‘Wij zijn elkaars beste schoolmeester’
Meer nog dan enkelbanden staan in ‘Vorst/Forest’, de nieuwe productie van Compagnie Cecilia en KVS, vriendschapsbanden centraal. Mét Italiaanse liedjes, maar zonder woorden. Niettemin brengen acteurs Titus De Voogdt en Johan Heldenbergh hun vriendschap graag onder woorden. ‘Ik heb hem ooit gezegd: als je zo verder blijft rijden met dat brommerke, dan kom ik pissen op je graf.’ Ook dat is vriendschap.’
“Complementair.” Het antwoord komt er eensgezind uit. Zonder verpinken. De vraag was met welk woord ze hun vriendschap het best zouden omschrijven. “Wij vullen elkaar perfect aan. En tegelijk zijn we ook elkaars beste schoolmeester.”
Titus De Voogdt (32) en Johan Heldenbergh (44) verdragen geen maskers. Pure mannen. Goede vrienden ook. De een kort en pezig, de ander lang en buikig. De een gaat vissen in het bos, de ander tokkelt op elk snaarinstrument dat in zijn buurt komt. Beestenmarkt versus Kuiperskaai. Leerling versus meester. Doen versus denken. Maar bovenal: broeders van liefde.
Vorst/Forest, volgende woensdag in première in de Brusselse KVS, focust op twee vrienden. Samen in de gevangenis, samen in voorwaardelijke vrijheidsstelling. Elk met een enkelband, louter verenigd door een contactverbod. Een voorstelling met Italiaanse liedjes, maar zonder woorden. Onder echte vrienden is stilte nooit ongemakkelijk.
In Papillon, de ultieme gevangenisroman, selecteert Henri Charrière zijn vrienden op basis van hun wil om te ontsnappen. Zouden jullie elkaar uitkiezen om een ontsnappingspoging mee op touw te zetten?
De Voogdt: “Papillon, mijn lievelingsboek! Ook al blaast Charrière wel erg veel rook in zijn eigen gat, ik heb het boek zeker al vier keer gelezen. Hij blijft maar ontsnappen, en hij weet hij dat hij eraan is als hij gepakt wordt. Heel rechtuit verteld ook, hij verbloemt niets.”
Heldenbergh: “Ontsnappen zit eigenlijk niet in mij als mens. Ik zou vooral bezig zijn met de vraag hoe ik mij in de gevangenis toch gelukkig zou kunnen voelen. Maar als Titus het mij zou vragen, dan zou ik allicht zoveel vertrouwen in zijn deskundigheid hebben dat ik toch mee zou gaan.”
De Voogdt: “Ik zou het je alvast niet vragen, tenzij ik zeker weet dat we kans op slagen hebben. We zouden in ieder geval een fantastische ontsnappingsploeg vormen. Dat zie je ook in de voorstelling. We maken optimaal gebruik van elkaars fysieke verschillen.”
Geef eens een anekdote waaruit blijkt dat jullie niet zomaar maten zijn, maar echte vrienden.
Heldenbergh: “Vroeger had ik een heel sterk meester-leerlinggevoel tegenover Titus. Dat is intussen wel verbeterd. Maar ik heb hem ooit gezegd toen hij 17 was: ‘Gast, als jij zo blijft rijden met je brommerke, dan kom ik pissen op je graf.’ Ook dat is vriendschap. Hij reed als een zot, echt waar. Zo iets durven zeggen tegen elkaar, zonder dat het belerend overkomt, dat is uitzonderlijk.”
De Voogdt: “En hoeveel keer heb ik jou al niet gezegd dat je moet stoppen met roken? Of dat je moet vermageren?”
Heldenbergh: “Enkel van Joke (Devynck, Heldenberghs vrouw, LDW) en van jou aanvaard ik dat, het is waar.”
De Voogdt: “Ik herinner mij nog perfect dat je mij belde toen je dochter geboren was. Jij was een stuk ouder, stond al verder in het leven dan ik. Ik woonde nog thuis. Raar, want het was de eerste keer dat iemand mij die boodschap vertelde. Maar wel bijzonder fijn.”
Heldenbergh: “Je was een van de eerste die ik gebeld heb, trouwens.”
Laten jullie je makkelijk beïnvloeden door de andere?
Heldenbergh: “Zonder daarover verder in detail te treden: ik heb al dikwijls met plannen rondgelopen waar Titus mij, meestal zonder veel woorden, van heeft weerhouden. Anderzijds zijn de stappen die Titus zou moeten zetten voor mij altijd al heel helder geweest. Ik vind bijvoorbeeld dat hij dringend eens een repertoirestuk zou moeten spelen, Hamlet pakweg. Het zou hem op een andere manier in de theaterwereld doen staan.”
De Voogdt: “Als er iemand is die mij tot bepaalde inzichten kan brengen, of het nu over politiek gaat of over iets totaal anders, dan is het Johan. Hij kan heel overtuigend op mij inspelen. We denken ook vaak heel verschillend over dezelfde dingen. Bij het maken van een stuk denk ik bijvoorbeeld nogal snel: ‘Maar Johan, zo klef, dat kun je toch niet menen?’”
