Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Toen Bo Van der Werf, baritonsaxofonist en leider van Octurn, in Tibet een ochtendwandeling maakte rond een klooster, raakte hij danig onder de indruk. De sfeer riep bij hem een fantastisch gevoel van eenheid en evenwicht op. Die impressies verwerkte hij in het nieuwe dubbelalbum 21. emanations.

De muziek heeft vaak een bezwerend karakter, door de vasthoudende ritmes en door al die door elkaar gevlochten klanken. Soms begint het met enkele spaarzame akkoorden van pianist Fabian Fiorini, dan weer ontwikkelt de muziek zich rond de dwarsfluit van gast Magic Malik. Langzaam komen de twee bassen en de drums in het spel, de dynamiek stijgt en de muziek krijgt karakteristieke Octurntrekken. Vaak is ze dwingend, en stoomt ze voort als een niet te stoppen raderwerk.

In ,,Kanchenjunga’’, een soort suite, wervelen stemmen door elkaar als vogels die door het luchtruim schieten. Almaar nerveuzer wordende stukken wisselen af met plechtstatige en meer beschouwende nummers. De gitaar, de elektrische Fender Rhodes piano, de opvallende saxofoon van Guillaume Orti: ze nemen opvallende solo’s. Nu eens lijkt het hedendaags klassiek, dan weer abstracte funk. Vooral opmerkelijk is het rijke klankdecor dat de hele groep optrekt. Dan klinkt een eigenzinnige collectieve stem. Op de tweede cd mengt Dré Pallemaerts er elektronica tussen. Twee cd’s van deze soms wat monotone muziek is een hele hap, maar Octurn is een avontuurlijke band die blijft zoeken.

www.standaard.be