Voor het New Yorkse ensemble Nature Theater of Oklahoma (NTO) de wereld veroverde met stukken als No Dice verkenden ze het terrein met Poetics: a Ballet Brut. ‘Poetics’ suggereert dat het gaat om een artistieke beginselverklaring. ‘Ballet Brut’ verwijst naar Jean Dubuffets art brut: kunst die haar materiaal haalt uit het gewone leven. Dat blijkt tweemaal raak.
Stuntelig staan ze op het strookje voor het doek, vier personen die lijken te wachten op de metro. Ze begluren elkaar nu eens begerig, dan weer argwanend. Hoe geef je je daarbij een houding? Blijven de handen in de broekzakken of gooi je je armen ontspannen in de nek? Je wilt er immers wel stáán: stel dat het geluk zich onverhoeds aandient! Die kleine bewegingen, het vals argeloos heen-en-weer drentelen, is de aanzet van een collectief rijdansje. De muziek illustreert wat gebeurt: een muzakversie van ‘All by Myself’ van Céline Dion gaat over in ‘You Should Be Dancing’ van The Bee Gees. Maar vlekkeloos verloopt het niet: Anne Gridley raakt verstrikt in een neurotisch gebarenspel. De liedjes strijken de plooien echter glad en beloven elke denkbare vervulling. Als Donna Summer tot slot haar ‘Last Dance’ (‘The last chance for love’!) zingt, zijn Grindleys ontspoorde kronkels opgelost in een onweerstaanbaar dansje. NTO zet de architectuur van de Minardschouwburg daarbij magistraal in. Hartverwarmend.
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: