Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Wanneer je naar ‘Dead Cities, Red Seas & Lost Ghosts’ luistert, lijkt het vaak alsof je uit een vliegtuigraampje zit te staren. Je wéét dat het er daar beneden hectisch aan toe gaat, maar vanop tien kilometer hoogte zie je alleen adembenemende bergketens, ijsvlakten, wouden en oceanen voorbijglijden. De composities van M83 (twee Franse twintigers die hun band naar een spiraalvormige melkweg genoemd hebben) zijn ook complex, gelaagd en bezaaid met details, maar het leeuwendeel van de songs laat – wanneer Air M83 je na een klein uur weer op de grond zet – een heerlijke diffuse, weidse, lichtjes verwarrende indruk na. Het duo plakt shoegazer-gitaren en prullige synthpop-geluiden naast de synth-ambiance van langharige Duitsers uit de seventies, en komt zo uit bij songs die klinken als winterse Air; als Sigur Rós, die in de vuurtoren van múm met Thompson Twins-samples aan de slag gaan; als Slowdive, die een sneeuwstorm proberen na te bootsen op de antieke synthesizers van Tangerine Dream. Bij songs die stuk voor stuk ‘Snow Angels’ zouden kunnen heten, zoals de foto op de hoes. Om sneeuwengelen te maken – zo lieten wij ons vertellen – gaan Amerikaanse kids op hun rug in de sneeuw liggen, en bewegen ze hun armen op en neer, alsof ze fladderen. Daarna staan ze voorzichtig op om te kijken wie de mooiste afdruk gemaakt heeft.
De jongens van M83 moeten behoorlijk tevreden zijn geweest over hun twaalf snow angels op deze plaat.

www.humo.be