A Brand is één van de enige groepen aller tijden die hun demo’s zowaar verkóchten. Via sigarettenautomaten nog wel, en voor de hoezen wisten ze schoon volk te strikken als Geoffrey De Beer, Luc Tuymans en Jan Fabre.
In 2004 brachten ze alsnog op reguliere wijze een plaat uit, ‘45RPM’, opgenomen in een garage. Twee jaar later volgden ‘Hammerhead’ en een opgemerkte passage op Rock Werchter (ter begeleiding van hun hit ‘Hammerhead’ hadden ze een dansje ingestudeerd). En vanaf volgende week is opus twee ‘Judas’ er, waarvan de eerste single ‘Time’ de dezer dagen aangenaam vaak op de radio voorbijkomt.
Op hun groepsfoto tellen we vijf koppen. Met twee daarvan, zanger-gitarist Dag Taeldeman en drummer-zanger Frederik Heuvinck, hebben we afgesproken in hometown Antwerpen.
HUMO Het is niet jullie eerste Pukkelpop, maar ik neem aan dat het desondanks geen concert wordt zoals alle andere?
Dag Taeldeman «Het is sowieso al een bijzondere afspraak, want het wordt ons eerste echte optreden sinds de opnames van de plaat. We hebben drie try-outs gedaan in kleine clubs. De eerste was té goed: we hadden er te veel zin in, we werden een machine en overrompelden het publiek. Maar de derde was perfect: nieuwe songs hebben tijd nodig om zich te zetten.»
Frederik Heuvink «Aan de setlist voor Pukkelpop zijn we wel nog hard aan het sleutelen.»
HUMO ‘Judas’ verschijnt pas na Pukkelpop.
Taeldeman «Nee, óp Pukkelpop: je kan de plaat kopen op de wei. Maar de mensen laten meezingen zal inderdaad nog niet lukken.»
HUMO Is het al gebeurd dat jullie een concert speelden en er niemand kwam opdagen?
Taeldeman «Nee, maar in Lyon hebben we wel al eens gespeeld voor de spreekwoordelijke anderhalve man en een paardenkop. Terwijl we in Parijs toch al zalen van drie-, vierhonderd man hebben laten vollopen – er zit daar een radio-dj die ons veel draait, dat maakt een groot verschil.
»Maar je mag je nooit te goed voelen om voor weinig volk te spelen. Hoeveel legendarische concerten zijn er niet gespeeld voor amper dertig man, en jaren later beweren er plots zevenhonderd dat zij erbij waren? Er hoeft er maar eentje tussen te staan die alles in gang zet, hè.»
HUMO Moet ‘Judas’ grote financiële verwachtingen inlossen?
Taeldeman «Nee. We hebben een nieuwe platenfirma: Bang!, een independent. En bij een independent werk je met beperkte budgetten. Geen probleem, want tegenwoordig kun je met een redelijk gevulde portemonnee perfect een goeie plaat maken. Natuurlijk hoop ik dat de plaat iets opbrengt, maar anders maken we er gewoon nóg één.
»We hebben heel bewust niet meer voor een grote platenfirma gekozen. Universal en EMI waren geïnteresseerd, maar bij de majors weet niemand zeker of hij over een maand nog op zijn stoel zit.»
HUMO Was het meteen duidelijk dat ‘Time’ de eerste single zou worden?
Heuvinck «Ja. Hij is catchy, uptempo en klinkt heel erg A Brand.»
Taeldeman «Een single moet op de radio kunnen, hè. ‘Name up in Lights’, de laatste song van de plaat, vind ik heel erg mooi maar ik hoor ze het gewoon niet draaien. ‘Mad Love Sweet Love’ dan weer wel. Daarvoor hebben we samengewerkt met een Afro-Amerikaan, een busker van 63. Ik had ‘m ooit in Antwerpen op straat bezig gehoord: een onwaarschijnlijke klok van een stem. Ik heb ‘Mad Love Sweet Love’ speciaal voor hem geschreven.»
Heuvinck «Toen hij zijn zangpartij inzong, zat hij stokstijf op een barkruk, maar zelfs zonder microfoon hoorden we hem tot in de controlekamer.»
HUMO Zijn jullie beledigd als ik zeg dat ‘Can’t Help It’ me aan Kiss doet denken?
Taeldeman «Je bent al de tweede die dat zegt!
»Nee, beledigd ben ik niet, ik heb namelijk een kleine voorliefde voor foute hardrock. Of gewoon góéie hardrock: AC/DC vind ik bijvoorbeeld fantastisch.»
HUMO Op deze plaat staan songs genaamd ‘Drop the Messiah’ en ‘Lesser God’, én hij is genoemd naar Judas, die jullie ook al bezongen in jullie allereerste single. Toeval?
Taeldeman «Ja, echt. Ik ben vrijzinnig opgevoed, ik heb niks met God en geloof. Maar het zijn natuurlijk handige metaforen. Katholiek of niet: iedereen in de westerse wereld weet waar Judas voor staat.»
HUMO In ‘Drop the Messiah’ zit boosheid.
Taeldeman «Die song gaat over gewone mensen die voor god spelen, en ‘Lesser God’ gaat over figuren die denken dat de nulmeridiaan door hun gat loopt en anderen als shit behandelen. Maar ik zal nooit lachen met mensen die geloven of die plots het licht zien – geloof is één van de meest krachtige en menselijke drijfveren die er zijn. Ik ga er niet mee akkoord, maar ik begrijp het wel.»
HUMO Om af te ronden: vat het ‘merk’ A Brand eens samen in krachtige bewoordingen.
Taeldeman «Grappig dat je dat vraagt. Omdat onze tour pas op Pukkelpop officieel begint, mocht onze naam niet op de affiches voor die try-outs. En wat hadden stond er in de plaats? ‘Verrassingsact: een ‘merk’waardige groep!’ (lacht)
»Maar bon, kenmerkend voor het merk A Brand zijn de stemmen, de drie songschrijvers, en de gitaren die als blazers worden gearrangeerd. En we hebben een duidelijk logo. Is dat goed?»
HUMO We leggen het voor.
Alle rechten voorbehouden


Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je: