Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Empire (Art & Politics) van Superamas start als een Hollywood blockbuster over de slag tussen Napoleon en de Oostenrijkse troepen in Essling en Aspern, twee dorpen aan de oevers van de Donau, in 1809. Beide partijen eisten (en eisen ook nu nog) na massale slachtingen de overwinning op. We zien het geromantiseerde relaas, zoals dat hoort, door de ogen van fictieve personages. De politiek achter de slag blijft echter in duister gehuld. Trouwens, dadelijk daarna komt de cameradolly in beeld die zonder overgang switcht naar de salons van de Franse ambassadeur in New York. Daar zijn de acteurs, de regisseur en politici verwikkeld in het soort intriges die het leven aan gene zijde van de buis zo opwindend maken voor de argeloze kijker. De dolly herinnert er ons echter voortdurend aan dat wat we zien slechts een montage is van de werkelijkheid, een gekleurde voorstelling. De relatie van het getoonde tot de werkelijke betekenis van het gebeuren is even gemanipuleerd als de oorlogspropaganda die de twee strijdende partijen aan de Donau in 1809 toeliet te geloven dat er winst geboekt was.

Superamas drijft de ironie ten top als ze enkele protagonisten op dit feest laat besluiten dat ze willen ontsnappen aan de zinloosheid van hun frivole leven door op zoek te gaan naar wat er echt toe doet. In casu door de Iraanse cineaste Samira Makhmalbaf op te zoeken in het Afghaanse oorlogsgebied. Wat enkel tot meer spektakel en minder waarheid leidt. De boodschap is wrang, maar de verpakking is succulent. Superamas blijft dansen op de vulkaan van een maatschappij die politiek tot massakunst en/of dito communicatie maakte.

http://www.demorgen.be