Er werd lang en reikhalzend uitgekeken naar de passage van Daniel Johnston in Gent. Dat het Waalse Soy Un Caballo en de Den Haagse band John Dear Mowing Club als dubbel voorprogramma dienden was zeker mooi meegenomen. Uiteindelijk zou die laatste later ook als gedeelde hoofdact gaan dienen.
Ietwat laat (heerlijk verdwaald in de prachtige trappenhal van Vooruit) arriveerden we in de pikdonkere theaterzaal, waar het Waalse duo Soy Un Caballo net het publiek voor een eerste keer verbaasde. Uiteindelijk sloten ze hun set af met ‘Au ralenti’, waardoor het Gentse publiek al meteen wist dat dit niet zomaar een avond zou worden.
John Dear Mowing Club mocht van daar overnemen. Met een verbazingwekkende snelheid schipperde zanger Melle de Boer tussen aangenaam Hollands en heerlijk rauw Amerikaans. Vooral dat laatste is te horen in de muziek van JDMC, waarvan David Eugene Edwards zeker de grootste held is. Het Vooruitpubliek ging voor een tweede keer plat tijdens onder andere ‘Limousine song’ en het naar Daniel Johnston neigende ‘Devils’.
Op de site van Vooruit stond voor het concert dit te lezen: ‘Door de verzwakte gezondheid van Daniel Johnston zal hij slechts 20’ solo spelen. Daarna speelt hij nog een set van ongeveer 45’ met John Dear Mowing Club.’ Zo ging het ook. Een fantastisch applaus weerklonk toen de manisch depressieve knuffelbeer achter zijn piano ging zitten en aan zijn korte soloset begon. Duidelijk met een last op zijn schouders speelde Daniel vier van zijn songs.
Na een korte pauze kwam John Dear Mowing Club opnieuw het podium op geklauterd, en nadat Melle de kust veilig had verklaard, kwam ook Daniel opnieuw het podium op. Wat volgde was drie kwartier steengoede muziek (alweer) met heel wat meer pit en rock-’n-rollgehalte dan Daniels ingetogen eerste verschijning. Onder meer ‘Silly love’, Living life’, ‘Casper the friendly ghost’, ‘Life in vain’, ‘Rock this town’ en de Beatles-cover ‘Help’ passeerden de revue. Uiteindelijk besloot een vermoeide Daniel het voor bekeken te houden, maar hij werd door het publiek weer naar het podium gesmeekt, geschreeuwd en geapplaudisseerd.
Daar kwam hij plots vrolijk aanzetten met een vroege kerstwens: ‘True love will find you in the end.’ Na de song verdween Daniel opnieuw achter het gordijn, om alsnog een laatste keer tevoorschijn te komen. De meezinger ‘Devil town’ werd zijn afsluiter, met hoog boven Daniels hoofd de slogan ‘Kunst veredelt’.
Alle rechten voorbehouden
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: