Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Er zijn twee soorten geruststellende verhalen: wetenschappelijke en religieuze. Stel je voor: Adam en Eva op het einde van hun eerste dag in het paradijs. Ze kijken naar de eerste zonsondergang.
De zon verdwijnt achter de horizon, en neemt het licht, de warmte en misschien wel het leven met zich mee. Een volledige duisternis omhult de wereld. Stilte.
Eva fluistert: “Slaap je?”
De mannen hebben de gewoonte bewaard om niet onmiddellijk op deze vraag te antwoorden.
Eva: “Slaap je?”
En ze raakt zijn schouder aan.
Adam: “Wat is ‘t?”
Eva: “Ik weet het niet. Ik ben bang.”
Adam: “Bang!? Waarvoor?”
Eva: “Ik vraag me af of de zon zal terugkomen.”
Adam: “Natuurlijk komt hij terug. Slááp!”
Eva: “Ben je zeker?”
Adam: “Ja.”
Eva: “Hoe kun je er nu zeker van zijn dat de zon terugkomt? En wat als hij niet terugkomt, wat komt er dan in de plaats?”
En het was toen dat Adam het haar heeft verteld. Niet de waarheid, want die wist hij niet. Die weten wij nog steeds niet. Hij vertelde haar wat mensen elkaar nu nog altijd vertellen: een geruststellend verhaaltje. Dat is de kunst.

Als,dan. Een absurde driehoeksverhouding tussen God, Wetenschap en Kunst, in een knap gestructureerde waanzin van theater, dans en muziek. Wie twee jaar geleden Rusland voor Beginners zag, weet dat je je met deze ploeg kan verwachten aan een surrealistische voorstelling met een eigenzinnige theatertaal.