‘Je moet toch een beetje gek zijn om op een podium te staan?’, vraagt Madiha Figuigui alias Guigui. ‘Je hebt er een groot ego voor nodig en veel moed.’ Guigui’s Mad is de naam van haar groep en van de voorstelling die donderdag en vrijdag in De Singel een tournee langs Vlaamse cultuurcentra aftrapt.
Als mensen haar kennen, dan is het van klassieke recitals of Peter Vermeersch’ opera Héliogabal. Guigui’s Mad mengt gipsy jazz met Arabische en Joodse muziek, Eisler en Brecht. ‘Het klopt dat ik aan conservatoria heb gestudeerd en met José Van Dam heb gezongen’, vertelt ze. ‘Ik heb een zeer westerse opleiding gehad, want als vrouw van Marokkaanse afkomst is het gewoon dat je je tegen die afkomst verzet. Maar in 2000 heb ik een oorlogje gevoerd tegen mijn westerse kant, omdat de mensen die naar mijn klassieke concerten kwamen, nooit eens dezelfde origine hadden als ik.’
‘Terwijl ik daarmee in de knoop lag, kreeg ik het aanbod om een voorstelling te improviseren. Ik zong er wat ik ook onder de douche zing: jazz, popsongs, maghrebijnse liedjes. Dat deed deugd: het was een ander soort plezier dan de westerse klassieke zang.’
Toch krijgt u in Guigui’s Mad ook klassiek te horen, meer bepaald Music for a while van Henry Purcell. ‘Ik hou veel van Purcell. Van alle barokmuziek eigenlijk, ook Italiaanse of Franse. Ik koppel Music for a while aan Jerusalem of Gold, over de vreugde van de Joden die de muren van Jeruzalem terugvinden. Dat lied is een deel van het Joodse collectief geheugen. Ik voeg er daarna twee frases aan toe in het Arabisch, over de intrede van Mohammed in Medina, voor ik terugkeer naar Music for a while. Het stuk van Purcell gaat over het welzijn dat de muziek verschaft. Ik ben moslima en Marokkaanse, mijn vriend is Joods en Israëli: ik kan niet anders dan hopen op een vreedzame samenleving van Israëli’s en Palestijnen.’
In het programma zal er een fikse snuif jazz zitten. ‘Net als de sopraan Renée Fleming heb ik altijd jazz gezongen; ik wou eigenlijk jazz zingen en dacht in mijn jeugdige overmoed eerst een jaartje klassiek te “doen,. Maar ik ben op een heerlijke leraar klassieke zang gestoten en ben klassiek blijven studeren. Toch gaan die twee liefdes vaak prima samen. We brengen een stuk van Ravel, een beetje meer jazzy dan gewoonlijk, met drums, maar toch nog impressionistisch. Het is moeilijk uit te leggen: je moet het gewoon horen.’
Alle rechten voorbehouden
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: