Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Dit symposium gaat niet over iets nieuws. De hele 20ste eeuw zochten kunstenaars naar vernieuwing en controversie. Het bestaan van muterende media is daar een evident gevolg van. De avant-garde idee, die begon als reactie op de gevestigde stijlen en het verwerpen van de institutionele codes, leidde tot een radicaal openbreken van de klassieke media. De daaropvolgende opkomst van multimedia, het gebruik van alles samen en door elkaar, betekende in de eerste plaats een bevrijding van de kunst die ingesnoerd zat in een canon van disciplines. Tegelijkertijd veroorzaakten de technologische revoluties een ingrijpende modernisering van oude media zoals fotografie en film, zowel als een vloed aan nieuwe media.

Door deze transformaties beschikt de hedendaagse kunstenaar over een uitgebreid instrumentarium. Maar de artistieke interesse en werkwijze is vooral ingrijpend beïnvloed door het feit dat men zich meer en meer bewust werd van het bestaan van, en het verschil tussen de media. De meeste kunstenaars denken vandaag bijvoorbeeld niet langer binnen de condities van één medium maar confronteren en combineren media. Dikwijls overweegt men ook pas achteraf, na het ontwerp, in welk media men zijn creatie wil uitvoeren.

Het hedendaags gebruik van media beperkt zich overigens niet tot dergelijke trans- of postmediale experimenten. Als reactie op de alomtegenwoordigheid van multimedia leggen verschillende kunstenaars zich toe op één specifiek medium waarvan men de vorm en de grenzen wil expliciteren in een uniek hypermediaal spel. Of men opteert voor een terugkeer naar eenvoud, weg van de hoogtechnologische en digitale media, en gaat op zoek naar de mogelijkheden van nieuwe en oude analoge of primaire ‘unplugged’ varianten. Soms is een kunstenaar die werkt binnen één medium wel uitgedaagd door de esthetica of de artistieke logica die oprijzen in andere media, maar wil men die juist vertalen naar, simuleren in of contrasteren met het eigen medium dat daardoor systematisch wordt verruimd en transformeert. In deze gevallen wordt de cross-over tussen media niet rechtstreeks maar eerder van binnenuit, innermediaal, voltrokken. In nog andere gevallen is men vooral geïnteresseerd in de onbekende ruimte tussen de bestaande media, en gaat men op ontdekking in deze intermediale zone, op zoek naar de hybride bewoners van deze tussenin.

Met dit symposium maken we geen onderscheid tussen oude of nieuwe muterende media maar focussen we op wat ze voor de kunst kunnen betekenen. Wat zijn de uitdagingen, de beperkingen en de implicaties van een spel met media? Leidt het bijvoorbeeld tot een contaminatie of zelfs een desintegratie van de klassieke media of eerder tot een herwaardering en dus een bekrachtiging ervan? En wat kunnen we ons zoal voorstellen bij deze mutanten?

In voormiddag brengen we een interdisciplinair verhaal – over de verschillende ‘kunstdisciplines’ heen- met sprekers die aandacht hebben voor de liaisons tussen beeldende kunst en architectuur, de fusies van poëzie en typografie, de melange van theater en mediakunst, of voor de buitenmediale aspiraties van interactieve kunst. In de namiddag focussen we op de actuele audiovisuele praktijk. We geven het podium aan verschillende video- en media kunstenaars die hun werk tonen en getuigen over hun ervaring met het kruisen, veredelen en mutileren van media.