Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

1. Iedereen Leest – Iedereen Rock ‘n Roll
Iedereen Leest verwent iedereen en in het bijzonder treinreizigers met inspiratie voor lectuur. Op www.iedereenleest.be vinden bezoekers honderden boekentips, enthousiaste leesverhalen en ervaringen. Geen strakke recensies, wél aanbevelingen van lezers voor lezers. Iedereen Leest duikt altijd weer op in de stations en in de trein. Ook enkele muzikanten (Els Pynoo, Stijn, Axl Peleman, Pascal Deweze, Luc Devos, Sam Ostyn, Erwin Marcisz, Eva De Roovere, Stijn Meuris, Bent Van Looy, Tine Embrechts en Tom Pintens) vertellen welke boeken hen in vuur en vlam zetten. Want muziek vertelt verhalen, en verhalen zijn als muziek: opzwepend, rustgevend, kabbelend of razendsnel, complex of gewoon rechttoe, rechtaan. Hun leestips zijn te lezen de mini-bundel Iedereen Leest – Iedereen Rock ‘n Roll.

Bent Van Looy leest:
“Eén van de boeken die ik me als kind herinner gelezen te hebben, is De Walgvogel van Jan Wolkers. Ik heb het ‘clandestien’ uit de bibliotheek van mijn vader genomen, om het onder de lakens van mijn bed te lezen. Buiten spannend, was het ook belangrijk voor mij. Het heeft mij mee ‘gevormd’, om het zo te zeggen.
Nu lees ik elke dag, 1 of twee boeken per week, overal. Waar ik ook ga of sta, ik moet steeds iets te lezen bij me hebben. Het is ook geen probleem een boek drie keer te lezen, ik vind het zelfs leuk. Zo kom je dingen te weten die je eerst niet gezien had, of leer je het boek op andere niveaus waarderen. Samen met een vriend heb ik daarom een soort leesclub. We wisselen boeken uit en geven elkaar waardevolle tips. Onze voorkeur gaat vooral uit naar Engelstalige romans als Stone Junction van John Dodge.
Als ik op dit moment een boek zou moeten schrijven, zou het het ultieme boek over rock-’n-roll zijn, een toproman over popmuziek. Maar nu toch liever nog even niet.”

• www.iedereenleest.be

2. Uitgelezen – Russische Literatuur (dinsdag 6 december 2005)

Vier jaar geleden was Bent “Das Pop” van Looy ook al te gast bij Uitgelezen . Toen kwam hij plaatjes draaien en deed ook nog iets geheimzinnigs met d Russische klassieker ‘De Idioot’ van Dostoyevski. Wil je weten wat hij toen te vertellen had? Beluister dan deze podcast

3. Interview in De Standaard

Bent Van Looy – muzikant (Katrien Steyaert in De Standaard, 09 mei 2009)

Goddelijke inspiratie bestaat! Zeg dat Bent Van Looy het gezegd heeft. In niet eens zo zeldzame momenten van genade treft een kant-en-klare melodie hem als een blikseminslag.

Je komt daadkrachtig en rationeel over. Hoeveel daarvan is façade?
‘Ik ben een heel gevoelige mens. Die rationaliteit of vastberadenheid waar je op doelt is het geraamte dat nodig is om wat daarbinnen bestaat comfortabel te laten leven. Breekbaarheid, emoties, sensitiviteit, daar werk ik mee. Het is alles wat ik heb.’

‘In mijn hoofd is niet veel plaats. Er staat veel, het meeste half ingepakt. Alles wordt de hele dag door verplaatst, maar er heerst een zekere orde. Ik denk zeer beschouwend, alsof er een boek in realtime wordt geschreven. Op ieder moment ben ik me ervan bewust dat het moment er is en dat ik er ben. (lacht) ‘

‘Iets uitdenken vind ik het leukste. Het moment voor de daad is het idee nog soeverein. Het is de perfecte verschijningsvorm, voor het in brons gegoten wordt. Hoe verschrikkelijk ik het ook vind dat onze nieuwe plaat door omstandigheden steeds wordt uitgesteld, ergens vind ik het mooi dat ze nog een onbeschreven blad is. Al is het ook vermoeiend daar eeuwig in te blijven hangen.’

Ben je principieel?
‘Ja, en op momenten dat ik het niet ben, merk ik dat ik het meer moet zijn. Als ik tegen mijn principes een job aanvaard omdat Das Pop geld nodig heeft, dan verfrist dat telkens mijn voornemen. Van anderen verwacht ik niet dat ze even gek zijn en dus doe ik mijn best om niet strenger te zijn dan ik me kan veroorloven. Ik ben wel niet zo goed in discussiëren. Het duurt soms even voor ik besef dat iemand gelijk heeft.’