Heldenbergh: “Ik heb nogal de neiging om op mijn knieën te vallen, dat is waar. Jij bent minder theatraal, hebt minder woorden nodig.”
De Voogdt: “En in eerste instantie luister jij dan, koppig als je bent, niet naar wat ik zeg. Maar later komen we toch altijd tot een samensmelting. We nemen meestal de andere kant van hetzelfde idee aan en trekken allebei zo hard naar onze kant tot we het uiteindelijk eens zijn.”
Uit die vriendschap zich ook naast de planken?
De Voogdt: “Als Johan mij belt, dan weet ik dat het niet is omdat hij iets nodig heeft. Ik ben er bijvoorbeeld zeker van dat er aan zijn huis vanalles kapot is dat ik zou kunnen repareren. Maar hij vraagt het me niet. Ook dat is vriendschap. Hij weet maar al te goed dat ik op zaterdag iets beters te doen heb.”
Heldenbergh: “Dat hebben we gemeen, we hebben het allebei lastig om iets te vragen aan iemand anders. Wij trekken onze plan. Wij zijn haantjes.”
De Voogdt: “We zitten ook niet in dezelfde vriendenkliek, ook al vind ik zijn vrienden vree wijs. We gaan bijvoorbeeld niet naar dezelfde feestjes.”
Heldenbergh: “Heel die Beestenmarktscene, met de Video en al, dat is mij eigenlijk helemaal vreemd. Daarin merk je echt wel het generatieverschil dat tussen ons zweeft. Titus is een kind van het post-xtc-tijdperk, ik heb mijn eerste joint gesmoord toen ik al in het leger zat. Een fundamenteel verschil. Nu ben jij 32. Ik ben pas acteur geworden op mijn 32ste.”
De Voogdt: “Heel veel dingen die ik doe, vindt Johan niet interessant. Kamperen, in het bos gaan wandelen, met de velo rijden, vissen. We spreken ook niet af om bij elkaar thuis te komen eten. ”
Heldenbergh: “Maar we weten wel echt veel van elkaar. De details over mijn privéleven bespaar ik hem, maar…”
De Voogdt: “Gelukkig maar.”
Heldenbergh: “Voilà, maar dat weet ik dan ook.”
Over welke kenmerkende eigenschap van de ander zouden jullie zelf graag beschikken?
De Voogdt: “Johan kan goed schrijven, thuis in zijn eentje. Ik heb mensen rond mij nodig om te kunnen functioneren.”
Heldenbergh: “Titus staat met beide voeten veel meer in het leven, is veel praktischer dan ik. ‘Kom, we pakken dat vast en zetten dat daar. Nu.’ Een talent waar ik erg naar opkijk.”
De Voogdt: “Jij bent lui, eigenlijk.”
Heldenbergh: “Ik zit veel meer in mijn hoofd. Soms denk jij allicht dat ik te veel koketteer met mijn emoties, terwijl jij er te vaak van wegloopt.”
De Voogdt: “Perfect verwoord.”
Tijd en drank, in willekeurige volgorde, stompen een en ander af. Maar hebben jullie enig idee waar en wanneer de vriendschap is begonnen?
Heldenbergh (zonder twijfel): “1998.”
De Voogdt: “Vanaf de eerste keer dat we elkaar zagen was het vriendschap.”
Heldenbergh: “Ik had hem zien spelen in Bernadetje (legendarisch stuk uit 1996 van de toenmalige theatercompagnie Victoria, LDW) en ik vond hem echt geweldig. Niet veel later stonden we samen in Mijn Blackie (van HETPALEIS en Nieuwpoorttheater, LDW) en ik was echt starstruck. Gene zever.”
De Voogdt: “Ik dacht: wie is dat? Die van Ons geluk, vertelden ze mij. Nog nooit van gehoord. Maar we kwamen meteen goed overeen.”
Heldenbergh: “Ik herinner mij plots iets. Jij en An Miller waren een spel aan het spelen en toen ik erbij kwam, veranderde de sfeer helemaal. ‘Ja maar, Johan’, zei Fred Debrock mij achteraf. ‘An en Titus: dat zijn de jongeren. Jij hoort bij de ouderen.’ Ik was daar echt niet goed van.”
De Voogdt (lacht): “Je hoort het, eigenlijk zijn er veel meer verschillen tussen ons dan gelijkenissen. Hij wordt zot als hij een snaarinstrument ziet, ik loop weg als ik er een zie. Zeker als Johan er aan hangt. Samen in een bruine kroeg een pint drinken: dat is eigenlijk het enige dat we allebei graag doen. En badmintonnen.”
Heldenbergh: “Maar we steken elkaar wel aan. Ik zie ons ooit nog samen in een band zitten, Titus.”
De Voogdt: “Misschien, maar dan wel in een bos.” (hilariteit)


Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: