Onderwijs wel ondersteund als bijzonder project, maar hing sterk af van de steun van Rosas en de Munt. Dat kon niet blijven duren. De huidige directie heeft er echter het volste vertrouwen in dat er binnenkort een definitieve financiering zal mogelijk zijn bij het Ministerie. Deze Sum/Some is dus wellicht lang niet de laatste.