Patrick Modiano – In het café van de verloren jeugd
Een Parijs’ café in de jaren zestig, bezocht door een allegaartje van marginale figuren: jongeren met vage artistieke aspiraties, oudere jongeren, die al een verleden te verzwijgen hebben. Op een avond duikt Louki op. Ze lijkt een schuilplaats te zoeken, al begrijpt niemand wie of wat haar precies bedreigt – zijzelf misschien nog wel het minst. Louki is de broze heldin van een navrante geschiedenis. Vier verschillende personages vertellen haar verhaal, als laatste haar vriend Roland, een schrijver in spé. Nog steeds meent hij haar stem te horen, ’s nachts op de Champs-Élysées…
Bron: Querido
Patrick Modiano (1945), een van Frankrijks meest gelezen en bekroonde auteurs, debuteerde in 1968 met De plaats van de ster, waarmee hij op slag wereldberoemd werd. Sindsdien schiep hij een monumentaal oeuvre van enkele tientallen romans, waaronder Dora Bruder (1997) en Een stamboek (2005).
Recensies
‘Een wereld van stilte en onbestemde weemoed, beschreven vanuit een Parijs’ café. Inderdaad: er is een nieuwe, schitterende Modiano.’ NRC Handelsblad.
‘Patrick Modiano levert met ‘In het café van de verloren jeugd’ een meesterwerkje af. Naast een geweldig geschreven verhaal is het ook een ode aan literatuur en filosofie. Deze roman is zowel een mooie kluif voor literatuurwetenschappers als een huzarenstukje om ’s nachts voor het slapengaan te koesteren.’ Cutting Edge.
‘Patrick Modiano is altijd al een meester geweest in omtrekkende bewegingen en suggestie, maar met In het café van de verloren jeugd heeft de Franse schrijver zichzelf overtroffen.’ De Standaard.
Parijs en Het café van de verloren jeugd
‘Specifiek mooi aan In het café van de verloren jeugd is de opdeling van Parijs in gevoelsmatige zones. De roman gaat deels over de onzichtbare perimeters die iedereen voor zichzelf afbakent in de stad en die elkaar wel moeten overlappen.’ Achille van den Branden.
‘Parijs is in dit boek eerder een troosteloze metropool waarin mensen zomaar kunnen oplossen in de anonimiteit. Modiano’s Parijs is geen romantische lichtstad, maar een grootstad vol stukken niemandsland. De stad hangt vast aan de personages. Hun associaties kleuren haar straten.’ Cutting Edge.
Een Parijse goddelijke komedie
Eén van de meest opvallende intertekstuele verwijzingen in de roman In het café van de verloren jeugd is die naar Dantes Goddelijke komedie. Manet van Montfrans trekt een parallel tussen de representatie van de Parijse wijken in Modiano’s roman en Dantes fictieve reis door het hiernamaals. Montfrans bespreekt ook de rol die Parijs, de Parijse geschiedenis en Modiano’s persoonlijke geschiedenis in de roman spelen. ‘De Parijse topografie vormt het stramien van het universum van Modiano. In de verhalen die hij op dat stramien schrijft, functioneren bepaalde plaatsen als uitgangspunt voor interpretatie.’
Lees online:
Chloe Aridjis – Wolken boven Berlijn
Wolken boven Berlijn is een onvergetelijke roman over een zoekende, jonge vrouw in Berlijn, waar een aantal ingrijpende ontmoetingen leidt tot romantiek, geweld en openbaring.
Tatiana is haar dominante Mexicaanse familie ontvlucht en vestigt zich in Berlijn. Wanneer ze voor de teruggetrokken historicus Weiss gaat werken, wordt haar bestaan complexer – en gevaarlijker. Via Weiss ontmoet ze Jonas, een meteoroloog die als kind in de DDR troost vond in het voortdurend veranderen van de wolken, en die nu Tatiana’s leven onherroepelijk verandert.
Met humor en mededogen leidt Chloe Aridjis ons door Berlijn, door appartementen en cafés, door een overvolle metro waar een als oude vrouw verklede Hitler verschijnt, langs een ondergrondse kegelbaan van de Gestapo waar de scores nog op de muren staan.
Bron: L.J. Veen
Chloe Aridjis (1971) werd geboren in New York en groeide op in Mexico en Nederland. Ze is de dochter van schrijver Homero Aridjis. Ze studeerde Vergelijkende literatuurwetenschappen aan Harvard en promoveerde aan Oxford. In 2005 werd haar studie over magie in de Franse poëzie van de 19e eeuw gepubliceerd. Chloe Aridjis heeft enkele jaren in Berlijn gewoond en woont momenteel in Londen. Wolken boven Berlijn is één van de 24 Literaire Lente romans.
Recensies
‘Prachtig geschreven, Wolken boven Berlijn is een perfect Berlijns verhaal voor onze onzekere tijden en een uitzonderlijk debuut.’ Francisco Goldman.
‘Chloe Aridjis writes with a fine-tuned and a captivating charm. Her universe is offbeat, rich, and disturbing in equal measure – but always utterly compelling.’ Tom McCarthy.
Berlijn en Chloe Aridjis
‘In dit boek leidt Chloe Aridjis ons door Berlijn, door appartementen en cafés, langs een ondergrondse bowlingbaan van de Gestapo waar de scores nog op de muren staan. De lijnen tussen echt en bedacht vervagen en dan blijkt dat steden, net als mensen, hun verleden niet kunnen ontlopen.’ Grove Atlantic.
Berlijn 1989-2009
Het jaar 2009 is het jaar van de twintigste verjaardag van de val van de Berlijnse muur en is tevens het jaar van de publicatie van de roman Wolken in Berlijn. National Public Radio zendt in de herfst een serie over Berlijn uit. In de eerste aflevering zal een fragment van de roman van Chloe Aridjis worden opgenomen.
- 3 april: Zogezegd in Gent – Literatauer hinder der Mauer
Ter introductie zal Chloe Aridjis (inderdaad, dochter van) voorlezen uit haar door Paul Auster bejubelde debuut ‘Wolken boven Berlijn’.
- 4 april: Border Kitchen in Antwerpen
BorderKitchen, een initiatief van de organisatoren van het Crossing Border festival, geeft u de kans om in een kleine setting een voordracht, vaak gepaard met een interview, van nationaal en internationaal gerenommeerde auteurs mee te maken. Zaterdag 4 april komt Chloe Aridjis naar onze BorderKitchen in Antwerpen (locatie De Groene Waterman).
Lees online:
Charles Bock – Mooie kinderen
Las Vegas, een zaterdagavond. De twaalfjarige Newell Ewing gaat de deur uit met een vriendje en keert niet meer terug. In de nasleep van zijn verdwijning probeert zijn moeder Lorraine haar verdriet een plaats te geven. Zijn vader Lincoln verlangt naar intimiteit, iets wat zijn vrouw hem juist niet kan geven. Als de Ewings de mysterieuze verdwijning van hun zoon proberen te doorgronden, komen ze erachter dat een kleurrijke groep personen daarbij een rol heeft gespeeld: een tekenaar die een weekend van vertier in de gokstad heeft doorgebracht, een stripper die probeert haar werk voor zichzelf te verantwoorden en een paar weggelopen tieners die een manier zoeken om te overleven in de schimmige onderbuik van Las Vegas.
Mooie kinderen schetst een scherp portret van de haast mythische stad Las Vegas – een stad waarin mensen op de vlucht zijn voor zichzelf en hopeloos op zoek zijn naar verlossing. In zijn meesterlijke debuutroman combineert Charles Bock fonkelend proza met een enorm gevoel van mededogen voor zijn personages.
Bron: De Bezige Bij
Charles Bock (1970) werd geboren in Las Vegas en woont tegenwoordig in New York. Mooie kinderen is zijn debuutroman, die wekenlang in de bestsellerlijsten stond. Bock heeft elf jaar aan de roman gewerkt.
Recensies
‘Mooie kinderen is geschreven vanuit het wisselende perspectief van een aantal bewoners van Las Vegas, in een zinderend, gejaagd proza dat lonkt naar Tom Wolfe en Brett Easton Ellis. Zoals Bock afdaalt in de krochten van de gokstad – de hangplekken van de jongeren, het morsige kantoor van een pornovideotheek, de slaapplekken van de verslaafden – zo diep weet hij door te dringen in de ziel van zijn hoofdpersonen.’ Vrij Nederland.
‘In “Beautiful Children”, Bock’s vision and voice create a fictional landscape as corruptly compelling as Vegas, and as beautiful as the illusions its characters cling to for survival — illustrating what he calls “the nobility inherent in struggles that cannot be won.”’ The New York Times.
Charles Bock, Las Vegas en literatuur
‘I think the idea of this city influences you whether you like it or not.’
New York Times journalist Charles McGrath doorkruist met Charles Bock de straten, casino’s en shopping malls van Las Vegas. ‘But for the most part the Las Vegas of “Beautiful Children” is not tourists’ Las Vegas but the city of the people who live and work there — a place that is and is not like lots of other places in America, with sprawling neighborhoods of tract houses and subdivisions, where the sun bounces off tile roofs and at nighttime the sprinkler heads pop out of the ground, keeping the grass as green as Astroturf.’
Lees/bekijk online
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: