Het stemmen is afgelopen, maar hieronder kan je wel nog de resultaten bekijken als je klikt op view results.
Op de Uitgelezen van 28 april mochten de aanwezigen op papier stemmen. 137 aanwezigen brachten een stem uit en dat gaf volgend resultaat dat op 30 april bij het online stemresultaat wordt geteld:
- Roem/Daniël Kehlmann: 11% (15 stemmen)
- Vleugelslag/Wally Lamb: 5% (7 stemmen)
- Wij/Jeroen Olyslaegers: 18% (25 stemmen)
- Graz/Bart Moeyaert: 32% (44 stemmen)
- De kleren die wij dragen/Linda Grant: 34% (46 stemmen)
1. Daniël Kehlmann – Roem

Een man wordt op zijn nieuwe mobiele telefoon steeds gebeld door iemand die hij niet kent en omdat zijn eigen leven saai is, besluit hij diens identiteit aan te nemen. Een beroemd acteur wordt opeens door niemand meer herkend; een imitator heeft zijn plaats ingenomen. Er zijn mensen die naar roem snakken en beroemde mensen die geruisloos verdwijnen. En dan is er nog die man die een dubbelleven leidt met zijn vrouw en maîtresse… In deze speelse roman schuiven de spiegelende verhaallijnen langzaam in elkaar. Geraffineerd goochelt Kehlmann met werkelijkheid en fictie, met waarheid en illusie.
Daniel Kehlmann (1975) studeerde filosofie en literatuurwetenschap in Wenen. Hij debuteerde al op tweeëntwintigjarige leeftijd en schreef sindsdien zes romans. Zijn vorige roman, Het meten van de wereld (2006), stond meer dan een jaar op nummer één van de best verkochte boeken in Duitsland; er werden daar meer dan een miljoen exemplaren verkocht. Al snel groeide het boek uit tot een ongekend wereldsucces. Roem, zijn nieuwste roman, kwam op nummer één binnen in de bestsellerlijst van Der Spiegel.
Bron: Querido
Meer over Daniël Kehlmann- www.kehlmann.com
- Daniël Kehlmann leest voor uit Roem
- Bekijk online een (Duitstalige) uitzending met Daniël Kehlmann over zijn roman Roem
- Lees een interview met Daniel Kehlmann door Willem van Zadelhoff voor de Standaard
2. Wally Lamb – Vleugelslag

In zijn nieuwe roman Vleugelslag onderzoekt Lamb hoe oorlog en geweld mensenlevens onherroepelijk doen ontsporen. Mythen, psychologie en een familiegeschiedenis die vele generaties teruggaat, vormen de bouwstenen van deze roman. Wally Lamb heeft met dit boek een literaire krachttoer geleverd, een meditatie over het menselijk tekort en tegelijkertijd een onverschrokken maar liefdevolle karakterstudie.
De 47-jarige docent Caelum Quirk en zijn vrouw Maureen, een schoolverpleegster, werken beiden op dezelfde middelbare school: Columbine High School. Wanneer zich in 1999 het bloedbad afspeelt, ontvluchten Caelum en Maureen Colorado om op de familieboerderij in Connecticut het trauma te boven te komen en een illusie van veiligheid te hervinden. Caelum stuit er in een van de slaapkamers van het huis op oude dagboeken, brieven en krantenknipsels. Het intrigerende verhaal dat zij vertellen omspant vijf generaties Quirks, vanaf de Amerikaanse burgeroorlog tot Caelums eigen problematische jeugd. Stukje bij beetje reconstrueert Caelum het leven van de vrouwen en mannen wier erfenis hij met zich meedraagt en hij ontdekt de schokkende waarheid over zijn eigen afkomst.
Wally Lamb (1950) is hoogleraar Engelse taal- en letterkunde en doceert creative writing – niet alleen aan de universiteit van Connecticut, maar ook in de vrouwengevangenis van York. In 2004 liet hij een bundel verschijnen met verhalen van zijn leerlingen: Van binnenuit geschreven. Zijn twee romans Vergeef me en Walvismuziek werden beide door Oprah Winfrey uitverkoren voor haar boekenclub, een eer die tot dan alleen Nobelprijswinnares Toni Morrison ten deel was gevallen. Wally Lamb woont in Connecticut. Hij is getrouwd en heeft drie zoons.
Recensies
‘Oprah Winfrey has said of I Know This Much Is True that it’s “not just a book, it’s a life experience.” But this new novel does more than simply evoke a life’s experience (including horrifying actual events) and leave the reader to do the hard work of understanding it. Instead, it offers to do the interpretive work for us, suggesting that in the aftermath we’ll be stronger and happier, more deeply engaged with those whose lives touch our own.’ The New York Times.
‘Reading Wally Lamb’s new novel, his first in 10 years, is akin to putting on flannel pajamas during the first cold snap of the season. Nothing fancy here. But what a comfort to get lost in Lamb’s characters.’ Cleveland.com.
Meer over Wally Lamb3. Jeroen Olyslaegers – Wij

De zomer van 1976. Hoewel Europa kreunt onder een tropische hitte, verplaatst iedereen zich van het noorden naar het zuiden. Georges, misnoegde cartoonist bij een kwaliteitskrant, trekt zich samen met zijn gezin en vrienden terug op een berg aan de Spaanse Costa Brava. Mensen plonsen in het zwembad, flirten met elkaar, drinken whiskycola, en hebben het over vrijheid en zelfbeschikking in een land dat zelf nog maar net de dood van een dictator achter de rug heeft. Georges voelt zich besmet met het ‘wij’-gevoel, met de gemeenschappelijke geschiedenis die erin besloten is en met de zelfbewuste slachtoffers die samen met hem een kring vormen. Ergens moet er toch een nooduitgang te vinden zijn?
Bron: Meulenhoff/Manteau
Jeroen Olyslaegers (1967) wordt dikwijls het enfant terrible van de Nederlandse literatuur genoemd. Hij studeerde Germaanse filologie aan UFSIA-UIA (1985-1989) en werkte nadien in het documentatiecentrum Louis Paul Boon. Na een jaar burgerdienst wordt hij wegens tequilaparty’s op het dak van de universiteit en ander wangedrag buitengezet. Olyslaegers zelf noemt dit achteraf gezien een fantastische ervaring. Vanaf dan kon hij zich immers door de uitstekende uitstapregeling van de VDAB volledig aan het schrijven wijden. Olyslaegers heeft de laatste jaren voornamelijk voor het theater gewerkt. Wij is zijn nieuwste roman en zijn herintrede in de literatuur. (Bron: Wikipedia)
Recensies
‘Olyslaegers profiteert optimaal van zijn zelfgekozen retraite in het theater: hij trekt een breed-poëtisch register open en zijn dialogen klinken hoogst naturel. Gaandeweg dringt zich zelfs een vergelijking met de meester op: in stijl, thematiek en verhalende kracht is Olyslaegers een waardige bastaardzoon van de grote Claus.’ Humo.
Jeroen Olyslaegers over Wij
‘Vreemd genoeg ben ik er nog maar pas achter gekomen, namelijk door interviews te geven, dat het boek een mystieke onderstroom heeft. Tijdens het schrijven ben ik een opziener die achter zijn personages aanholt, maar nu mijn werk tot boek gestold is, begint het mij iets te leren.’ (Bron: De Standaard)
4. Bart Moeyaert – Graz

Goede raad komt er bij apotheker Eichler in volzinnen uit. Tegen de vrouw zonder haren zegt hij dat alles goed komt. De matrone laat hij in de waan dat ze haar remedie zelf heeft bedacht. In het oor van de bejaarde roept hij: ‘U bent nog jong!’ Alleen met zichzelf weet hij geen raad.
Zijn geluk is het ongeluk dat op een avond voor zijn deur gebeurt. Daar ligt de fiets, daar ligt het meisje, en ineens is de pijn aanwijsbaar.
Bart Moeyaert (1964) debuteerde op negentienjarige leeftijd met het autobiografische Duet met valse noten (1983). Sinds 1995 is Moeyaert fulltime schrijver en publiceerde hij tientallen kinderboeken totdat hij ook voor volwassenen ging publiceren: Het is de liefde die we niet begrijpen en Broere. In 2004 verscheen Dani Bennoni, dat o.a. bekroond werd met de Nienke van Hichtumprijs. Ook poëzie voor volwassenen volgde: de twee dichtbundels Gedichten voor gelukkige mensen en Verzamel de liefde. Moeyaerts werk is veelvuldig bekroond in binnen- en buitenland en wordt in meer dan vijftien talen vertaald. Behalve boeken schrijft Moeyaert scenario’s en toneelstukken, waarvan het meest recente, Drie zusters, in 2004 is bekroond met de Vlaams-Nederlandse 1000 Watt Theaterprijs. Hij vertaalt uit het Duits, Engels en Frans en heeft jarenlang stukken over design geschreven voor De Standaard Magazine.
Bron: Querido
Lees meer over Bart MoeyaertBart Moeyaert: stadsdichter van Antwerpen
Op 26 januari 2006 werd Bart Moeyaert voor twee jaar aangesteld als stadsdichter van Antwerpen. Bekijk online de stadsdichterpodcast.
5. Linda Grant – De kleren die wij dragen

De tienjarige Vivien groeit beschermd op, angstvallig binnengehouden door haar ouders, Hongaars-joodse vluchtelingen. Op een morgen belt er een excentrieke oom aan. Voordat Vivien de kans krijgt kennis te maken met dit onbekende familielid, gooit haar vader de deur voor zijn neus dicht. Jaren later gaat Vivien alsnog op zoek naar haar oom Sándor en komt ze eindelijk meer over haar familie te weten. De kleren die wij dragen is een meeslepend, ontroerend verhaal over de drang om te leven, over een jonge vrouw die ontdekt dat leven altijd gepaard gaat met complicaties en verraad, en over de rollen en persoonlijkheden die we ons aanmeten. Het speelt zich af tegen de achtergrond van Londen, van de jaren vijftig tot nu. De kleren die wij dragen werd in 2008 genomineerd voor de Man Booker Prize.
Linda Grant (1951) werd joods opgevoed door haar Russisch-Poolse ouders. Ze studeerde Engels in York, behaalde haar master in Ontario en keerde naar Engeland terug om daar journalist te worden. De kleren die wij dragen werd in 2008 genomineerd voor de Man Booker Prize.
Bron: Prometheus
Recensies
‘Her prose is careful, pointed: a drab brown waistcoat here, the creak of a leather jacket there – all we need to know about her characters and their attitude to life is told in what they wear.’ Telegraph.
‘There is nothing lightweight about its themes and yet it is so artfully constructed that you barely feel you’re reading it at all, so fluid and addictive is the plot.’ Guardian.
‘Grant bravely explores – and exposes – such unfashionable viewpoints. Her novel is at once a beautifully detailed character study, a poignant family history and a richly evocative portrait of the late 1970s.’ Independent.
Meer over Linda Grant
Alle rechten voorbehouden


Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: