Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Acts die in de eerste plaats hun muziek en dan pas zichzelf serieus nemen, we mogen ze wel. Eén van die groepen zagen we vorig jaar aan het werk op één van de vele zijpodia van Pukkelpop: de Portables. Nu moeten we eerlijk toegeven dat we ons op dat moment hoegenaamd niet tot het legertje Portables-fans of – kenners konden rekenen. We waren toen dermate gecharmeerd door hun optreden en hun songs, dat we het hele optreden hebben uitgezien in plaats van – zoals gepland – naar de circustent van Luc Janssen te togen voor het alternatieve snoepje van de week.

Iemand met wiens werk we meer vertrouwd waren, was Portables-lid Jürgen De Blonde, die als Köhn met recht en reden wordt aanzien als één van de vaandeldragers van onze ‘intelligente, esthetisch verantwoorde’ elektronica-scene. Hokjesdenkers en etikettenklevers krijgen hoofdpijn bij de gedachte dat één en dezelfde persoon tegelijkertijd als eenzaat-met-laptop én als lid van een heuse rockband actief is, wie zijn oogkleppen laat vallen zal meteen merken dat beide disciplines elkaar niet hoeven uit te sluiten maar integendeel zelfs kunnen verrijken.

Het verhaal is u intussen wellicht bekend: Jürgen De Blonde werd als Köhn aangezocht door het Klara-programma ‘Mixtuur’ om in navolging van fijne lieden als Mauro en de IJslander Jóhann Jóhannsson een week lang het curatorschap op zich te nemen. En wanneer een oude schuur vuur vat, zijn de gevolgen vaak niet te overzien: tante Klara was zodanig onder de indruk van deze welgemanierde, charmante jongmens dat ze De Blonde en zijn vriendjes van de Portables een week bij haar liet logeren in de Tootsstudio. Het resultaat van een weekje kamperen en theeleuten bij tante Klara mag er best wezen: ‘Op visite bij tante Klara’ is een boeiend, aangenaam luisterstuk geworden dat geen seconde verveelt of irriteert, maar veeleer amuseert en intrigeert.

Wat maakt deze plaat ‘Köhn’ en wat ‘Portables’? Een deel van de tracks ontstond na jamsessies met de volledige groep, voor de andere tracks vormden de elektronica van Jürgen De Blonde aka Köhn het vertrekpunt. Achteraf werden de twaalf nummers door De Blonde ‘gemixt en bewerkt’ zoals dat heet, en dat ‘onder auspiciën van de Portables’.
De plaat opent met het rustige ‘Intro’, een rustige, stemmige postrocker die mede dankzij de opgebouwde spanning zo op de soundtrack zou kunnen van zowel een bloedstollende thriller als van een doodserieus relatiedrama. ‘Intro’ gaat vervolgens naadloos over in het al even sfeervolle en filmische (maar iets zonnigere) ‘We remember zon i bos’ en doet ons een beetje denken aan het fantastische Super Numeri (maar wie zijn wij?). ‘De dood van de aftandse Peruviaan’ is de neerslag van een sessie loos gaan met ballonnen, fluiten en andere brol uit de keuken van tante Klara. Komt niet aanmerking voor ‘Beste Song’ of ‘Sterkste Track’, maar als deel van het geheel niet zomaar op de plaat gekletst, natuurlijk. ‘120 km/u ? 120 bpm’, waarin te horen is hoe een aanstekelijk elektronicaritme van De Blonde vakkundig omwikkeld wordt met laagjes gitaar en synthesizer, is heel sterk. Dat de Portables meesters zijn in het sfeerscheppen wordt nogmaals ten overvloede bewezen in ‘Köhnfituurpje’, een track waarbij we ons een loner voorstellen, die uren na sluitingstijd nog steeds op zijn barkrukje zit te wachten op zijn date die maar niet komt opdagen. Hierna volgt ‘Pianus’, een korte, minimalistische track, en zit het eerste deel van de plaat (‘voormiddag’ getiteld) erop. ‘namiddag’ valt meteen met de deur in huis, middels het achterstevoren afgespeelde ‘_IA’. Leuk, maar wat volgt is veel beter: het bezwerende, door een oriëntaals ritme voortgestuwde ‘Allesdrop’. Met ‘Vay Artay’ belanden we weer op de afdeling ‘toeters en bellen en ander rondvliegend keukenmateriaal’, al dient er wel bijgezegd dat dit nummer de perfecte springplank vormt voor het – alwéér – sfeervolle ‘Ringtro’, dat ons op zijn beurt een beetje doet denken aan de eerste, experimentele platen van Tangerine Dream (toen de Duitsers het bestaan van de synthesizer nog niet hadden ontdekt). Ook afsluiten doen ‘Köhn & de Portables’ erg sterk met ‘Portables Are Go!’, een nummer waar voor de verandering heel wat vaart in zit en met ‘Good Evening, Sergeant’, in alles de perfecte antipode van openingstrack ‘Intro’.

Daarmee is de cirkel rond en zit de dag erop. Of tante Klara nog vaak met weemoed zal terugblikken op het bezoek van Köhn en zijn vrienden, weten we niet. Wel is duidelijk dat ze met dit plaatje een reuze gezellig muzikaal fotoalbum hebben nagelaten dat het midden houdt tussen fun, experiment en schoonheid…

www.digg.be