Op de valreep biedt het jaar 2007 nog een mooie ontdekking. De 23-jarige singer-songwriter Alela Diane heeft de stem en de achtergrond om velen te boeien.
Ze is pas 23, maar wie haar pas verschenen, mooie album The pirate’s gospel hoort, denkt dat ze een levenswijze vrouw van minstens 40 is. Alela Diane glimlacht. Ze weet niet zeker of ze dit als een compliment moet opvatten, maar knikt toch maar.
Eigenlijk is haar plaat al drie jaar uit, maar het duurde lang – Myspace is niet voor iedereen een mirakel – voor ze een verdeler in Europa vond. Zo komt het dat haar volgende album eigenlijk persklaar is, maar dat ze nu in Europa op tournee is om die oudere songs weer te spelen. ‘Ik heb ze opnieuw moeten instuderen, want ik speelde ze al een poosje niet meer.’
The pirate’s gospel is een triomfantelijke getuigenis van de kracht van onschuld. Diane, afkomstig uit het kleine stadje Nevada City in Californië, begon songs te schrijven op haar twintigste, toen haar ouders scheidden en het ouderlijke huis verkocht werd. Ze ging zwerven in Europa, vooral in het zuiden van Frankrijk, en schreef ‘die nieuwe donkerheid in haar leven’ van zich af. Haar album nam ze op in twee dagen tijd.
In de muziekclub 4AD in Diksmuide speelde ze haar eerste Belgische concert. Een ingetogen ervaring, want Diane is een ernstige jonge vrouw die heldere, melodieuze songs maakt. De oudere liedjes hadden ook live die melancholische toets die critici zo wild maakt, terwijl recentere songs iets meer opgetogen klonken.
Haar gitaarspel klinkt intussen verfijnder dan drie jaar geleden, maar Diane is niet in de eerste plaats een instrumentaliste. Haar kracht zit in haar stem, een donkere sopraan die live ondersteund werd door de frêle harmoniezang van Alena Hardin. In het ontroerende ‘Oh my mama!’ bedankte ze haar moeder, die haar leerde zingen.
Die relatie met haar ouders is haar hele geheim. Alela Diane is het kind van twee muzikanten. Haar vader is een folkmuzikant, haar moeder zingt Mexicaanse liederen. Het zijn geen van beide professionele muzikanten, maar ze vulden het huis de hele dag met live-muziek. Diane: ‘Ik heb eigenlijk nauwelijks platen gehoord en zou je niet één invloed kunnen opnoemen uit de galerie van singer-songwriters. Al wat ik doe, is me ingegoten door een moeder die de hele dag in de keuken stond te zingen.’
In Nevada dacht ze aanvankelijk helemaal niet aan zingen. Haar moeder was een sterke persoonlijkheid en Diane vond haar creatieve uitlaatklep in beeldende kunst en fotografie. Het stadje had ook geen echt opruiende muziekscene, al zat Diane wel in de klas met Joanna Newsom, een van de sterren van de ‘New Weird Folk’-beweging.
Vandaar dat ze mediagewijs gemakkelijk ingeschakeld wordt in het groepje Newson, CocoRosie en Cat Power. Diane schokschoudert: ‘Op Joanna na, die een schoolvriendin is, ken ik daar niemand van. Wat betekent zo’n label dan?’
Maar ze hoopt wel dat ze vertrokken is voor een langlopende carrière. Ze maakte haar eerste album zelf, inclusief de hoesjes, en beschrijft haar huidige leven als ‘hard’. ‘Ik zing veel in kleine bars, in galerieën, en die liggen soms héél ver uit elkaar. De afstanden die ik doe, zijn enorm, maar ik wil niet klagen. Je mag in dit vak gewoon niets verwachten. Je moet er gewoon steeds voor gaan, overal zo goed mogelijk presteren.’
Het publiek in Diksmuide hing muisstil aan haar lippen, wat haar plezierde. Haar muziek is bijzonder onthaastend, een gewaardeerde kwaliteit in deze jachtige tijd. Liederen als ‘Pieces of string’, ‘The rifle’ en ‘Can you blame the sky’ zijn ingetogen juweeltjes die hun kracht halen uit een juist gekozen toonverandering, uit zorgvuldige herhalingen, en vooral uit de serene, licht klagende voordracht van de zangeres. Het is meteen haar grote advies aan jonge collega’s: ‘Hou je nooit in, geloof enkel in jezelf.’
Diane reist nu vooral in Frankrijk en Engeland, altijd kleinschalig, al moet haar volgende plaat toch wat verder gaan. Daarop voegt ze onder meer bas en drums, maar evengoed viool, cello en steelgitaar toe. De stijl? Ze weet het niet. ‘Mijn stijl. Ik maak gewoon muziek zoals ik het aanvoel.’
Alle rechten voorbehouden
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: