Op Sky Blue Sky lijkt de Amerikaanse liedjesschrijver Jeff Tweedy tot rust te zijn gekomen. Dat mag ondertussen wel. De zanger worstelde met een verslaving aan pijnstillers en met paniekaanvallen, en kreeg vorig jaar ook nog eens de dood van zijn moeder te verwerken.
Dat Tweedy turbulente jaren achter de rug heeft, hoorden we al in de muziek van zijn groep, Wilco. Zo was er het doorwrochte Yankee hotel foxtrot, dat een cultstatus verwierf, en het door Jim O’Rourke geproduceerde A ghost is born, een rusteloze plaat waarop Tweedy zijn dwarse countrysongs afwisselde met klankexperimenten.
Sky blue sky laat de excentriciteiten achterwege. Het is een heel verzorgde, prachtig uitgewerkte plaat, met heldere liedjes die breed worden opengetrokken.
foto: (c) Michael Segal
Tweedy’s melancholische americana gaat te leen bij The Beatles en Crosby, Stills, Nash & Young. Troostende piano’s en tokkelend gitaarwerk stippelen de weg uit en de fantastische, naar de seventies knipogende solo’s van Nels Cline zorgen niet zelden voor puike gitaarduels.
Niet dat alles plots peis en vree is in het hoofd van Tweedy. Vanbinnen blijft hij verscheurd. Zijn teksten staan bol van twijfel, neuroses en conflict. ‘Keeping things clean doesn’t change anything’, beweert hij in ‘Hate it here’, en ook al zingt hij de tekst met een knipoogje, toch blijven er onweerswolken hangen boven de melodie.
Maar er schijnt weer wat zon door Wilco’s dichte bladerdek. ‘Walken’ klinkt zelfs frivool – zo fris en ongedwongen hoorden we Wilco nog nooit. Prachtplaat.
Alle rechten voorbehouden
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: