Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Luc Mishalle is saxofonist, componist en artistiek directeur van de muziekeducatieve organisatie De Krijtkring. Hij zette eerder al enkele Belgisch-Marokkaanse fusieprojecten op, maar in Saxafabra staat het werk van de Poolse saxofonist Cesariusz Gadzina centraal. Die is de belangrijkste solist en de echte jazzcat in het ensemble. Verder maken ook Veronique Delmelle, vooral op baritonsax, saxofonist Ludovic Jeanmart, Pieter Nevejans op tuba en vier percussionisten deel uit van de groep.

In de Vooruit opende Saxafabra met het mooie ,,Otoa’’. De ene na de andere saxofonist kwam het podium op en zette een thema in. Die motieven haakten in elkaar, maar wrongen ook. Waarna ook de percussionisten een voor een invielen. Toch leek dat eerste nummer nog te veel een spelletje, een al te bestudeerde oefening die naar minimal music verwees. Pas in ,,Taad’’ mocht de percussie vrolijk losbranden. Gadzina steeg er bovenuit met een zwierige solo op sopraansaxofoon. Hij plaatste de saxofonen – traditionele westerse instrumenten – naast allerlei exotische percussie-instrumenten als bendirs, pandeiro’s en andere tamboerijnen. Die werden bespeeld door Dirk Wachtelaer en Jo Zanders, de Marokkaan Rida Stitou en de Ghanees Babs Jobo.

Door de percussie op vindingrijke wijze met de saxofoons te combineren, ontstond een rijk klankenpalet. De percussionisten waren nooit opdringerig, maar gaven de muziek ritmische vleugels. Het nummer ,,Velouma’’, bijvoorbeeld, verwees naar de Marokkaanse avonturen van Mishalle en Delmelle, maar steunde vooral op een prachtig thema.

Op ,,Metal caravan’’ greep Luc Mishalle naar de bassaxofoon, een instrument dat je zelden op een podium ziet. Hij speelde een woeste solo en haalde zelfs superhoge noten uit het instrument, maar het blijft een monsterachtig ding – en vooral een gimmick.

In enkele meeslepende composities slaagde Gadzina erin invloeden uit de jazz, de volksmuziek en de hedendaagse muziek mooi te laten versmelten. Bovendien nam hij het ensemble op sleeptouw, zodat de band gaandeweg ook steviger ging samenspelen.