Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Liefhebbers van elektronische muziek die wel eens wat anders lusten dan doordeweeks gedreun en infantiele riedeltjes werden verwend dit weekend. In het Vlaams-Brabantse Opwijk was er het veelbelovende Pluto Festival (met o.a. de op Pukkelpop nog geweldige Zweedse groep Little Dragon ) en in Gent speelden zaterdag twee dappere aanvoerders van de elektronische avant-garde ten dans: in de Vooruit had Democrazy Amon Tobin uitgenodigd en op Clash of the Cultures in het ICC maakte de iconische Mike Paradinas aka Mu-Ziq zijn opwachting. Focus Knack stortte zich gewillig in het Gentse nachtleven – altijd tot uw dienst.

Eerste halte: de Vooruit, alwaar rond een uur of één de schim van Amon Tobin achter de decks opdook. De man maakt het zijn publiek niet bepaald gemakkelijk: zijn breaks worden breed uitgesmeerd en ook wanneer er wel beats te rapen vallen gaat het vaak om tergend trage dub- of hiphopritmes. Een break is bij Tobin echter wat helemaal anders dan wat de nu-ravertjes van tegenwoordig daarvan maken (te weten: een klein loopje versnellen tot het klinkt alsof de hulpdiensten uitrukken): in de betoverende breaks van Amon Tobin hoor je nachtelijke scheepswerven waar in een waas van rum en slaaptekort wordt doorgewerkt, heipalen die in de grond worden gedreven en aanwaaiende echo’s die in je onderbewustzijn graven. Bovendien had de man naast daverende drones ook heel wat stevige, onvoorspelbare drum&bass in de aanbieding, van het soort dat de gemiddelde Boiler op Pukkelpop steevast tegen het kookpunt aanjaagt. Aldus geschiedde ook in deze zaterdagse Vooruit: de goed gevulde zaal ging volledig uit zijn dak.

Even later baanden we ons een weg doorheen het dronken gelal, de belegen beats en de shoarmadampen van de fameuze Overpoortstraat om in een op het eerste zicht uitgestorven Citadelpark de ingang van het ICC te vinden. Clash of the cultures is opgevat als een ontmoeting tussen wereldmuziek en elektronica, maar het evenement had ons inziens meer weg van een spontane rave, alsof enkele slimmeriken zich eerder die avond toegang hadden weten verschaffen tot het gebouw, een installatie hadden binnengerold en alle vrienden en de vrienden van hun vrienden gebeld. Gezien de drie redelijk grote zalen en de bepaald obscure line-up was het niet zo heel erg druk in het ICC, maar er hing een aangename vibe en vanaf het moment dat de Franse band DAT Politics (een soort trashy versie van Adult. , alsof dat nog nodig was) plaats ruimde voor Mike Paradinas en zijn laptop werd er enthousiast stuiptrekkend gepoogd om ’s mans bombardement van ingewikkelde ritmes bij te benen. Mike begon zijn set nogal stilletjes met een gekke, groovy sound, maar geleidelijk aan ontspoorde het geheel van epileptische drum&bass tot snoeiharde breakcore. Plat werd het nooit, maar stilstaan was onmogelijk, ook al was bewegen evenmin evident. Na dik drie kwartier klapte Paradinas zijn laptop dicht en verdween meteen in de coulissen. Dat zorgde hier en daar zonder twijfel voor een zucht van opluchting, maar of u het nu liever wat luchtiger hebt of niet, dit was een waanzinnige, verpletterende set van iemand die in zijn eentje het hele o-zo-stoere Bassleader -zootje op een hoopje zou spelen en tegelijk boeiende, vernieuwende muziek maakt. Respect!

Als we tot slot een kleine suggestie mogen doen: binnen twee weken strijkt de hoogmis van de techno weer neer in Flanders Expo, ook al in Gent. Misschien moest dit soort onvermoeibare vernieuwers daar eindelijk ook maar eens een kans krijgen. Naast Hawtin , Hood en Underworld natuurlijk.

www.knack.be