Fragment uit de viersterrenrecensie van De dood van Bunny Monro van Nick Cave
“Bunny Munro is het soort personage waarvoor je als lezer een viscerale afkeer zou moeten hebben. Het tegendeel is waar: lange tijd koester je zelfs enige sympathie voor het verdoemde karakter. Dat komt – naast het feit dat je weet dat hij uiteindelijk aan de galg gaat – door de intelligente opbouw. Cave vertelt het verhaal deels vanuit het standpunt van Bunny Jr, en die koestert vanzelfsprekend een onvoorwaardelijke liefde voor zijn vaeder. Caves stijl is rauw en energetisch, zijn taal beeldrijk, zijn humor gevat en uitgebalanceerd. Er zit een zekere cadans in zijn manier van schrijven die, net zoals de thematiek van eros en thanatos, nauw verwant is aan zijn werk als singer-songwriter: wie een beetje met zijn muziek vertrouwd is, hoort hem zo het verhaal vertellen. (…) En Cave heeft met zijn tweede roman afdoende bewezen dat hij, naast een geweldige singer-songwriter, ook een briljante romanschrijver is.”
Alle rechten voorbehouden


Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: