Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Het onzegbare

Uitgangspunt voor de programmasamenstelling van editie 2007 is Gent ten tijde van het symbolisme.
Deze periode, die zich rond 1900 situeert, was voor Gent even woelig als vruchtbaar. We zien tegelijkertijd een gevecht met de dagdagelijkse beslommeringen als een vlucht uit deze niet altijd even fraaie realiteit.
Terwijl de burgerij de Gentse Kouter op en af wandelde om de meest verheven gedachten met elkaar uit te wisselen (in het Frans), werd er in de rest van Gent een strijd gevoerd voor het werkvolk, tegen de onderdrukking van de vrouw en stond de Socialistische arbeidersbeweging klaar om zich te ontfermen over de talrijke arbeiders die de industrialisatie met zich had meegebracht.

Het ongrijpbare

Het stadsbeeld met het toen nog onaantrekkelijke water, de stinkende grachten en het vale licht dat over de stad hing inspireerde vele kunstenaars. Totdat het stadsbestuur besliste om de grachten dicht te gooien. Het mystieke van Gent verdween samen met de vele kunstenaars en een vreemd verlangen naar de tijd van weleer bleef door de stad dwalen.

Het onzichtbare

Interieurs waren de overlevingsstrategie bij uitstek van de burgerij om te ontsnappen aan de realiteit van alledag. Ze verscholen zich in hun prachtig gedecoreerde kamers die daardoor nog beklemmender werden. Het vrijheidsverlangen werd systematisch onderdrukt maar was daarom niet minder aanwezig. De burgerij creëerde een irreële wereld met droombeelden en fantasieën die nauwelijks het daglicht zagen. Ze wisten de meest obscure verlangens te transformeren naar een zeer aanvaardbare vorm van mystiek. Het promiscue en onderdrukte verlangen kreeg onmiskenbaar een plaats in de vele hoofden van de Gentse burgerij en kreeg gestalte in allerlei kunstdisciplines en maatschappelijke fenomenen.

“Pelléas
O! o! Alle sterren vallen op mij!...
Mélisande
Op mij ook! Op mij ook!...
Pelléas
Meer! meer geef!...
Mélisande
Alles! alles! alles!
O! o! Ik heb geen moed…Ik heb geen moed!....”

(fragment uit Pelléas & Mélissande van Maurice Maeterlinck)

Vandaag, anno 2007 gaan de curatoren, architect Koen Van Synghel en beeldend kunstenares Anne-Mie van Kerckhoven op zoek naar de verloren identiteit van Gent. Naar het onzichtbare, onzegbare en ongrijpbare dat deze stad zo mysterieus maakte. T:me 2007 duikt in het symbolisme en spant één boog van het verleden tot vandaag. Het onzichtbare, onzegbare en ongrijpbare is geen zaak van honderd jaar geleden maar hedendaagser dan ooit.