Boeken op tafel zijn De Geheugenkunstenaars (Jeffrey Moore), De Man die zijn vrouw voor een hoed hield (Oliver Sachs) en Ik was een kind van Holocaust-overlevers (Bernice Eisenstein).
DE GEHEUGENKUNSTENAARS – JEFFREY MOORE
Noel Burun lijdt aan hyperamnesia en synestesie: zijn geheugen is duizelingwekkend exact en wanneer mensen spreken ziet hij hun woorden als levendige kleurenxplosies.
Samen met zijn vriend en tegenpool Norval, een gemankeerd schrijver en fulltime flirt, hun vriendin Samira en de psychonaut J.J., probeert hij een medicijn voor zijn aan alzheimer lijdende moeder Stella te vinden: een nagenoeg onmogelijke opgave.
Niet alleen zijn kennis van de chemie Noels vader was een briljant chemicus komt hem van pas, ook zijn fenomenale geheugen helpt hem om de steen der wijzen te vinden. Zijn liefde voor literatuur leidt hem naar uiteenlopende bronnen, variërend van de Griekse literatuur tot de gedichten van Byron, en van Duizend-en-één-nacht tot Pinocchio, waarin hij aanwijzingen voor bewustzijnsveranderende stoffen vindt om de ‘geheugenpil’ uit samen te stellen.
Noel begint een zoektocht naar de juiste wetenschappelijke formule die zijn moeder moet redden, maar ook een innerlijke zoektocht naar het geheim der dingen, dat vlak onder de oppervlakte verborgen ligt.
De geheugenkunstenaars is niet alleen een fantastische leeservaring, maar ook een hartstochtelijk pleidooi voor de heilzame werking van literatuur.
DE MAN DIE ZIJN VROUW VOOR EEN HOED HIELD - OLIVER SACHS
In ‘De man die zijn vrouw voor een hoed hield’ onderzoekt Oliver Sachs een groot aantal casehistories van patiënten met vreemde intellectuele en perceptuele afwijkingen. Hij beschrijft patiënten die hun geheugen kwijt zijn en daarmee het grootste deel van hun verleden; die niet langer in staat zijn onderscheid te maken tussen mensen en voorwerpen; die vreemde tics hebben of ongewild obsceniteiten roepen; die als achterlijk zijn afgeschreven, maar ongekende artistieke talenten blijken te bezitten. Door het inlevingsvermogen van Sacks kan de lezer de wereld van de patiënten binnengaan en zich voorstellen hoe het is om te leven als zij.
IK WAS EEN KIND VAN HOLOCAUST OVERLEVERS - BERNICE EISENSTEIN
In haar autobiografische verhaal probeert Bernice Eisenstein uit te leggen hoe het was een kind te zijn van ouders die de dood in de ogen hadden gekeken. De jonge Bernice, op de hoogte en geobsedeerd door het feitelijke verleden van haar ouders, had geen idee wat het met hen deed, hoe het hen veranderde. Ze praatten er niet over. In tegenstelling tot Levi of Wiesel zagen ze in elkaar de werkelijkheid terug van wat hen was overkomen en wilden ze het
vergeten. Ze verborgen hun verleden voor de buitenwereld en voor hun kinderen.
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: