Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

‘Summercamp Electrified’ paart kunst aan technologie Sinds afgelopen weekend werkt een gezelschap van twaalf internationale kunstenaars en techneuten aan op Gent geïnspireerde projecten. Hun opmerkelijke verrichtingen zijn de hele week te volgen op het internet. Zaterdag eindigen ze met een toonmoment, een parcours dat begint in het Zuidpark.

Of er ergens een grote fontein is in Gent? ‘Ja, die hebben we’, mailde Eva De Groote van Timelab terug, enkele foto’s van de fontein in het Zuidpark incluis. Niklas Roy, een kunstenaar uit Berlijn die tuk is op robotica, werkte daarop zijn ietwat bizarre plan uit: de fontein zodanig aftakken dat er overal in het park kleine privéfonteintjes ontstaan, waarrond mensen elkaar kunnen ontmoeten. ‘Het is een ware eer om in het park van de koning (Koning Albertpark, red.) te mogen werken’, zegt Niklas Roy lachend. ‘Ik moet de stad bovendien bedanken voor het leveren van de energie voor mijn project. Uit die fontein komt elke seconde algauw een paar kilowatt.’

Met het Timelab naast de Vooruit als uitvalsbasis werken de deelnemers van ‘Summercamp Electrified’ een week lang aan eigen of gezamenlijke projecten binnen de Timelab-driehoek kunst, techniek en samenleving. Er wordt gelast, geprogrammeerd, geëxperimenteerd met onbekende machines. Textielkunstenares Naomi Kerkhove, de enige Gentse in het gezelschap, is naarstig aan het naaien. ‘Ik ben van plan een miniwereld in textiel te creëren, die alles wat tijdens het kamp gebeurt, samenvat’, legt ze uit. ‘Vanuit de groep kreeg ik al enkele leuke ideeën aangereikt. Van te gebruiken materies tot hoogtechnologische, maffe elektro. Nerdy stuff. ‘tIs een kakafonie van talen, maar zo gaat dat op kampen.’

‘Het leuke is dat een derde van de deelnemers buitenlanders zijn die al een tijd leven en werken in Gent, maar waar we tot nu toe geen contact mee hadden’, zegt organisator Eva De Groote. ‘Dat is goed voor de bevruchting van Timelab, want dit zomerkamp zien we voor onze werking eerder als een aanzet dan een eindpunt.’

Timelab is de opvolger van het Gentse Timefestival, dat vorig jaar werd opgedoekt. ‘De ploeg besliste dat er geen nood meer was aan een zoveelste kunstenfestival, maar des te meer aan een experimentele ruimte voor kunstenaars. De kunstenaars, maar ook “gewone, mensen, kunnen in ons lab aan de slag met allerlei machines: een 3D-freesapparaat, een lasersnijder, een stickersnijder, 3D printers enzovoort.’

Het idee van het ‘fabrication laboratory’ (fablab) komt uit de Verenigde Staten, waar dure machines aan universiteiten toegankelijk werden gemaakt voor eenieder die er zich voor interesseert. Ondertussen zijn er al tientallen fablabs wereldwijd die dankzij het online netwerk, het gebruik van gelijkaardige machines en de open source-werkmethode, op een heel snelle manier ontwerpen, kennis en ervaring kunnen uitwisselen. ‘Het idee om een Gentse versie van het fablab op te richten, met erin een artistieke werking verweven, maaktTimelab uniek, denk ik, net als ons zomerkamp. Onze kunstenaars hebben heel verschillende achtergronden, wat de ervaring nog specialer maakt. Er zit een urbanist tussen, een muzikant, een geluidskunstenaar, internetkunstenaars… Mensen die elkaar anders nooit zouden ontmoeten.’

De hele weekkunnen de kunstenaars en techneuten ook workshops en lezingen bijwonen die voor het grootste deel door deelnemers zelf worden gegeven. Eva De Groote: ‘Die activiteiten staan ook open voor mensen van buitenaf. Tegelijk is het een manier om lokale kunstenaars en anderen naar het Timelab te lokken.’

Het grote publiek kan de verrichtingen van de deelnemers dagelijks volgen op de blog van Timelab. Het eindresultaat is komende zaterdag te zien in en rond het Zuidpark. De Portugese Maria Lucia Cruz Correia zal bijvoorbeeld littekens in de stad genezen, op een ludieke manier.

‘Think globally, act locally’ is een belangrijk credo van Timelab, zegt Eva De Groote. ‘We zien onszelf als een motor om dingen in de stad aan te kaarten. Vaak zijn die ecologisch van aard, maar het thema samenleving speelt een even grote rol. Zo nodigen we gedurende het jaar ook kunstenaars in residentie uit, zoals de Berlijner Geert Jan Hobijn die een muzikale compositie maakte die door auto’s kan worden getoeterd. Hij wil hier een versie maken met mensen uit de Turkse gemeenschap, waar toeteren deel uitmaakt van de culturele identiteit. We hebben al contact gehad met Turken en ze zijn heel enthousiast. Het droomscenario is om het project te verbinden aan een drietal trouwstoeten, die dan voor de grote finale ergens samenkomen in de stad.’

www.standaard.be