Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Natali Broods

Natali Broods was pas gezakt na twee jaar Conservatorium in Antwerpen, toen Guido Henderickx haar een rol gaf in de speelfilm S (1998). Wat eerst een bijrol was, werd wegens interne verschuivingen een hoofdrol. Daarna zette ze haar acteursopleiding voort aan de Studio Herman Teirlinck. Ondertussen was ze al te zien bij o.a. Cie. De Koe, Tg Stan, De Kakkewieten en Jan Decorte, zat ze in het tv-programma Kijk eens op de doos (Patrick De Witte) en speelde ze in films van o.m. Tom Barman (Any way the wind blows), Fien Troch (Een ander zijn geluk), Dorothée Van Den Berghe (Bruxelles Minuit) en alweer Guido Henderickx (Koning van de Wereld).

Selahattin Koçak

Selahattin Kocak wordt in ‘69 geboren in Beringen. Vanaf zijn zestiende werkt hij daar in de mijn, tot aan de sluiting in 1989. Daarna studeert hij aan de Sociale Hogeschool in Heverlee. Bij de gemeenteraadsverkiezingen wordt hij met een indrukwekkend aantal voorkeurstemmen tot raadslid voor de SP.A gekozen. Hij wordt schepen van Beringen, de allereerste schepen van Turkse afkomst in Vlaanderen. Selahattin Kocak geeft tussendoor ook les aan de politieschool van Limburg. Hij schrijft columns in De Morgen en krijgt vooral als winnaar van De Slimste Mens ter Wereld televisiebekendheid. “Ik wil mij niet profileren als allochtoon”, zegt hij. ,,Ik ben geboren in België en een getogen Limburger en Beringenaar.”

Anna Luyten

Naast de nuance van de filosofie, wordt ze aangetrokken tot de fataliteit in het theater en de literatuur. Die passie etaleerde ze al schrijvende voor De Morgen, De Standaard en nu Knack. Daarnaast ontpopte Anna Luyten zich tot een duizendpoot: van voorzitster voor de Gouden Uil (2000-2006), via teksten voor het theater, tot medewerking aan een sociaal-artistiek project in de Anneessens-wijk in Brussel.

Jos Geysels

De voormalige politiek secretaris van Agalev (nu Groen!) kreeg in 2002 de titel van Minister van Staat. In 2005 werd Jos Geysels, ook wel de vader van het cordon sanitaire genoemd, aangesteld tot speciaal ambassadeur voor Institution Building onder Verhofstadt II. In landen die recentelijk getroffen zijn door oorlogen (zoals Rwanda), gaat hij na hoe België ondersteuning kan bieden voor de wederopbouw van hun staatsstructuur. Jos Geysels publiceert regelmatig, oa. in de krant De Morgen.

Fien Sabbe – gastvrouw

Eén van de mooiste stemmen van de lage landen. Op haar adelbrieven prijken o.a. Fienesse (Donna) en Fienacolada (TV 1). Ze is docent op het Herman Teirlinck Instituut in Antwerpen, maar ook regisseur bij Canvas. Fien Sabbe is tevens bekend als presentatrice op het Internationaal Filmfestival Gent en van de uitzendingen van de Gouden Uil. Daarnaast is ze freelance-journalist voor De Morgen en, uiteraard, uw Uitgelezen gastvrouw.

Melike Tarhan & Osama Abdulrasol

Melike is de groep van de Iraakse muzikant-componist Osama Abdulrasol en de Turkse zangeres Melike Tarhan. Melike geeft oude Turkse troubadourliederen een fris kleurtje, zowel door een originele kijk op de traditie als door het brengen van nieuwe ‘türküs’ (volksliederen). Onlangs bracht Melike de bedwelmende CD Macar uit.

Melike Tarhan is geboren in Gent maar afkomstig uit een Turkse familie. Ze groeide op met Turkse klassieke muziek, maar raakte in de ban van de traditionele folkmuziek van haar land en ging het vak studeren in Berlijn. Daarnaast volgde ze zanglessen bij bij Mireille Capelle, de Duitse experimentele zangeres Claudia Herr en concentreerde ze zich op Indische zangtechnieken.

Osama Abdulrasol is muzikant, componist en producer van Irakese afkomst. Hij is ganunspeler (een soort harp) en gitarist. Hij speelde samen met muzikanten van verschillende strekkingen: de Filharmonie, Olla Vogala, Lula Pena, Oblomow, Time Machine, Djamel, Weshm en uiteraard Melike. Osama Abdulrasol schreef ook muziek voor theaterproducties van Les Ballets C de la B & Sidi Larbi Cherkaoui en Woestijn 93.

Melike – Macar
Bij het Franse label Long Distance hebben ze een neus voor aparte kwaliteit en af en toe ontdekken ze dat ook in ons land. Melike Tarhan is een Turkse zangeres uit het Gentse, die een eigen visie heeft op de muzikale traditie van haar voorouders, maar ook belangstelling heeft voor rootsmuziek uit andere regio’s, zoals Europa of Brazilië. Veel wordt al duidelijk in ,,Macar”, het openingsnummer van haar debuut-cd. Macar is de naam van een jongen die naar de oorlog moet. Je krijgt achtereenvolgens hemzelf, zijn moeder en zijn geliefde te horen. Het is een beschouwing over leven en dood, emotioneel gebracht. Niet alleen de haast fluisterende en imponerende stem van Melike imponeert, maar ook de arrangementen van Pirly Zurstrassen en Osama Abdulrasol. Verder maakt de plaat indruk met uitstekend gedoseerde strijkers, prachtige aanvullende vocalen, solide gitaar- en contrabaswerk, een heerlijk grommende blasklarinet, oriëntaalse kemanche (vedel), ney (fluit), baglama (langhalsluit) en percussie. Het is bij momenten adembenemend mooi. De vertelling eindigt bij de vaststelling dat Macars vrienden weer thuiskomen, Macar zelf niet. Het album vertelt een treurig verhaal, maar de muziek is zo sensitief dat je er een gelukzalig gevoel bij krijgt.