Het beloofde een verwarmende avond te worden in de Balzaal van de Vooruit. Shearwater heeft het zowel op album (‘Rook’) als live (Polsslag) alleen maar goed gedaan en verdiende bij deze een nieuw bezoek van Digg*. Ook voorprogramma Krakow is na de release van hun tweede full album ‘Far-away Look’ aan een sterke tournee bezig en bevestigde in Gent.
Je kan ze gerust de meest Amerikaans klinkende (bekende) band uit Limburg noemen, de vijf van Krakow. Deze zomer stonden ze nog op Pukkelpop, ook in de Vooruit slaagde Krakow erin het publiek onder te dekken met een warm deken van countrypop en slowcore. ‘Far-away Look’ mocht de aftrap geven, bracht de Neil Young in Krakow voor het eerst naar boven en was onmiddellijk een van de hoogtepunten van de avond. Frontman Piet De Pessemier had niet veel tijd nodig om zijn zangkwaliteiten te onderstrepen – al konden zijn bindteksten wel wat beter deze keer – maar ook Niné Cipolletti, bij momenten de Belgische Beth Gibbons, bracht het er vocaal goed van af. Na zeven songs sloot Krakow af met het voor hen behoorlijk stevige ‘Dinosaur’ en had het opnieuw een aantal fans bij.
De fans die gekomen waren om heel wat uit Shearwaters sterke laatste ‘Rook’ te horen, hadden de Texaanse band beter tijdens een van de vorige passages in ons land gezien. Jonathan Meiburg kondigde aan het Gentse publiek te zullen gebruiken om een vijftal nooit eerder live gespeelde nieuwe songs te testen. Allemaal goed en wel, denk je dan, onder voorwaarde dat het nieuwe materiaal er ook staat. Dit bleek echter niet het geval want wat we hoorden waren doorslagjes van hun bekende geluid, al half gemaakt door de toch weer schitterende stem van Meiburg. Sommige nieuwe songs vonden we zelfs ronduit slecht, weinig inventief en subtiel. Als ook Meiburgs gouden stem zich niet volledig kan geven, dan kan je niet van een goed optreden spreken. “Laat ons hopen dat mijn stem het houdt tijdens het volgende nummer”, liet de frontman ons bij het aanzetten van het nieuwe ‘Castaways’ weten. Jammer genoeg deed ze dat niet altijd.
Het was uiteraard niet allemaal kommer en kwel. ‘Rooks’ was een snel hoogtepunt en gaf ons hoop dat het al bij al nog een goed optreden zou worden. Het nummer mocht zelfs op herkenning vanuit het publiek rekenen. De glimlach op het gelaat van bassiste Kimberly Burke was zoals altijd aanwezig en de Germaanse godheid Thor Harris zelve deed degelijk werk aan de drums. Na een erg chaotische intro ontvouwde ook ‘The Snow Leopard’ zich in een snelle maar aardige versie.
Die snelheid bleek een rode draad doorheen Shearwaters set. Waar we de band graag relaxed en subtiel aan het werk zien, kregen we een harde set voorgeschoteld met een vaak erg (bewust) zenuwachtig geluid. Het was alsof Shearwater de frustratie van zich af wilde spelen en hierin ligt niet de sterkte van de band. Komt nog eens bij dat ze een behoorlijk zielloze indruk nalieten en het gevoel zo snel mogelijk met de nogal korte set komaf te willen maken. Inderdaad, u had het al begrepen. Dit had beter gekund.
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: