In de Vooruit in Gent loopt tot en met 14 maart het festival “The game is up”. Een van de blikvangers ervan – naast de gigantische, houten autoconstructie in het café van Vooruit- is de productie “La mélancolie des dragons” van de Fransman Philippe Quesne en zijn gezelschap Vivarium Studio. Na een bijzonder succesvolle passage op het festival van Avignon en op de 1e editie van het NEXT-festival in Roubaix is deze meesterlijke voorstelling vol hardrock, instant pretparkattracties en peperkoeken harten vandaag en morgen voor het eerst in Vlaanderen te zien.
Regisseur en beeldend kunstenaar Philippe Quesne creëerde voor “La mélancolie des dragons” een sneeuwlandschap. Het lijkt 10 graden onder nul. Planten, bomen en de grond zijn bedekt met een dikke laag sneeuw.
Daarin is een witte aftandse Citroën AX gestrand. Een handvol langharige hardrockers en hun hond stappen uit. Vriendin Isabelle, een oudere dame in bleke jeans, Metallica-shirt en fel paars wintervest schiet hen te hulp. Ze heeft duidelijk meer verstand van wat er zich onder de motorkap bevindt dan haar stoere vrienden.
Omdat een cruciaal stuk vervangen moet worden, zitten ze daar ter plekke vast. Voor 7 dagen. Maar niet getreurd, de mannen hebben nog een paar blikken bier in de auto. En ze maken van de gelegenheid gebruik om hun nieuwste project aan Isabelle voor te stellen. Ze zijn namelijk onderweg met hun rijdende expositie annex attractiepark.
Grappige variaties op pretparkattracties
Met een kinderlijk enthousiasme en een ongebreidelde creativiteit hebben ze namelijk de gekste attracties bedacht. Geen supersonische roetsjbanen maar grappige variaties erop die minder duur en minder spectaculair zijn.
Ze hebben die attracties bedacht met wat ze aan materiaal voor handen hadden. En ze presenteren die vooral met de ontwapenende charme waarmee kinderen hun ouders rondleiden in hun zelfgemaakt fantastisch universum.
Al zappend zorgt hun autoradio voor een toepasselijke soundscape die soms het gebeuren onderstreept, er een hilarische toets aan geeft of de stemming doet omslaan naar een meer melancholische mood. Dat gaat van voorspelbare hardrockklassiekers van The Scorpions tot herkenbare flarden klassieke muziek.
Warm alternatief voor commerciële pret
“La mélancolie des dragons” toont zo een stel mensen die samen op weg zijn en zich niet uit het lood laten slaan door dagelijkse ongemakken zoals autopech.
Het langharig tuig ziet er stoer uit maar is bijzonder kalm en liefdevol. De creativiteit waarmee het Franse gezelschap in “La mélancholie des dragons” omgaat met het eenvoudige materiaal waarmee ze hun attractiepark opbouwen en het oprechte hart dat er onder klopt, is een warm alternatief voor de fake commerciële pret die de entertainmentsindustrie en de dure parken beloven.
Acteurs hebben onwaarschijnlijke naturel
De draken uit de titel komen amper terug behalve in een van de boeken die ze mee hebben op hun tocht. Maar de fantasie en de magische wereld waar de draken voor staan, is omnipresent.
De onwaarschijnlijke naturel van de acteurs (waarvan je je soms haast afvraagt of ze toch niet echt als goedmoedige hardrocker door het leven gaan), de poëtische vondsten en de humor die nergens cynisch wordt, maakt van “La mélancolie des dragons” ontwapenend en sterk theater.
Of hoe een onbeduidend moment uit het leven van 7 mannen en 1 vrouw een utopische wereld kan tonen die niet eens zo veraf lijkt én je zo (na anderhalf uur hartelijk lachen) verzoent met de onbeduidenheid (en de schoonheid) van het leven.
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: