Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Patrick De Rynck & Mark Pieters – Komt een Griek bij de dokter – humor in de oudheid

“De mens is een dier dat kan lachen”, schreef Aristoteles. Dat Grieken en Romeinen gelachen hebben, blijkt uit deze bloemlezing. Vanaf het gelach van de homerische goden, via de ingehuurde clowns op feestjes en de wrange humor van bepaalde keizers, tot aan de schooljongenshumor van het Testament van een Varken en een moppenboek uit de late oudheid, staat dit boek vol grappige, spottende, karikaturale, onnozele, ironische, zwarthumoristische, absurde en obscene teksten uit zo’n twaalf eeuwen. Er stond de samenstellers Patrick De Rynck (KUL) en Mark Pieters (uitgever) één doel voor ogen; een beeld brengen van humor en in de oude Griekse en Romeinse teksten.

Stephen J. Martin : Superchick gezocht

Jimmy is overdag een getalenteerd manager in een softwarebedrijf, maar ’s nachts een rockster uit de voorstad. Hij is net gedumpt door zijn vriendin en gekrenkt in zijn eer. Maar hij blijft niet bij de pakken zitten. Hij daagt zijn vrienden van de band uit om jacht te maken op de perfecte vrouw. Die is mooi (maar trouw), verstandig (maar niet té), vol zelfvertrouwen (maar geen feministe). Ze is dol op Star Trek en ze haat zelfhulpboeken. Haar broodjes zijn lekkerder dan die van moeder thuis, en ze kan zelfs in haar eentje gaan winkelen.
Jimmy is niet voor niets singer-songer-gitarist van The Grove, een van de bekendste pub-bands van Dublin. Hij besluit de zaak vooruit te helpen en schrijft een lied voor die goddelijke griet die alles in huis heeft: Superchick.
Maar waar moet hij haar zoeken? Hoe zal hij haar herkennen àls hij haar vindt?
En waarom wordt hij de hele tijd achtervolgd door een kleine Japanner met een saxofoon?
Dit is hilarisch boek over de lotgevallen van een stel ruwe-bolster-blanke-pit-kerels die op hun dertigste nog steeds niet door hun puberteit heen zijn. Voor al wie houdt van Nick Hornby, Cold Feet of een flinke portie Ierse humor.

Stephen J. Martin

Joshua Ferris : Zo kwamen we aan het eind

Zo kwamen we aan het eind speelt zich af op een Amerikaans reclamebureau tijdens de laatste stuiptrekkingen van de internethype. Prikborden, koffiebekers, ontslagbriefjes en moordende concurrentie – the American way of life, gezien door de ramen van een kantoortoren. In een klimaat van inkrimpingsoperaties moeten de medewerkers leren om dag in, dag uit op min of meer vreedzame wijze met elkaar om te gaan, ook al doen de onophoudelijke herrie en onmin het bureau eerder op een groot probleemgezin lijken.
Zo zijn er Chris Yop, die ten koste van alles wil vasthouden aan zijn ergonomische bureaustoel, de recent ontslagen Tom Mota, van wie niemand weet of hij plannen smeedt voor een explosieve revanche, en Janine Gorjanc, die na een tragisch sterfgeval het herentoilet opzoekt om uit te huilen. En Lynn Mason, de grote bazin die de tongen losmaakt als ze het hele bureau inschakelt voor een raadselachtig pro bono-project.
Joshua Ferris schetst meer dan de hilarische uitwassen van ons westerse arbeidsethos en de verwording van ons bedrijfsleven. Zo kwamen we aan het eind gaat over de spanning tussen ons innerlijke en uiterlijke zelf, wie we zijn en hoe we gezien worden – en over de manier waarop ons werk (de vriendschappen, de rivaliteit, de hemeltergende sleur) ons niet alleen een inkomen oplevert maar ook een akelig groot deel van onze identiteit.

’Een verbluffend knap en geestig debuut.’ Intermediair

’Zo kwamen we aan het eind is dus niet alleen een roman over onzekerheid in het bedrijfsleven, maar ook over het onverwoestbaar Amerikaanse positivisme. Gezien al dat gezanik in Holland dus eigenlijk best wel leuk (en leerzaam) om te lezen.’ www.nu.nl

’De gebeurtenissen en de personages zijn sterk uitvergroot, wat het boek hilarisch maakt. En herkenbaar; want voor niemand zijn ze vreemd, dergelijke besognes op de werkvloer.’ Volkskrant Banen

’Een bekwaam en van bezinning doordrongen slot van dit vermakelijke en [...] voortreffelijk vertaalde boek.’ NRC Handelsblad