Tom Lanoye over Mefisto for ever:
Als we de Europese geschiedenis bekijken, behoort de heropstanding van fascistische regimes dan tot de mogelijkheden of moeten we dat helemaal uitsluiten? Voor mij geldt het eerste. Denk je niet dat het in de jaren dertig ook ooit begonnen is zoals je het hier nu ziet, met kleine maatregelen? Is het dan onschuldig of waardevrij als artiesten rond O110 afgedreigd worden? Sinds die neonazigroep is opgepakt, zijn een aantal dialogen heel concreet geworden. En de neiging van een aantal intellectuelen om vooraf al te zeggen dat we er niet over hoeven te discussiëren, toont net dezelfde verwarring als in de Weimarrepubliek. Ik merk allerlei parallellen maar zeker niet met één partij. Neem die obsessionele verbinding van normen en waarden die je almaar bij meer mensen ziet. Dat is een heel herkenbare retorische handgreep die hoe langer hoe meer installeert dat alleen mensen met gezamenlijke waarden dezelfde normen kunnen hebben.
Guy Cassiers over Mefisto For Ever:
En daarom vind ik het belangrijk dat we in deze voorstelling iemand volgen die in het begin maar één druppeltje water in zijn wijn doet, dan iets meer, en nog iets meer. Tot er uiteindelijk alleen maar water overschiet. Maar hij blijft zeggen dat het wijn is.
Alle rechten voorbehouden


Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: