Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

In dertig jaar met de meest uiteenlopende omzwervingen is Louis Sclavis het boegbeeld van de Europese jazzklarinet geworden.
Louis Sclavis is geboren op 2 februari 1953 in Lyon. Hij leert klarinetspelen in 1962. Van 1975 tot 1988 speelt hij met de Workshop in Lyon, de Marvelous Band en de Marmite Infernale. Tegelijkertijd ontmoet hij Didier Levallet, Michel Portal, Bernard Lubat, speelt met de Botherhood of Breath van Chris Mac Gregor en het kwartet van Henri Texier.
In 1982 richt hij zijn eerste groep op, samen met zes andere musici: “Le Tour de France”. In diezelfde periode ontmoet hij de fotograaf Guy Le Querrec, met wie hij voor verschillende shows samenwerkt.

Zijn composities zijn talrijk: een werk voor sextet in het kader van het Festival de Jazz de Paris als hommage aan Duke Ellington (1990), het stuk “Indigène” voor het Festival Musiques Métisses van Angoulême (1991). Hij ontmoet de choreografe Mathilde Monnier, met wie hij samenwerkt voor diverse optredens. In een coproductie met het Festival Banlieues Bleues (1995) zet hij in het kader van een opdracht van de Cité de la Musique de show “Périphérie” op, voor tien musici.

Hij gaat regelmatig op tournee in Europa, Azië (China), Afrika.

Sclavis ontvangt diverse prijzen: in 1988 krijgt hij de Django Reinhardt-prijs, die wordt toegekend aan de “beste Franse jazzmuzikant”; in 1989 de eerste prijs in de categorie “Beste Europese componist” bij de Biënnale van Barcelona; op de MIDEM de British Jazz Award 90/91 voor de beste buitenlandse artiest; de “Django d’Or 93”, toegekend aan het beste Franse jazzalbum van het jaar; en in 1996 de Grand Prix National de la Musique, uitgereikt door het Franse ministerie van Cultuur.