‘Je zou denken dat alleen mijn lief, familie of vrienden aan mijn principes mogen morrelen, maar eigenlijk ben ik ook ontvankelijk voor de goede argumenten van een volslagen vreemde. De beste raadgever is de onverwachte. Tenminste, áls ik al raad vraag, want bij een moeilijke beslissing vind ik tips van anderen niet zo nuttig. Ik heb mezelf vrij snel geleerd na twee dagen een standpunt in te nemen waarin ik kan geloven. Verscheurdheid en onbeslistheid hinderen je bij het maken. Twijfel doet alleen maar dingen misschien of bijna ontstaan.’

Wie zijn je grootste inspirators?
‘Het grote gebaar vind ik zelden prachtiger dan het geladen, kleine gebaar. Ik hou wel van bombast op zijn tijd, maar het understatement is vaak krachtiger. Ik reis heel veel en ben altijd in een boek bezig. Het Duitse boek Gut gegen Nortenwind van Daniel Glattauer, heb ik in één dag uitgelezen. Onderweg luister ik ook naar documentaires, bijvoorbeeld uit This American life van een radiostation uit Chicago. De ene week berichten ze over krantenadvertenties of vijandschap, de andere over wondermedicijnen of pluimvee. Net omdat het zo breed, aspecifiek en altijd anders is, kun je verrast worden. Het is opvallend hoeveel willekeurige raakpunten ik de laatste tijd gevonden heb.’

Mag je vaak proeven van een aha-erlebnis?
‘Dat overkomt me een paar keer per week, meestal tijdens het songschrijven. Dat kan ik het best als ik in beweging ben, in de trein of op wandel. Het heeft te maken met ritme, of alleszins met voldoende ontspannen zijn om iets te laten binnenkomen. Als ik afwasmiddel ga kopen, bijvoorbeeld, kan me een zeer concreet idee invallen, iets dat niet terug te voeren is op een eerdere gedachte. Het is heel raar, als de bliksem die inslaat. Ik ben dan de hele dag opgetogen over dat refrein of die melodie die kant-en-klaar verschenen is. Ik fluit het in op mijn antwoordapparaat en vaak belandt het ongewijzigd op de plaat.’

‘Schilderen is helaas iets cerebraals, en daarom minder ingrijpend. Daarvoor moet ik drie dagen gaan zitten, terwijl muziek vloeibaar is, zoals bewegen, ademen en lachen. Ik schilder snel en veel, maar het is zenuwslopender. Ik moet er voortdurend afstand van nemen. Muziek is gewoon doen!’

Hoe roep je de maalstroom aan gedachten een halt toe?
‘Alchohol is natuurlijk een geweldige ontdekking. Het vergroot alles op een goede manier uit (lacht) . Nee, gaan lopen vind ik vervelend, en ik verlies mezelf er helemaal niet in. Met humor lukt dat wel. Wie of wat humor doet ontstaan, is van secundair belang. Het is iets ongrijpbaars, het verandert de wereld totaal. Het is misschien wel het mooiste wat er is.’

‘Op nummer twee in het lijstje van roesmiddelen staat een goed optreden. Daarbij mag je zelfs niet nadenken, anders gaat het fout. Je moet jezelf toestaan om, met alle bagage, techniek en verfijning die je bezit, een uur lang een dier te zijn. Nee, dat is niet moeilijk (lacht) .’

Waar zit je mentale achillespees?
‘Gedwongen worden tot iets dat niet binnen mijn mogelijkheden ligt. Op school kreeg ik dat gevoel bij rekenen, nu zou ik het heel erg vinden in een film te moeten spelen en te merken dat dat geen goed idee was. Binnen mijn gebied surf ik wel graag op de golven van het risico. Anders kan er niets bewegen, komt er een weinig opwindend product tevoorschijn. Het jezelf oncomfortabel maken is niet hetzelfde als angst opzoeken. Angst verlamt je.’

‘Tot een tijd geleden was ik bang voor alles, bijvoorbeeld om de controle te verliezen over de situatie of over mijn lichaam. Maar dat is voorbij. Meestal ben ik goed in evenwicht, maar van het ene op het andere moment kan die lichtheid omslaan in zwaarmoedigheid. Dat gebeurt als ik het gevoel heb te veel in de hand te moeten houden, als er te weinig lukt of als ik weer geconfronteerd word met de problemen in de muziekbusiness. Maar dan praat ik met mensen in dezelfde situatie en zij herinneren me eraan dat ik muziek maak. Dat is wat telt. Muziek is levensbelangrijk, gaat nooit voorbij.’

Bent Van Looy (33) is de frontman van Das Pop, dat gisteren optrad op Les Nuits Botanique. Vanavond speelt de band in de Tilburgse Club 013. www.myspace.com/daspop

• www.standaard.be